آداب زیارت اهل بیت علیهم السّلام و شیعیان آنان

آداب زیارت اهل بیت علیهم السّلام و شیعیان آنان

 

چکیده

زیارت، از اعمال مستحبّی است که در روایات شیعی به آن سفارش فراوان شده است و دارای آثار معنوی و اجتماعی است. از زمان صدر اسلام تاکنون به رعایت آداب زیارت اهل بیت علیهم السلام و شیعیان آنان توصیه شده و شیعیان هم به عنوان جزیی از آداب زندگی خود، از راه‌های دور و نزدیک برای انجام آن، نزد قبور اهل بیت علیهم السلام و امام زادگان و صالحان حاضر می‌شوند.
در کتاب‌های روایی شیعه، زیارتنامه‌های فراوانی دیده می‌شود که مشهورترین آنها زیارت جامعه کبیره، عاشورا و امین الله است.

 

1- معنا و مفهوم زیارت

زیارت در لغت به معنای میل و قصدِ (آهنگِ) چیزی یا کسی را کردن است و در عرف، زیارتِ کسی، عبارت است از آمدن نزد او به قصد تکریم و تعظیم و انس گرفتن با وی. (مجمع البحرین)

دکتر رجبعلی مظلومی درمعنی زیارت می‌نویسد: « زیارت » به معنی «دیدار» است ،و شرط آن «زنده بودن یار». (ارمغان مور ص 3)

 

2- اهمیّت زیارت

اَلْكَاظِمُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مَنْ‏ زَارَ أَوَّلَنَا فَقَدْ زَارَ آخِرَنَا، وَ مَنْ زَارَ آخِرَنَا فَقَدْ زَارَ أَوَّلَنَا. (بحار الأنوار ج ‏97 ص 122)

هر كه اوّلينِ ما را زيارت كند ، آخرينِ ما را زيارت كرده باشد و هر كه آخرينِ ما را زيارت كند ، اولينِ ما را زيارت كرده باشد.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مَنْ‏ زَارَنَا فِي‏ مَمَاتِنَا فَكَأَنَّمَا زَارَنَا فِي‏ حَيَاتِنَا. (بحار الأنوار ج ‏97 ص 124)

هر کس ما را پس از وفاتمان زیارت کند، گویا ما را در حال حیات، زیارت کرده است.

 

اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ السَّلَامُ:.. وَ إِتْيَانُهُ مَفْرُوضٌ عَلَى كُلِّ مُؤْمِنٍ يُقِرُّ لِلْحُسَيْنِ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) بِالْإِمَامَةِ مِنَ اللَّهِ‏. (بحار الأنوار ج ‏98 ص 4)

…و به زیارت حسین (علیه السّلام) رفتن بر هر مؤمنی که به امامت او معترف است، یک فریضه است.

 

اَلرِّضَا عَلَيْهِ السَّلَامُ: إِنََّ لِكُلِ‏ إِمَامٍ‏ عَهْداً فِي‏ عُنُقِ‏ أَوْلِيَائِهِ‏ وَ شِيعَتِهِ‏ وَ إِنَّ‏ مِنْ‏ تَمَامِ‏ الْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ زِيَارَةَ قُبُورِهِمْ. (من لا يحضره الفقيه ج ‏2 ص 577)

برای هر امامی، عهد و پیمانی بر گردن دوستان و پیروان اوست و از نشانه‌های وفای کامل به این عهد و پیمان، زیارت قبر امامان است.

 

3- غسل زیارت

أَبِي عَبْدِ اللَّه‏  (عَلَيْهِ السَّلَامُ) فِي قَوْلِهِ تَعَالَى‏{خُذُوا زِينَتَكُمْ‏ عِنْدَ كُلِ‏ مَسْجِدٍ.} (اعراف /31) قَالَ : الْغُسْلُ عِنْدَ لِقَاءِ كُلِّ إِمَام‏. (بحار الأنوار ج ‏97 ص 132)

امام صادق (عليه السّلام) درباره آیه {هنگام عبادت در هر مسجد، زینت خود را همراه داشته باشید.}، فرمود: مقصود، غسل هنگام زیارت و دیدار هر امام است.

 

4- زیارت اهل‌بیت علیهم السّلام

4-1- زیارت حضرت محّمد صلی الله علیه وآله

اَلرَسُولُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏‏ مَنْ‏ زَارَ قَبْرِي‏ بَعْدَ مَوْتِي‏ كَانَ كَمَنْ هَاجَرَ إِلَيَّ فِي حَيَاتِي، فَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ زِيَارَةَ قَبْرِي ،فَلْيَبْعَثْ إِلَيَّ بِالسَّلَامِ فَإِنَّهُ يَبْلُغُنِي‏. (بحار الأنوار ج ‏96 ص 379)

هر كسی پس از مرگم، قبر مرا زيارت كند، همچون كسى است كه در حيات من ، به سوى من هجرت كرده است. پس اگر نتوانستيد، به من سلام برسانيد، همانا به من مى‌رسد.

 

الْهَرَوِيِّ: قُلْتُ لِعَلِيِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا (عَلَيْهِ السَّلَامُ) يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ! مَا تَقُولُ فِي الْحَدِيثِ الَّذِي يَرْوِيهِ أَهْلُ الْحَدِيثِ: أَنَّ الْمُؤْمِنِينَ يَزُورُونَ‏ رَبَّهُمْ‏ مِنْ‏ مَنَازِلِهِمْ‏ فِي الْجَنَّةِ؟ فَقَالَ (عَلَيْهِ السَّلَام):يَا أَبَا الصَّلْتِ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى فَضَّلَ نَبِيَّهُ مُحَمَّداً (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه) عَلَى جَمِيعِ خَلْقِهِ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الْمَلَائِكَةِ وَ جَعَلَ. ..زِيَارَتَهُ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ زِيَارَتَهُ. (بحار الأنوار ج ‏4 ص 3)

به علی بن موسی الرضا (علیه‌السلام) گفتم: ای پسر رسول خدا! چه می فرمایی درباره حدیثی که اهل حدیث روایت می‌کنند که: مؤمنین پروردگارشان را در منزل‌های بهشتی خود زیارت می‌کنند؟ حضرت فرمود: به درستی که خداوند پیامبرش محمّد (صلّی‌الله علیه وآله) را بر جمیع مخلوقاتش از پیامبران و ملائکه برتری داده است. .. و زیارت او را در دنیا و آخرت، زیارت خودش قرار داده است.

 

اَلرَسُولُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏‏ مَنْ‏ زَارَنِي‏، أَوْ زَارَ أَحَداً مِنْ‏ ذُرِّيَّتِي‏ زُرْتُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَنْقَذْتُهُ مِنْ أَهْوَالِهَا. (بحار الأنوار ج ‏97 ص 123)

هر کس مرا زیارت کند، یا یکی از فرزندانم را زیارت کند، من هم روز قیامت به زیارت او می‌روم و او را از هول و هراس‌های قیامت می‌رهانم.

 

4-2- زیارت أمیرالمؤمنین علیه السّلام 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: إِذَا أَرَدْتَ زِيَارَةَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ (عَلَيْهِ السَّلَام)، فَاعْلَمْ‏ أَنَّكَ‏ زَائِرٌ عِظَامَ آدَمَ وَ بَدَنَ نُوحٍ وَ جِسْمَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ (عَلَيْهِ السَّلَام). ‏ (بحار الأنوار ج ‏97 ص 258)

هرگاه خواستى امير مؤمنان (عليه السلام) را زيارت كنى، بدان كه تو زائر استخوان‌هاى آدم و بدن نوح و پيكر على بن ابى طالب (عليهم السلام) هستى.

 

اَلرِّضَا عَلَيْهِ السَّلَامُ: فَضْلُ‏ زِيَارَةِ قَبْرِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ‏ عَلَى‏ زِيَارَةِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ‏ كَفَضْلِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْحُسَيْن. (بحار الأنوار ج ‏97 ص 262)

برترى زیارت قبر امير مؤمنان  بر زيارت قبر حسين، همچون برترى خود امير مؤمنان بر حسين است.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مَنْ زَارَ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَاشِياً، كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ حجّةً وَ عُمْرَةً ،فَإِنْ رَجَعَ مَاشِياً ،كَتَبَ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ حجّتَانِ وَ عُمْرَتَانِ‏. (بحار الأنوار ج ‏97 ص 260)

كه هر كسی پياده به زيارت حضرت امير المؤمنين (علیه السّلام) برود، خداوند به عدد هر گامى كه بردارد یک حجّ و یک عُمره در نامه عملش بنويسد و اگر پياده نيز برگردد به عدد هر گامى، دو حجّ و دو عمره در نامه عملش بنويسد.

 

4-3- زیارت حضرت زهرا سلام اللَّه علیها

اَلرَسُولُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏ … مَنْ زَارَ فَاطِمَةَ فَكَأَنَّمَا زَارَنِي، وَ مَنْ زَارَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ، فَكَأَنَّمَا زَارَ فَاطِمَةَ. .. (بحار الأنوار ج ‏43 ص 58)

… كسى كه فاطمه (علیها سلام) را زيارت كند مانند اين است كه مرا زيارت كرده و كسى كه علی بن ابى طالب (علیه السلام) را زيارت كند مثل اين است كه فاطمه (علیها‌ سلام) را زيارت كرده باشد.

 

4-4- زیارت امام حسن علیه السّلام

اَلرَسُولُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏‏ مَنْ‏ زَارَ الْحَسَنَ‏ فِي‏ بَقِيعِهِ‏ ، ثَبَتَ‏ قَدَمُهُ‏ عَلَى‏ الصِّرَاطِ يَوْمَ‏ تَزِلُّ فِيهِ الْأَقْدَامُ‏. (بحار الأنوار ج ‏97 ص 141)

هر کس امام حسن (عليه السّلام) را در بقیع او زیارت کند، در روزی که قدم‌ها می‌لغزد، گام او بر صراط، استوار خواهد بود.

 

اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: إِنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) كَانَ يَزُورُ قَبْرَ الْحَسَنِ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) فِي‏ كُلِ‏ عَشِيَّةِ جُمُعَةٍ. (بحار الأنوار ج ‏44 ص 150)

همانا حسين بن على (علیه السّلام) هر شب جمعه به زيارت قبر حسن (عليه السلام) مى‌رفت.

 

4-5- زیارت امام حسین علیه السّلام

اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مُرُوا شِيعَتَنَا بِزِيَارَةِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ‏ بْنِ‏ عَلِيٍ‏ (عَلَيْهِمَا السَّلَامُ) فَإِنَّ إِتْيَانَهُ مُفْتَرَضٌ عَلَى كُلِّ مُؤْمِنٍ يُقِرُّ لِلْحُسَيْنِ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) بِالْإِمَامَةِ مِنَ اللَّهِ جَلَّ وَ عَزَّ. (بحار الأنوار ج ‏98 ص 3)

شیعیان ما را به زیارت قبر حسین بن علی علیه السلام (عليه السّلام) امر کنید که حضور در بارگاه او بر هر مومنی که به امامت حسین (علیه السلام) از سوی خدای عزیز و بلندمرتبه اقرار دارد، واجب است.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: ائْتُوا قَبْرَ الْحُسَيْنِ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) فِي‏ كُلِ‏ سَنَةٍ مَرَّةً. (بحار الأنوار ج ‏98 ص 13)

سالى يك بار ، به زيارت قبر حسين (عليه السلام) برويد.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مَنْ زَارَ الْحُسَيْنَ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) مُحْتَسِباً، لَا أَشِراً وَ لَا بَطِراً وَ لَا سُمْعَةً مُحِّصَتْ عَنْهُ ذُنُوبُهُ ،كَمَا يُمَضَّضُ الثَّوْبُ فِي الْمَاءِ. (بحار الأنوار ج ‏98 ص 19)

کسی که حسین (عليه السّلام) را برای رضای خدا زیارت کند، نه برای خوش گذرانی و تفریح و نه به جهت کسب شهرت (و فخر فروشی)، گناهانش فرو می‌ریزد، همان طور که لباس در آب شسته شده (و پاک می‌شود).

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مَنْ لَمْ يَأْتِ قَبْرَ الْحُسَيْنِ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) حَتَّى‏ يَمُوتَ‏ كَانَ‏ مُنْتَقَصَ‏ الدِّينِ‏ مُنْتَقَصَ الْإِيمَانِ، وَ إِنْ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ كَانَ دُونَ الْمُؤْمِنِينَ فِي الْجَنَّة. (بحار الأنوار ج ‏98 ص 4)

هر كه تا زنده است به زيارت قبر حسين (عليه السلام) نرود، دين و ايمانش ناقص باشد و اگر به بهشت هم برود، مقامش در آن جا از همه مؤمنان پايين‌تر باشد.

 

اَلرَسُولُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏‏…وَ مَنْ‏ زَارَهُ‏ فَقَدْ زَارَنِي‏، وَ مَنْ‏ زَارَنِي‏ فَكَأَنَّمَا زَارَ اللَّهَ وَ حَقٌّ عَلَى اللَّهِ‏ أَنْ لَا يُعَذِّبَهُ بِالنَّارِ. (وسائل الشيعه ج ‏14 ص 452 )

…هر کس او (حسین علیه السّلام) را زیارت کند، مرا زیارت کرده است و هر که مرا دیدار کند، گویی خدا را زیارت کرده است و بر خداوند است که او را به آتش دوزخ عذاب نکند.

 

خِزَامٌ قَالَ لصَّادِقُ(عَلَيْهِ السَّلَامُ): جُعِلْتُ فِدَاكَ ! إِنَّ قَوْماً يَزُورُونَ قَبْرَ الْحُسَيْنِ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) فَيُطَيِّبُونَ السُّفَرَ ، فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (عَلَيْهِ السَّلَامُ): أَمَا إِنَّهُمْ‏ لَوْ زَارُوا قُبُورَ آبَائِهِمْ‏ مَا فَعَلُوا ذَلِك‏.( بحار الأنوار ج ‏98  ص141)

خزام: به امام صادق (عليه السلام) عرض كردم : فدايت شوم! گروهى به زيارت قبر حسين (عليه السلام) می‌روند و سفر را خوش مى‌گذرانند. حضرت فرمود: آنها اگر به زيارت قبور پدران خود مى‌رفتند، چنين نمى‌كردند.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: إِذَا أَرَدْتَ‏ زِيَارَةَ الْحُسَيْنِ (عَلَيْهِ السَّلَام) فَزُرْهُ وَ أَنْتَ حَزِينٌ مَكْرُوبٌ شَعِثٌ مُغْبَرٌّ جَائِعٌ عَطْشَانُ، وَ سَلْهُ الْحَوَائِجَ وَ انْصَرِفْ عَنْهُ وَ لَا تَتَّخِذْهُ وَطَناً. (كافی ج ‏4 ص 587)

هنگامى كه ابا عبد اللّه الحسين (عليه السّلام) را زيارت مى‌كنى، او را محزون و اندوهگين ، پريشان و غبارآلوده، و گرسنه و تشنه، زيارت كن و حاجت‌هايت را از او بخواه و از آن جا بازگرد و آنجا را وطن خود قرار مده.

 

4-6- زیارت امام صادق علیه السّلام

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مَنْ زَارَنِي غُفِرَتْ لَهُ ذُنُوبُهُ وَ لَمْ‏ يَمُتْ‏ فَقِيرا. (بحار الأنوار ج ‏97 ص 145)

هر كه مرا زيارت كند، گناهانش آمرزيده شود و در فقر نميرد.

 

اَلْعَسْكَرِيُّ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مَنْ زَارَ جَعْفَراً وَ أَبَاهُ‏، لَمْ يَشْكُ عَيْنَهُ وَ لَمْ يُصِبْهُ سُقْمٌ وَ لَمْ يَمُتْ مُبْتَلًى‏. (بحار الأنوار ج ‏97 ص 145)

هر كس امام جعفر صادق و پدرش (عليهما السلام) را زيارت كند، به چشم درد و بيمارى مبتلا نشود و دردمند و گرفتار نميرد.

 

4-7- زیارت امام موسی کاظم علیه السّلام

اَلرِّضَا عَلَيْهِ السَّلَامُ: مَنْ زَارَ قَبْرَ أَبِي بِبَغْدَادَ، كَمَنْ‏ زَارَ قَبْرَ رَسُولِ اللَّهِ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه) وَ قَبْرَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ (صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ) إِلَّا أَنَّ لِرَسُولِ اللَّهِ وَ لِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ (صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمَا) فَضْلَهُمَا. (كافی ج ‏4  ص 583)

كسى كه قبر پدرم (امام موسى‌بن جعفر عليه السّلام) را در بغداد زيارت كند، مثل كسى است كه قبر رسول خدا (صلّى الله عليه و آله) و قبر امير المؤمنين (عليه السّلام) را زيارت كرده است؛ البته زيارت رسول خدا و امير المؤمنين (سلام الله عليهما) فضيلت خاص خود را دارند.

 

4-8- زیارت امام رضا علیه السّلام

اَلْكَاظِمُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: إِنَّ ابْنِي عَلِيّاً مَقْتُولٌ بِالسَّمِّ ظُلْماً، وَ مَدْفُونٌ‏ إِلَى‏ جَنْبِ‏ هَارُونَ‏ بِطُوسَ،‏ مَنْ زَارَهُ كَمَنْ زَارَ رَسُولَ اللَّهِ صلی الله علیه و آله. (وسائل الشيعه ج ‏14 ص 558)

فرزندم على، به زهر ستم كشته، و در كنار هارون، در طوس دفن مى‌شود. هر كه او را زيارت كند، مانند كسى است كه رسول خدا (صلى الله عليه و آله) را زيارت كرده باشد.

 

اَلرِّضَا عَلَيْهِ السَّلَامُ: لَا تَنْقَضِي الْأَيَّامُ وَ اللَّيَالِي، حَتَّى‏ تَصِيرَ طُوسُ‏ مُخْتَلَفَ شِيعَتِي، وَ زُوَّارِي، أَلَا فَمَنْ زَارَنِي فِي غُرْبَتِي بِطُوسَ، كَانَ مَعِي فِي دَرَجَتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَغْفُوراً لَهُ. (بحار الأنوار ج ‏99  ص 39)

روزها و شب‌های چندانی نمی‌گذرد، مگر اینکه طوس، محل رفت و آمد شیعیان و زائران من می‌گردد. آگاه باش! پس هر کس مرا در غربتم در طوس زیارت کند، روز قیامت همراه من در رتبه‌ی من خواهد بود و آمرزیده خواهد گشت.

 

عَلِيِّ بْنِ مَهْزِيَارَ: قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ (عَلَيْهِ السَّلَام) جُعِلْتُ فِدَاكَ! زِيَارَةُ الرِّضَا (عَلَيْهِ السَّلَام) أَفْضَلُ أَمْ زِيَارَةُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (عَلَيْهِ السَّلَام)؟ فَقَالَ: زِيَارَةُ أَبِي (عَلَيْهِ السَّلَام) أَفْضَلُ ،وَ ذَلِكَ أَنَّ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ‏(عَلَيْهِ السَّلَام) يَزُورُهُ كُلُّ النَّاسِ وَ أَبِي (عَلَيْهِ السَّلَام) لَا يَزُورُهُ إِلَّا الْخَوَاصُّ مِنَ الشِّيعَةِ. (بحار الأنوار ج ‏99 ص38)

على بن مهزيار: محضر امام جواد (عليه السّلام) عرض كردم: فدايت شوم! زيارت امام رضا (عليه السّلام) افضل است يا زيارت امام حسین (عليه السّلام)؟ حضرت فرمود: زيارت پدرم برتر است، زيرا امام حسین (عليه السّلام) را هر گروهى از مردم زيارت مى‌‏كنند، ولى پدرم را زيارت نمى‌‏كند، مگر شيعيان خاص و خالص ما.

 

5- زیارت حضرت آمنه علیهاسلام

اَلرَسُولُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏‏ إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَذِنَ لِي فِي زِيَارَةِ قَبْرِ أُمِّي، فَأَتَاهُ‏ رَسُولُ‏ اللَّهِ‏ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه) فَأَصْلَحَهُ‏ وَ بَكَى عِنْدَهُ وَ بَكَى الْمُسْلِمُونَ لِبُكَاءِ رَسُولِ اللَّهِ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه) فَقِيلَ لَهُ فَقَالَ أَدْرَكَتْنِي رَحْمَةُ رَحْمَتِهَا فَبَكَيْتُ. (بحار الأنوار ج ‏15ص 162)

همانا خداوند به من اجازه داد که قبر مادرم را زیارت کنم. آنگاه پیامبر خدا (صلی الله علیه و اله) نزد قبر آمد و آن را تعمیر و اصلاح کرد و در آنجا گریست. مسلمانان نیز به خاطر گریه‌ی آن حضرت، گریستند و عرض کردند: چرا اشک مى ریزید؟ فرمود: به یاد مهر و محبتش افتادم و گریستم.

 

6- زیارت حضرت معصومه علیهاسلام

اَلجَوادُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مَنْ‏ زَارَ قَبْرَ عَمَّتِي‏ بِقُمَ‏ ، فَلَهُ‏ الْجَنَّةُ. (بحار الأنوار ج ‏99 ص 265)

هر كه قبر عمّه ام را در قم زيارت كند، پاداشش بهشت باشد.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: انَّ لِلَّهِ حَرَماً وَ هُوَ مکة و لِرَسُولِهِ حَرَماً وَ هُوَ المدینة و لأمیر المؤمنین حَرَماً وَ هُوَ الکوفة، و لَنَا حَرَماً وَ هُوَ قُمَّ ، وَ سَتُدْفَنُ فیه امْرَأَةً مِنْ ولدی تسمی فَاطِمَةَ مَنْ زَارَهَا وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ. (بحار الأنوار ج 99 ص 267)

خداوند حرمی دارد که مکّه است، پیامبر خدا را هم حرمی است که مدینه است و امیر المؤمنین هم حرمی دارد که کوفه است. و ما امامان حرمی داریم که قم است. به زودی بانویی از فرزندان من به نام فاطمه در آنجا مدفون خواهد شد که هر کس او را زیارت کند، بهشت برایش واجب می‌شود.

 

7- زیارت حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السّلام

اَلهادی عَلَيْهِ السَّلَامُ: دَخَلْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ: أَيْنَ كُنْتَ؟ فَقُلْتُ :زُرْتُ الْحُسَيْنَ (عَلَيْهِ السَّلَام). قَالَ :أَمَا لَوْ أَنَّكَ‏ زُرْتَ‏ قَبْرَ عَبْدِ الْعَظِيمِ‏ عِنْدَكُمْ‏ لَكُنْتَ‏ كَمَنْ‏ زَارَ الْحُسَيْنَ‏ بْنَ‏ عَلِيٍ‏ (صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمَا). (بحار الأنوار ج ‏99 ص 268)

مردی از اهل ری با امام هادی (عليه السّلام) دیدار کرد و امام از او پرسید: کجا بودی؟ گفت: در زیارت امام حسین (عليه السّلام). حضرت به او فرمود: آگاه باش! اگر قبر حضرت عبد العظیم را که پیش شماست زیارت می‌کردی، همچون کسی بودی که حسین ابن علی (عليه السّلام) را زیارت کرده است.

 

8- زیارت قبور صالحان

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: وَ مَنْ‏ لَمْ‏ يَقْدِرْ عَلَى‏ زِيَارَتِنَا فَلْيَزُرْ صَالِحِي‏ مَوَالِينَا يُكْتَبْ لَهُ ثَوَابُ زِيَارَتِنَا. (بحار الأنوار ج ‏71 ص 354)

هر كه قادر به زيارت ما نيست، دوستان صالح ما را زيارت كند كه ثواب زيارت ما برايش نوشته مى‌شود.

 

اَلْكَاظِمُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مَنْ‏ لَمْ‏ يَسْتَطِعْ‏ أَنْ‏ يَزُورَ قُبُورَنَا، فَلْيَزُرْ قُبُورَ صُلَحَاءِ إِخْوَانِنَا. (بحار الأنوار ج ‏71 ص 311)

هر كه نتواند قبرهاى ما را زيارت كند، قبور برادرانِ صالح ما را زيارت کند.

 

9- شرط قبولی زیارت

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: يُقْتَلُ حَفَدَتِي بِأَرْضِ خُرَاسَانَ فِي مَدِينَةٍ يُقَالُ لَهَا طُوسُ مَنْ‏ زَارَهُ‏ إِلَيْهَا عَارِفاً بِحَقِّهِ، أَخَذْتُهُ بِيَدِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ أَدْخَلْتُهُ الْجَنَّةَ ،وَ إِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الْكَبَائِرِ.

قُلْتُ : جُعِلْتُ فِدَاكَ! وَ مَا عِرْفَانُ حَقِّهِ؟ قَالَ :يَعْلَمُ أَنَّهُ مُفْتَرَضُ الطَّاعَةِ غَرِيبٌ شَهِيدٌ، مَنْ زَارَهُ عَارِفاً بِحَقِّهِ أَعْطَاهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَجْرَ سَبْعِينَ شَهِيداً مِمَّنِ اسْتُشْهِدَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه) عَلَى حَقِيقَة. (بحار الأنوار ج ‏99 ص 35)

نواده‌ی من در سرزمین خراسان در شهری که طوس نامیده می‌شود به شهادت می‌رسد. هر کسی که  او را زیارت کند و به حق او معرفت داشته باشد، خودم روز قیامت دستش را می‌گیرم و به بهشت می‌برم، اگر چه از اهل گناهان بزرگ باشد. راوی گفت: فدايت شوم! شناخت حقّ او به چيست؟ فرمود: اين که بدانی او (امامی است که) پيروی از او واجب است. او غريب است و شهيد. کسی که با شناخت حقش، او را زيارت کند، خدای صاحب عزت و جلال پاداش هفتاد شهيد از شهدای راستين در رکاب رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را به او عطا می‌‏فرمايد.

 

اَلْكَاظِمُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: أَدْنَى‏ مَا يُثَابُ‏ بِهِ‏ زَائِرُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (عَلَيْهِ السَّلَام) بِشَطِّ الْفُرَاتِ، إِذَا عَرَفَ حَقَّهُ وَ حُرْمَتَهُ وَ وَلَايَتَهُ؛ أَنْ يُغْفَرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّر. (بحار الأنوار ج ‏98 ص24)

كمترين ثواب و اجری كه به زائر امام حسين (عليه السّلام) در كنار شط فرات می‌دهند، اين است كه گناهان گذشته و آينده‌‏اش را مى‌آمرزند، مشروط به اين كه حق و حرمت و ولايت آن حضرت را بشناسد.

 

10- زیارت از راه دور

اَلرَسُولُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏‏ مَنْ سَلَّمَ عَلَيَّ‏ مِنْ‏ عِنْدِ قَبْرِي‏، سَمِعْتُهُ‏ وَ مَنْ‏ سَلَّمَ‏ عَلَيَّ‏ مِنْ‏ بَعِيدٍ بُلِّغْتُه‏. (بحار الأنوار ج ‏10 ص441)

هر کس از کنار قبرم بر من سلام دهد، آن را می‌شنوم و هر کس از دور بر من سلام دهد، آن را به من می‌رسانند.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: إِذَا بَعُدَتْ‏ بِأَحَدِكُمُ‏ الشُّقَّةُ، وَ نَأَتْ‏ بِهِ‏ الدَّارُ، فَلْيَصْعَدْ أَعْلَى‏ مَنْزِلِهِ‏ فَلْيُصَلِ‏ رَكْعَتَيْنِ‏ وَ لْيُومِ‏ بِالسَّلَامِ‏ إِلَى‏ قُبُورِنَا ،فَإِنَّ ذَلِكَ يَصِلُ إِلَيْنَا. (من لا يحضره الفقيه ج ‏2 ص 599)

هرگاه (زیارت) بر یکی از شما سخت و طاقت فرسا بود و خانه اش هم دور بود، پس بر بام خانه اش بالا رود و دو رکعت نماز بخواند و با سلام دادن به قبر ما اشاره و قصد کند؛ یقینا سلام او به ما می‌رسد.

 

11- آثار زیارت

11-1- برابری زیارت اهل‌بیت علیهم السّلام با حجّ

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مَنْ‏ كَانَ‏ مُعْسِراً فَلَمْ‏ يَتَهَيَّأْ لَهُ‏ حَجّةُ الْإِسْلَامِ‏، فَلْيَأْتِ قَبْرَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (عَلَيْهِ السَّلَام) لِيُعَرِّفَ عِنْدَهُ. (بحار الأنوار ج ‏98 ص 89)

کسی که تنگدست باشد و حجّ واجب برایش فراهم نگردد، پس به زیارت قبر امام حسین (عليه السّلام) برود و عرفه را آنجا باشد.

 

اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: زِيَارَةُ قَبْرِ رَسُولِ اللَّهِ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه) وَ زِيَارَةُ قُبُورِ الشُّهَدَاءِ وَ زِيَارَةُ قَبْرِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ  (عَلَيْهِ السَّلَامُ) تَعْدِلُ‏ حجّةً مَبْرُورَةً مَعَ‏ رَسُولِ اللَّهِ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه). (بحار الأنوار ج ‏98 ص 30)

زیارت قبر پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله) و زیارت قبر شهیدان و زیارت قبر امام حسین (علیه السّلام) برابر است با یک حجّ مقبولِ همراه رسول خدا (صلی الله علیه و آله).

 

11-2- کمال حجّ

أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ: أَتِمُّوا بِرَسُولِ اللَّهِ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه) حَجَّكُمْ‏ إِذَا خَرَجْتُمْ‏ إِلَى‏ بَيْتِ‏ اللَّهِ‏ ، فَإِنَّ تَرْكَهُ جَفَاءٌ ، وَ بِذَلِكَ أُمِرْتُمْ، وَ أَتِمُّوا بِالْقُبُورِ الَّتِي أَلْزَمَكُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ زِيَارَتَهَا، وَ حَقَّهَا وَ اطْلُبُوا الرِّزْقَ عِنْدَهَا. (بحار الأنوار ج ‏97 ص 139)

هرگاه به زيارت خانه خدا رفتيد، با زيارت پيامبر خدا (صلى الله عليه و آله) حجّ خود را كامل كنيد، همانا ترك زيارت رسول خدا جفاى به اوست؛ شما به اين كار فرمان داريد و حجّ خود را با زيارت قبورى كه خداوند، حقّ و زيارت آنها را بر شما لازم كرده است، كامل گردانيد و از [بركت وجود] اين قبرها روزى بطلبيد.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: إِذَا حجّ‏ أَحَدُكُمْ‏ فَلْيَخْتِمْ‏  بِزِيَارَتِنَا لِأَنَّ ذَلِكَ مِنْ تَمَامِ الْحجّ‏. (وسائل الشيعه ج ‏14 ص 324)

هرگاه يكى از شما حجّ گزارد، بايد حجّ خود را به ديدار از ما پايان دهد؛ چون زيارت ما بخشى از حجّ است.

 

اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: تَمَامُ الْحجّ لِقَاءُ الْإِمَامِ‏^..(كافی ج ‏4 ص 548)

تمام بودن حجّ، به زیارت امام است.

 

11-3- شفاعت اهل‌بیت علیهم السّلام

اَلرَسُولُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏‏ مَنْ أَتَانِي زَائِراً، كُنْتُ شَفِيعَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ. (كافی ج ‏4 ص 548)

هر كه به زيارت من بيايد، در روز قيامت شفيع او باشم.

 

اَلرِّضَا عَلَيْهِ السَّلَامُ: إِنَ‏ لِكُلِ‏ إِمَامٍ‏ عَهْداً فِي‏ عُنُقِ‏ أَوْلِيَائِهِ‏ وَ شِيعَتِهِ، وَ إِنَّ مِنْ تَمَامِ الْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ وَ حُسْنِ الْأَدَاءِ زِيَارَةَ قُبُورِهِمْ، فَمَنْ زَارَهُمْ رَغْبَةً فِي زِيَارَتِهِمْ وَ تَصْدِيقاً بِمَا رَغِبُوا فِيهِ، كَانَ أَئِمَّتُهُمْ شُفَعَاءَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ. (كافی ج ‏4 ص 567)

هر امامى به گردن دوستان و شيعيان خود عهدى دارد كه وفاى كامل به اين عهد ، و بجاى آوردن نيكوى آن ، با زيارت قبور آنان است. پس، كسانى كه با رغبت و علاقه به زيارت ايشان و باور داشتن آنچه آنان ترغيب كرده‌اند، زيارتشان كنند، امامانِ آنها در روز قيامت شفيعشان باشند.

 

11-4- آمرزش گناهان

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مَنْ‏ زَارَنِي‏ غُفِرَتْ‏ لَهُ‏ ذُنُوبُهُ‏ وَ لَمْ يَمُتْ فَقِيرا. (بحار الأنوار ج ‏97 ص 145)

هر كه مرا زيارت كند، گناهانش آمرزيده شود و در فقر نميرد.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مَنْ أَتَى الْحُسَيْنَ (عَلَيْهِ السَّلَام) مَاشِياً،كَتَبَ اللَّهُ‏ لَهُ‏ بِكُلِ‏ خُطْوَةٍ أَلْفَ‏ حَسَنَةٍ، وَ مَحَا عَنْهُ أَلْفَ سَيِّئَةٍ، وَ رَفَعَ لَهُ أَلْفَ دَرَجَةٍ. (بحار الأنوار ج ‏98 ص 171)

هر كس پياده به نزد قبر حسين (عليه السلام) بيايد، خداوند، براى هر قدمش هزار حَسَنه مى‌نويسد و هزار زشتكارى را از او مى‌زُدايد و او را هزار درجه، بالا مى‌بَرد.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: إِنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ (عَلَيْهِ السَّلَام) عِنْدَ رَبِّهِ عَزَّ وَ جَلَّ يَنْظُرُ. .. وَ يَقُولُ: لَوْ يَعْلَمُ‏ زَائِرِي‏ مَا أَعَدَّ اللَّهُ‏ لَهُ‏، لَكَانَ‏ فَرَحُهُ‏ أَكْثَرَ مِنْ جَزَعِهِ، وَ إِنَّ زَائِرَهُ لَيَنْقَلِبُ وَ مَا عَلَيْهِ مِنْ ذَنْب‏. (بحار الأنوار ج ‏44 ص 281)

حسين بن على (عليه السلام) نزد خدای عزیز و بلندمرتبه،  مى نگرد… و مى گويد: اگر زائر من بداند كه خداوند چه برايش آماده كرده است، شادى‌اش بيش از بيتابى‌اش (از رنج سفر) خواهد بود. همانا زائر حسين (عليه السلام) پاك از هر گناهى، به خانه خود بر مى‌گردد.

 

اَلرِّضَا عَلَيْهِ السَّلَامُ: لَا تُشَدُّ الرِّحَالُ‏ إِلَى‏ شَيْ‏ءٍ مِنَ‏ الْقُبُورِ إِلَّا إِلَى قُبُورِنَا ،أَلَا وَ إِنِّي مَقْتُولٌ بِالسَّمِّ ظُلْماً وَ مَدْفُونٌ فِي مَوْضِعِ غُرْبَةٍ، فَمَنْ شَدَّ رَحْلَهُ إِلَى زِيَارَتِي اسْتُجِيبَ دُعَاؤُهُ وَ غُفِرَ لَهُ ذَنْبُهُ‏. (بحار الأنوار ج ‏99 ص 36)

بار سفر به سوى هيچ قبرى نبايد بست، جز براى زيارت قبور ما. بدانيد كه من با زهر ستم، كشته خواهم شد و در خاك غربت، دفن خواهم شد. پس، هر كه براى زيارت من بارِ سفر بندد، دعايش مستجاب و گناهانش آمرزيده مى‌شود.

 

11-5- نجات و ایمنی در روز قیامت

اَلحُسَینُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! مَا لِمَنْ زَارَكَ؟‏  فَقَالَ: مَنْ زَارَنِي حَيّاً أَوْ مَيِّتاً، أَوْ زَارَ أَبَاكَ حَيّاً أَوْ مَيِّتاً ،أَوْ زَارَ أَخَاكَ‏ حَيّاً أَوْ مَيِّتاً، أَوْ زَارَكَ حَيّاً أَوْ مَيِّتاً،كَانَ حَقّاً عَلَيَّ أَنْ أَسْتَنْقِذَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ. (وسائل الشيعه ج ‏14 ص 330)

امام حسین (علیه السلام) به رسول خدا (صلى الله عليه و آله) عرض کرد: اى پيامبر خدا ! پاداش كسى كه شما را زيارت كند، چيست؟ فرمود: هر كس كه مرا در حياتم يا پس از مرگم زيارت كند، يا پدرت را در حياتش يا پس از مرگش زيارت كند، يا برادرت را در حياتش يا پس از مرگش زيارت كند، يا تو را در حياتت يا پس از مرگت زيارت كند، اين حق را بر من دارد كه او را روز قيامت نجات دهم.

 

مُحَمَّدِبْنِ مُسْلِمٍ: قَالَ لِي‏ الْبَاقِرُ (عَلَيْهِ السَّلَام): هَلْ تَأْتِي قَبْرَ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلَام؟ قُلْتُ‏: نَعَمْ،‏ عَلَى‏ خَوْفٍ‏ وَ وَجَلٍ، فَقَالَ لَهُ: مَا كَانَ مِنْ هَذَا أَشَدَّ فَالثَّوَابُ فِيهِ عَلَى قَدْرِ الْخَوْفِ ،وَ مَنْ خَافَ فِي إِتْيَانِهِ آمَنَ اللَّهُ رَوْعَتَهُ يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ. (بحار الأنوار ج ‏98 ص11)

محمد ابن مسلم: حضرت باقر (علیه السّلام) به من فرمود: آيا به زيارت قبر حسين (عليه السّلام) مى‌روى‌؟ عرض كردم: بلى، البته با خوف و هراس. حضرت فرمود: هر چه در اين زيارت شدّت و سختى ببينى و خوف و هراس تو بيشتر باشد، ثواب و اجرت به همان قدر افزون مى‌گردد، و كسى كه در زيارت آن حضرت خوف داشته و با اين حال آن جناب را زيارت كند، حق تعالى او را از وحشت روزى كه مردم براى حساب در مقابل پروردگار جهانیان مى‌ايستند (يعنى روز قيامت) در امان نگه‌مى‌دارد.

 

11-6- پاداش بهشت

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مَنْ زَارَ الْحُسَيْنَ (عَلَيْهِ السَّلَام) يَوْمَ عَاشُورَاءَ، وَجَبَتْ‏ لَهُ‏ الْجَنَّة. (بحار الأنوار ج ‏98 ص 104)

هر کس که روز عاشورا، امام حسین (علیه السّلام) را زیارت کند، بهشت برای او واجب می شود.

 

الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الْوَشَّاءِ: قُلْتُ لِلرِّضَا (عَلَيْهِ السَّلاَمُ): مَا لِمَنْ‏ زَارَ قَبْرَ أَحَدٍ مِنَ‏ الْأَئِمَّةِ؟

قَالَ : لَهُ مِثْلُ مَنْ أَتَى قَبْرَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) قَالَ قُلْتُ: لَهُ وَ مَا لِمَنْ زَارَ قَبْرَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ  (عَلَيْهِ السَّلَامُ)؟ قَالَ الْجَنَّةُ وَ اللَّه‏. (بحار الأنوار ج ‏97 ص 124)

حسن بن علی وشّاء: به امام رضا (علیه السّلام) عرض کردم: چه ثوابی هست برای کسی که قبر یکی از امامان (علیهم السلام) را زیارت کند؟ فرمود: ثواب کسی که قبر ابی‌عبدالله [الحسین علیه السّلام] را زیارت کند به او داده می‌شود. راوی می‌گوید: گفتم برای زائر قبر ابی‌عبدالله (علیه السّلام) چه ثوابی است؟ فرمود: بهشت، به خدا قسم!

 

ابْنِ سِنَانٍ: قُلْتُ لِلرِّضَا (عَلَيْهِ السَّلَامُ) مَا لِمَنْ زَارَ أَبَاكَ قَالَ الْجَنَّةُ فَزُرْهُ. (بحار الأنوار ج ‏99 ص 2)

ابن سنان: به حضرت رضا (علیه السّلام) عرض کردم: پاداش کسی که پدرت (امام کاظم علیه السّلام) را زیارت کند، چیست؟ فرمود: برای او بهشت است، پس او را زیارت کن.

 

اَلرَسُولُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏‏ سَتُدْفَنُ‏ بَضْعَةٌ مِنِّي‏ بِأَرْضِ‏ خُرَاسَانَ‏ لَا يَزُورُهَا مُؤْمِنٌ‏، إِلَّا أَوْجَبَ‏ اللَّهُ‏ لَهُ‏ الْجَنَّةَ وَ حَرَّمَ‏ جَسَدَهُ‏ عَلَى النَّار. (من لا يحضره الفقيه ج ‏2 ص 585)

به زودی پاره‌ای از تن من در سرزمین خراسان به خاک سپرده خواهد شد. هیچ مؤمنی نیست که او را زیارت کند، مگر آنکه خداوند، بهشت را بر او واجب می‌کند و بدنش را بر آتش دوزخ حرام می‌سازد.

 

11-7- مقام شهدای بدر

عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قُطْرُبٍ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ (عَلَيْهِمَا السَّلَامُ) قَالَ: مَرَّ بِهِ‏ ابْنُهُ‏ وَ هُوَ شَابٌ‏ حَدَثٌ‏ وَ بَنُوهُ مُجْتَمِعُونَ عِنْدَهُ فَقَالَ إِنَّ ابْنِي هَذَا يَمُوتُ فِي أَرْضِ غُرْبَةٍ فَمَنْ زَارَهُ مُسَلِّماً لِأَمْرِهِ عَارِفاً بِحَقِّهِ كَانَ عِنْدَ اللَّهِ جَلَّ وَ عَزَّ  كَشُهَدَاءِ بَدْر. (بحار الأنوار  ج ‏99 ص41)

علی پسر عبدالله پسر قطرب از امام موسی کاظم (علیه السلام) نقل کرده است که پسر حضرت که نوجوان بود، در حالی که پسران دیگر حضرت در اطراف او نشسته بودند، نزد ایشان آمد. امام موسی کاظم (علیه السلام) فرمود: این پسرم، در سرزمین دور افتاده از دنیا می­‌رود؛ هر کس او را زیارت کند، در حالی که تسلیم امر – ولایت – او و به حق او شناخت داشته باشد، نزد خداوند عزیز و بلند مرتبه، مانند شهیدان جنگ بدر خواهد بود.

 

11-8- برآمدن حاجت

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: يَا حَسَّانُ! أَ تَزُورُ قُبُورَ الشُّهَدَاءِ قِبَلَكُمْ؟ قُلْتُ :أَيُّ الشُّهَدَاءِ؟ قَالَ: عَلِيٌّ (عَلَيْهِ السَّلَام) وَ حُسَيْنٌ (عَلَيْهِ السَّلَام). قُلْتُ: إِنَّا لَنَزُورُهُمَا فَنُكْثِرُ. قَالَ: أُولَئِكَ الشُّهَدَاءُ الْمَرْزُوقُونَ فَزُورُوهُمْ، وَ افْزَعُوا عِنْدَهُمْ وَ ارْفَعُوا بِحَوَائِجِكُمْ، عِنْدَهُمْ فَلَوْ يَكُونُونَ مِنَّا كَمَوْضِعِهِمْ مِنْكُمْ لَاتَّخَذْنَاهُمْ هِجْرَةً. (بحار الأنوار ج ‏97 ص 261)

اى حسّان! آيا قبور شهيدان در كنارتان را زيارت مى‌كنيد؟ گفتم: كدام شهيدان؟ فرمود: على (عليه السلام) و حسين (عليه السلام) را. گفتم : ما آن دو را بسيار زيارت مى‌كنيم. فرمود: اينان، شهيدانِ روزى دهنده هستند. آنها را زيارت كنيد و حاجت‌هايتان را در كنار آنان، [ به خدا ] عرضه كنيد، كه اگر مانند شما به ما نزديك بودند، آنها را مهاجرتگاه [ و مجاور ] خويش قرار مى‌‌داديم.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: إِنَّ الْحُسَيْنَ (عَلَيْهِ السَّلَام) قُتِلَ‏ مَكْرُوباً وَ حَقِيقٌ عَلَى اللَّهِ أَنْ لَا يَأْتِيَهُ مَكْرُوبٌ إِلَّا رَدَّهُ اللَّهُ مَسْرُورا. (بحار الأنوار ج ‏98 ص 45)

همانا حضرت امام حسين (عليه السّلام) با حالى حزين و اندوه كشته شد و سزاوار است بر خدا كه هيچ حزين و اندوهگينى به زيارت آن جناب نرود، مگر آنكه حق تعالى وى را مسرور به اهلش برگرداند.

 

11-9- رزق و روزی و دفع بلاء

اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مُرُوا شِيعَتَنَا بِزِيَارَةِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ (عَلَيْهِ السَّلَام) فَإِنَّ إِتْيَانَهُ يَزِيدُ فِي‏ الرِّزْقِ‏ وَ يَمُدُّ فِي‏ الْعُمُرِ وَ يَدْفَعُ مَدَافِعَ السَّوْءِ… (بحار الأنوار ج ‏98 ص 4)

امر کنید شیعیان ما را که به زیارت قبر امام حسین (علیه السّلام) حرکت کنند. زیرا زیارت حسینی مایه‌ی زیادتی در رزق و عمر طولانی و رفع سوء و بدی خواهد بود…

 

12- استقبال از زائر

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: إِذَا انْصَرَفَ‏ الرَّجُلُ‏ مِنْ‏ إِخْوَانِكُمْ‏ مِنْ‏ زِيَارَتِنَا، أَوْ زِيَارَةِ قُبُورِنَا، فَاسْتَقْبِلُوهُ وَ سَلِّمُوا عَلَيْهِ وَ هَنِّئُوهُ بِمَا وَهَبَ اللَّهُ لَهُ، فَإِنَّ لَكُمْ مِثْلَ ثَوَابِهِ. (بحار الأنوار ج ‏99 ص 302)

هر گاه یکی از برادران دینی شما از دیدار ما یا زیارت قبر ما بازگشت، پس به استقبال او بروید و به او سلام و تهنیت بگویید، به خاطر موهبتی که خداوند به او بخشیده است. همانا در این صورت، شما هم پاداشی مثل او خواهید داشت.

 

13- ترک زیارت اهل‌بیت علیهم السّلام

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه‏‏‏ : مَنْ أَتَى مَكَّةَ حَاجّاً وَ لَمْ يَزُرْنِي إِلَى الْمَدِينَةِ، جَفَوْتُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، وَ مَنْ أَتَانِي زَائِراً وَجَبَتْ لَهُ شَفَاعَتِي وَ مَنْ وَجَبَتْ لَهُ شَفَاعَتِي وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ. .. (كافی ج ‏4 ص 548)

هر كسى كه براى اعمال حجّ به مكّه رفته و سپس من را در مدينه زيارت نكند، من نيز در روز قيامت به او جفا خواهم كرد. و كسى كه من را زيارت کند، شفاعت من نصيبش مى‏‌گردد و كسى كه از شفاعت من بهره‌‏مند شود، بهشت بر او واجب مى‏‌گردد…

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مَنْ تَرَكَ زِيَارَتَهُ وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلَى ذَلِكَ، قَدْ عَقَّ رَسُولِ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) وَ عَقَّنَا. (سفينة البحار ج ‏3 ص521)

کسی که زیارت (امام حسین علیه السّلام) را ترک کند، در حالی که قدرت بر این زیارت دارد، نسبت به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و ما اهل‌بیت عاق شده است.

 

أَبِي وَهْبٍ الْقَصْرِيِ: دَخَلْتُ الْمَدِينَةَ فَأَتَيْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (عَلَيْهِ السَّلَام)، فَقُلْتُ : جُعِلْتُ فِدَاكَ أَتَيْتُكَ وَ لَمْ أَزُرْ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ (عَلَيْهِ السَّلَام) قَالَ: بِئْسَ مَا صَنَعْتَ لَوْ لَا أَنَّكَ مِنْ شِيعَتِنَا مَا نَظَرْتُ إِلَيْكَ. أَ لَا تَزُورُ مَنْ يَزُورُهُ اللَّهُ مَعَ الْمَلَائِكَةِ وَ يَزُورُهُ الْأَنْبِيَاءُ وَ يَزُورُهُ الْمُؤْمِنُونَ؟. .. (بحار الأنوار ج ‏97 ص257)

ابو وهب قصرى: وارد مدينه شده و به حضور امام صادق (عليه السّلام) شرفياب شده و عرض کردم: قربانت شوم! خدمت شما آمدم، در حالى كه امير المؤمنين (عليه السّلام) را زيارت نكردم.
فرمود: چه كار بدى انجام دادى‌؟! اگر از شيعيان ما نبودى، به تو نگاه نمى‌كردم. آيا زيارت نكردى كسى را كه خدا با فرشتگان او را زيارت می‌کند، پيامبران او را زيارت مى‌كنند و مؤمنين او را زيارت مى‌كنند؟…