آداب محضر أمیرالمؤمنین علیه السلام

 

چکیده

نخستین پیشوای شیعیان پس از حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) امام علی (علیه السلام) است. در آداب محضر أمیرالمؤمنین (علیه السلام) بخشی از فضایل بیشمار آن حضرت آمده است که دارای آثار عبادی و اخروی می‌باشد.

 

واژه های مرتبط

فضایل، وصایت، اخوت با پیامبر، همسری حضرت زهراء، ولایت، عصمت، عبادت، حقانیت، معرفت، محبت، مودت، دانش

 

1- معنی و مفهوم

امیر در لغت به‌ معنای فرمانده و پیشوا است؛ و «أمیرالمؤمنین» به معنی فرمانده و پیشوای مؤمنان است. روایات شیعه دلالت دارد بر اینکه لقب «أمیرالمؤمنین» مخصوص علی ابن ابی‌طالب (علیه السلام) است و بر هیچکس جز او حتی بر سایر ائمه اطهار (علیهم السلام) نیز نباید اطلاق شود. و همچنین دلیل نامیدن حضرت علی (علیه السلام) به این نام، اینست که روزیِ علمیِ مؤمنین در دست ایشان است. (کافی)

 

2- نام ها و القاب و کُنیه أمیر المؤمنین علیه السلام

اَلحُسَینُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: لَوْ وُلِدَ لِي مِائَةٌ لَأَحْبَبْتُ أَنْ لَا أُسَمِّيَ أَحَداً مِنْهُمْ إِلَّا عَلِيّاً. (بحار الأنوار ج ۴۴ ص ۲۱۱)

اگر صد پسر برای من متوّلد شود، دوست دارم نام همه‌ی آنان را علی بگذارم.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ عَلِيٌّ‌ عَمُودُ الدِّينِ. (کافی ج ۱ ص ۲۹۳)

علی (علیه السلام) ستون دين است.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ (عَلَيْهِ السَّلَامُ)‌ سَيِّدُ الْوَصِيِّينَ. (بحار الأنوار ج ‏36 ص 228)

علی ا‌بن ‌ابی‌طالب (علیه السلام) سیّد اوصیاست.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ‏‏‏:‏ الْمُكَنَّی أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ‌ (عَلَيْهِ السَّلَامُ‌) أَبُو تُرَابٍ‌. (نور الثقلين ج ۵ ص ۴۹۶)

این رسول خدا (صلی الله علیه و آله) بود که کُنیه‌ی أمیرالمؤمنین (علیه السلام) را ابوتُراب گذاشت.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ يَا عَلِيُّ!‌ إِنَّكَ سَيِّدُ الْمُسْلِمِينَ وَ إِمَامُ الْمُتَّقِينَ وَ قَائِدُ الْغُرِّ الْمُحَجَّلِينَ وَ يَعْسُوبُ الْمُؤْمِنِينَ‌. (بحار الأنوار ج ۳۸ ص ۱۲۶)

یا علی! تو سرور مسلمانان، امام پارسایان، پیشوای افراد دست و روی سپیدان و بزرگ و سرور مؤمنانی.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ عَلِيٌّ‌ خَاتَمُ الْوَصِيِّينَ‌. (بحار الأنوار ج ۱۶ ص ۳۲۵)

علی (علیه السلام) آخرین اوصیاء است.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ أَمَّا أَبْوَابُ الْجَنَّهِ فَعَلَی أَوَّلِ بَابٍ مِنْهَا مَكْتُوبٌ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِيٌّ‌ وَلِيُّ اللَّهِ. (بحار الأنوار ج ۸ ص ۱۴۴)

امّا درهای بهشت، روی اولین در نوشته شده بود: معبودی جز الله نیست و محمد فرستاده‌ی خدا و علی، ولی خداست.

 

أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ: أَنَا سَيْفُ اللَّهِ عَلَی أَعْدَائِهِ. (بحار الأنوار ج ۳۵ ص ۶۱)

من شمشیر خدا بر سر دشمنان هستم.

 

أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ‌:أَنَا الصِّدِّيقُ الْأَكْبَرُ وَ الْفَارُوقُ الْأَعْظَمُ وَ أَنَا وَصِيُّ خَيْرِ الْبَشَرِ. (بحار الأنوار ج ۳۹ ص ۳۴۷)

من صدّیق اکبر و فاروق اعظم هستم، و من جانشین خیرالبشر هستم.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه‏‏‏:‏ یَا عَلِیُّ أَنْتَ أَصْلُ الدِّینِ وَ مَنَارُ الْإِیمَانِ وَ غَایَهُ الْهُدَی. (بحار الأنوار ج ۲۳ ص ۳)

علی جان! تو اصل دین و نشانه‌ی ایمان و نهایت هدایت هستی.

 

۳- اختصاصی بودن نام أمیر المؤمنین علیه السلام

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ إِنَّهُ لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ طِيناً خَلَقَ مِنْ عَيْنَيْهِ‏ دُرَّةً تُسَبِّحُ اللَّهَ وَ تُقَدِّسُهُ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَأُسْكِنَنَّكِ رَجُلًا أَجْعَلُهُ أَمِيرَ الْخَلْقِ أَجْمَعِينَ فَلَمَّا خَلَقَ اللَّهُ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ أَسْكَنَ‏ الدُّرَّةَ فِيهِ‏ فَسُمِّيَ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَبْلَ خَلْقِ آدَمَ‏. (بحار الأنوار ج ۳۷ ص ۳۳۷)

چون خداوند گِل آدم را خلق کرد، از چشمان او مرواریدی آفرید که خدا را تسبیح و تقدیس کند؛ خدای عزیز و بلندمرتبه فرمود: تو را در مردی قرار دهم که امیر تمام خلق باشد. و چون خداوند علی بن ابی طالب را آفرید، آن مروارید را در وی قرار داد، از این رو پیش از خلقت آدم، “امیر المؤمنین” نامیده شد.

 

جَابِرٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (عَلَيْهِ السَّلَامُ‌) قَالَ: قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ! لِمَ سُمِّیَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ؟ قَالَ لِأَنَّهُ یَمِیرُهُمُ الْعِلْمَ. (بحار الأنوار ج ۳۷ ص ۲۹۳)

جابر گوید: به امام باقر (علیه السّلام) عرض کردم: قربانت گردم، چرا امیرالمؤمنین (علیه السّلام) «امیر المؤمنین» نامیده شد؟ فرمود: چون آن حضرت مردم را از علم اطعام می‌­کند.

 

4- بیشماری فضایل أمیر المؤمنین علیه السلام

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏: ‏إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی جَعَلَ لِأَخِي عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ (عَلَيْهِ السَّلَامُ‌) فَضَائِلَ لَا تُحْصَی كَثْرَةً. (بحار الأنوار ج ۲۶ ص ۲۲۹)

خداوند تعالی برای برادرم علی ا‌بن ‌ابی‌طالب (علیه السلام) فضایلی را قرار داده که از کثرت و زیادی شمرده نمی‌شود.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ لَوْ أَنَّ الْغِيَاضَ أَقْلَامٌ وَ الْبَحْرَ مِدَادٌ وَ الْجِنَّ حُسَّابٌ وَ الْإِنْسَ كُتَّابٌ مَا أَحْصَوْا فَضَائِلَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ (عَلَيْهِ السَّلَامُ‌). (بحار الأنوار ج ۴۰ ص ۷۰)

اگر درختان قلم، دریاها مُرکّب، جِنّیان حسابگر و آدمیان نویسنده شوند، نخواهد توانست فضایل علی (علیه السلام) را بشمارند.

 

5- عصمت أمیر المؤمنین علیه السلام

الله تعالی: …إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا. (احزاب/۳۳)

… خدا فقط می‏‌خواهد آلودگی را از شما خاندان [پيامبر] بزدايد و شما را پاك و پاكيزه گرداند.

 

أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَام:‏‏ إِنَّ اللَّهَ طَهَّرَنَا وَ عَصَمَنَا وَ جَعَلَنَا شُهَدَاءَ عَلَی خَلْقِهِ وَ حُجَّتَهُ فِی أَرْضِهِ. (بحار الأنوار  ج ۲۳ ص ۳۴۳)

خداوند ما را پاک کرد و معصوم کرد و گواهان بر خلقش و حجتش در زمینش قرارداد.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ وَ عَلِیٌّ (عَلَيْهِ السَّلَام) نَفْسِی وَ أَخِی أَطِیعُوا عَلِیّاً فَإِنَّهُ مُطَهَّرٌ مَعْصُومٌ لَا یَضِلُّ وَ لَا یَشْقَی. (بحار الأنوار ج ۳۶ ص ۳۲۸)

و علی (علیه السلام) نفس من و برادر من است، از علی اطاعت کنید که او پاکیزه شده و معصوم است، نه گمراه می‌­شود و نه به شقاوت می­‌گراید.

 

6- حقّانیت أمیر المؤمنین علیه السلام

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ الْحَقُّ مَعَ عَلِيٍّ‌ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) ‌وَ عَلِيٌّ‌ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) ‌مَعَ الْحَقِّ. (بحار الأنوار ج ۳۸ ص ۲۸)

علی (علیه السلام) با حق است و حق با ایشان.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏: ‏الْمِيزَانُ، أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ (عَلَيْهِ السَّلَامُ)‌ نَصَبَهُ لِخَلْقِهِ. (بحار الأنوار ج ۱۶ ص ۸۸)

ترازو أمیرالمؤمنین (علیه السلام) است که خداوند او را در میان آفریدگان خود منصوب کرد.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ یَا عَلِیُّ أَنْتَ دَیَّانُ هَذِهِ الْأُمَّهِ وَ الْمُتَوَلِّی حِسَابَهُمْ وَ أَنْتَ رُکْنُ اللَّهِ الْأَعْظَمُ یَوْمَ الْقِیَامَهِ أَلَا وَ إِنَّ الْمَآبَ إِلَیْکَ وَ الْحِسَابَ عَلَیْکَ وَ الصِّرَاطَ صِرَاطُکَ وَ الْمِیزَانَ مِیزَانُکَ وَ الْمَوْقِفَ مَوْقِفُکَ. (بحار الأنوار ج ۲۴ ص ۲۷۲)

یا علی! تو دادخواه این امّتی و عهده‌دار حساب آنها و تو رکن اعظم خداوند در روز قیامت هستی. بازگشت به سوی تو است و حساب با تو است و راه راه تو است و میزان و سنجش سنجش تو است و موقف، موقف تو است.

 

7- محبوبیت أمیر المؤمنین علیه السلام

أَنَسِ بْنِ مَالِکٍ قَالَ: کَانَ عِنْدَ النَّبِیِّ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) طَائِرٌ قَدْ طُبِخَ لَهُ، فَقَالَ: اللَّهُمَّ ائْتِنِی بِأَحَبِّ خَلْقِکَ إِلَیْکَ یَأْکُلْ مَعِی. فَجَاءَ عَلِیٌّ (عَلَيْهِ السَّلَامُ‌) فَأَکَلَ مَعَهُ مِنْهُ. (بحار الأنوار ج ۳۸ ص ۳۵۵)

پرنده‌­ای که آن را برای پیغمبر (صلی الله علیه و آله) طبخ کرده بودند، در مقابلش قرار داشت. پس فرمود: خداوندا! محبوب‌­ترین خلق خود را نزد من بفرست تا با من هم ­غذا شود. آنگاه علی (علیه السّلام) آمد و با ایشان از آن غذا تناول کرد.

 

8- دانش أمیر المؤمنین علیه السلام

الله تعالی:. ..قُلْ كَفَی بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ. (رعد/۴۳)

…بگو: کافی است که خدا [با آیات محکم و استوار قرآنش] و کسی [چون امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب] که دانش کتاب نزد اوست، میان من و شما [نسبت به پیامبری ام] گواه باشند.

 

أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ‌: أَنَا هُوَ الَّذِی عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتَابِ. (بحار الأنوار ج 35 ص 432)

آن که عِلم کتاب نزد اوست، من هستم.

 

ألبَاقرعَلَيْهِ السَّلَامُ‌: إِنَّ عَلِیّاً (عَلَيْهِ السَّلَام) عَالِمُ هَذِهِ الْأُمَّهِ. (بحار الأنوار ج ۲۳ ص ۱۲۹)

علی (علیه السلام) عالم این امّت است.

 

أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ‌: مَا نَزَلَتْ آيَةٌ إِلَّا وَ أَنَا عَلِمْتُ فِيمَنْ أُنْزِلَتْ وَ أَيْنَ نَزَلَتْ وَ عَلَی مَنْ نَزَلَتْ. (بحار الأنوار ج ۸۹ ص ۹۷)

به خدا قسم! هيچ آيه‌ای نازل نشد، مگر آنكه من دانستم درباره‌ی چه چيز و در كجا و درباره‌ی چه كسی نازل شده است.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏: ‏أَنَا مَدِينَةُ الْعِلْمِ وَ عَلِيٌّ‌ بَابُهَا وَ هَلْ تُدْخَلُ الْمَدِينَةُ إِلَّا مِنْ بَابِهَا. (بحار الأنوار ج ‏۱۰ ص ۱۱۷)

من شهر علمم و علی (علیه السلام) درِ آن است. مگر می‌توان جز از درِ آن وارد شهر شد؟

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ أَعْلَمُ أُمَّتِي مِنْ بَعْدِي عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ (عَلَيْهِ السَّلَام).‌ (بحار الأنوار ج ۴۰ ص ۱۴۹)

داناترين فرد امّتم پس از من علی ابن ابی طالب (علیه السلام) است.

 

أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ:‏‏ وَ إِنَّ هَاهُنَا لَعِلْماً جَمّاً وَ أَشَارَ إِلَی صَدْرِهِ وَ لَكِنَّ طُلَّابَهُ يَسِيرٌ وَ عَنْ قَلِيلٍ يَنْدَمُونَ لَوْ قَدْ فَقَدُونِي. (بحار الأنوار ج ۵۶ ص ۱۰۹)

به راستی در اینجا (اشاره به سینه خود) دانشی بسیار وجود دارد، امّا جویندگانش کم اند و به زودی چون مرا از دست دهند، پشیمان گردند.

 

9- حکمت أمیر المؤمنین علیه السلام

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ یَا عَلِیُّ! أَنَا مَدِینَهُ الْحِکْمَهِ وَ أَنْتَ بَابُهَا وَ لَنْ تُؤْتَی الْمَدِینَهُ إِلَّا مِنْ قِبَلِ الْبَابِ. (بحار الأنوار ج  ۲۳ ص ۱۲۵)

یا علی! من شهر حکمت هستم و تو درِ آنی. وارد شهر نمی‌توان شد، مگر از درِ آن.

 

10- همراهی أمیر المؤمنین علیه السلام با قرآن

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ عَلِيٌّ‌ (عَلَيْهِ السَّلَامُ)‌ مَعَ الْقُرْآنِ‌ وَ الْقُرْآنُ‌ مَعَهُ لَا يَفْتَرِقَانِ حَتَّی يَرِدَا عَلَيَّ الْحَوْضَ‌. (بحار الأنوار ج ۲۲ ص ۲۲۲)

علی (علیه السلام) با قرآن و قرآن با علی (علیه السلام) است و هرگز از هم جدا نمی‌شوند، تا كنار حوض (كوثر) نزدم آيند.

 

11- همسری حضرت زهرا سلام الله علیها

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی جَعَلَ ذُرِّيَّةَ كُلِّ نَبِيٍّ مِنْ صُلْبِهِ وَ جَعَلَ ذُرِّيَّتِي مِنْ صُلْبِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ‌ (عَلَيْهِ السَّلَام) مَعَ فَاطِمَةَ ‌(سَلام الله علیهَا) ابْنَتِي. (بحار الأنوار ج ۲۳ ص ۱۴۴)

خداوند متعال ذُرّیه‌ی تمام پیامبران را از نژاد خودش قرار داده، ولی ذرّیه‌ی مرا از نژاد علی ‌ابن ‌ابی‌طالب (علیه السلام) و دخترم فاطمه (سلام الله علیها) قرار داده است.

 

12- حجت الهی

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏‏ أَخْبَرَنِي جَبْرَئِيلُ عَنِ اللَّهِ جَلَّ جَلَالُهُ أَنَّهُ قَالَ: عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ حُجَّتِي‏ عَلَی‏ خَلْقِي‏ وَ دَيَّانُ‏ دِينِي‏. (بحار الأنوار ج ۲۳ ص ۱۲۷)

جبرئیل از جانب خدا برای من پیغام آورد که علی ا‌بن ‌ابی‌طالب (علیه السلام) حجّت من در میان مردم و بپای دارنده‌ی دین من است.

 

13- سبقت أمیر المؤمنین علیه السلام در اسلام

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ أَوَّلُ هَذِهِ الْأُمَّةِ وُرُوداً عَلَی نَبِيِّهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ‌ أَوَّلُهُمْ إِسْلَاماً عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ (عَلَيْهِ السَّلَامُ). (بحار الأنوار ج ۳۹ ص ۲۲۰)

نخستین کسی از این اُمّت که در روز قیامت بر پیامبرش وارد می­‌شود، کسی است که نخستین آنها در پذیرش اسلام است، یعنی علی ا‌بن ‌ابی‌طالب (علیه السلام) است.

 

14- عبادت أمیر المؤمنین علیه السلام

أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ:‏‏ مَا عَبَدْتُكَ خَوْفاً مِنْ نَارِكَ وَ لَا طَمَعاً فِي جَنَّتِكَ لَكِنْ وَجَدْتُكَ أَهْلاً لِلْعِبَادَةِ فَعَبَدْتُك. (بحار الأنوار ج ۶۷ ص ۱۸۶)

(معبودا!) عبادت و پرستش من از جهت ترس از آتش دوزخ نیست و با انگیزه‌ی طمع و دستیابی به بهشت نیست، بلکه فقط چون تو را سزاوار عبادت و پرستش می‌دانم، می‌پرستم.

 

15- جوانمردی أمیر المؤمنین علیه السلام

أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ:‏‏ قَالَ لِيَ النَّبِيُّ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) يَوْمَ أُحُدٍ أَ مَا تَسْمَعُ مَدِيحَكَ فِي السَّمَاءِ إِنَّ مَلَكاً اسْمُهُ رِضْوَانُ‌ يُنَادِي: لَا سَيْفَ إِلَّا ذُو الْفَقَارِ وَ لَا فَتَی إِلَّا عَلِيٌّ‌. (بحار الأنوار ج ۲۰ ص ۷۳)

پیامبر (صلی الله علیه و آله) در روز احد به من فرمود: آیا مدح و ستایش خود را در آسمان می­‌شنوی؟ فرشته‌­ای به نام رضوان ندا سر می­‌دهد: «لا سیف الّا ذو الفقار و لا فتیً الّا علیّ». شمشيری نيست جز ذو الفقار و جوانمردی نيست جز علی (عليه السّلام).

 

16- پدر بودن أمیر المؤمنین علیه السلام

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ یَا عَلِیُّ! أَنَا وَ أَنْتَ أَبَوَا هَذِهِ الْأُمَّهِ. (بحار الأنوار ج ۲۳ ص ۱۲۸)

یا علی! من و تو دو پدر این امّتیم.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ حَقُّ عَلِيٍّ‌ (عَلَيْهِ السَّلَامُ)‌ عَلَی هَذِهِ الْأُمَّةِ كَحَقِّ الْوَالِدِ عَلَی الْوَلَدِ. (بحار الأنوار ج ۳۶ ص ۴)

حقّ علی (علیه السلام) بر اين امّت همچون حقّ پدر است بر فرزندش.

 

17- رازدار بودن برای رسول الله صلی الله علیه و آله

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ صَاحِبُ سِرِّي عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ (عَلَيْهِ السَّلَامُ)‌. (بحار الأنوار ج ۳۸ ص ۳۰۰)

علی بن ابی طالب (علیه السلام) راز دار من است.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ یَا عَلِیُّ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّهُ أَبَی خَالِقِی وَ رَازِقِی أَنْ یَکُونَ لِی سِرٌّ دُونَکَ. (بحار الأنوار ج ۲۷ ص ۲۳۰)

یا علی! مگر نمی­‌دانی خداوند خالق و رازق من امتناع ورزیده از این که من سِرّ و رازی داشته باشم که تو مطلع نباشی.

 

18- ادا کننده دین رسول الله صلی الله علیه وآله

أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ‌: أَنَا قَاضِي دَيْنِ رَسُولِ اللَّهِ‌. (عیون الحکم ج ۱ ص ۱۶۷)

من قاضیِ دین رسول الله (صلی الله علیه و آله) هستم.

 

19- برادری با رسول الله صلی الله علیه و آله

رَسُولَ اللَّهِ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) یَقُولُ لِعَلِیٍّ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) : أَنْتَ مِنِّی بِمَنْزِلَهِ هَارُونَ مِنْ مُوسَی إِلَّا أَنَّهُ لَا نَبِیَّ بَعْدِی. (بحار الأنوار ج ۳۷ ص ۲۵۵)

رسول خدا (صلی الله علیهِ و آله) به علی (علیه السلام) فرمود: تو نزد من جایگاه هارون از موسی را داری، با این تفاوت که پس از من پیامبری نیست.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه‏‏‏:‏ یَا عَلِیُّ! أَنْتَ أَخِي فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ‌. (بحار الأنوار ج ۳۸ ص ۳۳۶)

تو برادر من در دنیا و آخرتی!

 

20- وصیّ رسول الله صلی الله علیه و آله

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه‏‏‏:‏ لِكُلِّ نَبِيٍّ وَصِيٌّ وَ وَارِثٌ وَ إِنَّ عَلِيّاً وَصِيِّي وَ وَارِثِي. (بحار الأنوار ج ۳۸ ص ۳۳۹)

هر پیامبری وصیّ و وارثی دارد و همانا وارث و وصیّ من علی است.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ يَا عَلِيُّ‌ أَنْتَ أَخِي وَ وَارِثِي وَ وَصِيِّي وَ خَلِيفَتِي فِي أَهْلِي وَ أُمَّتِي فِي حَيَاتِي وَ بَعْدَ مَمَاتِي. (بحار الأنوار ج ۲۳ ص ۱۲۸)

یا علی! تو برادر و وارث و وصی و خلیفه‌ی من در میان خانواده و امّت من در زمان حیات و بعد از مرگ من هستی.

 

21- پرچمدار رسول الله صلی الله علیه و آله

جَابِرُ بْنُ سَمُرَهَ: یَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ يَحْمِلُ رَايَتَكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ‌ قَالَ وَ مَنْ عَسَی يَحْمِلُهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ‌ إِلَّا مَنْ كَانَ يَحْمِلُهَا فِي الدُّنْيَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ‌. (بحار الأنوار ج 39 ص ۲13)

جابر بن سمره عرض کرد: یا رسول الله! در روز قیامت چه کسی پرچمدار شما خواهد بود؟ فرمود: چه کسی ممکن است آن را حمل کند؟ جز آنکه در دنیا آن را حمل می‌کرد: علی بن أبی طالب.

 

22- امامت أمیر المؤمنین علیه السلام

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ يَا عَلِيُّ! أَنْتَ الصِّدِّيقُ الْأَكْبَرُ وَ يَعْسُوبُ الْمُؤْمِنِينَ‌ وَ إِمَامُهُمْ. (بحار الأنوار ج ۱۸ ص ۱۲۱)

ای علی! تو صدّیق اکبر، و رهبر مؤمنان و امام آنان هستی.

 

ألبَاقرعَلَيْهِ السَّلَامُ‌: قَالَ اللَّهُ جَلَّ جَلالُهُ: الْإِمَامَةُ فَلِعَلِیٍّ (عَلَيْهِ السَّلَام) حُجَّتِی وَ وَلِیِّی. (بحار الأنوار ج  ۳۸ ص ۷۹)

خداوند متعال: امامت، به حجّت و ولیّ من علی (علیه السلام) تعلّق دارد.

 

أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ:‏‏ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ‌ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) فَاطِمَةَ (سَلامُ اللهِ عَلیهَا) فَنَحَلَهَا فَدَكَ‌ وَ أَقَامَنِي لِلنَّاسِ عَلَماً وَ إِمَاماً، وَ عَقَدَ لِي وَ عَهِدَ إِلَيَّ. (بحار الأنوار ج ۲۹ ص ۵۵۸)

رسول الله (صلی الله علیه و آله) فاطمه (سلام الله علیها) را طلبید و فدک را به او عطا فرمود و به من نیز امامت و رهبری امّت را داد و از من پیمان گرفت.

 

23- ولایت أمیر المؤمنین علیه السلام

أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ:‏ لَنَا عَلَی‏ النَّاسِ‏ حَقُ‏ الطَّاعَةِ وَ الْوَلَايَةِ. (عيون الحكم ص420)

برای ما بر عهده‌ی مردم حقّ اطاعت و ولایت است.

 

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ: ‏‏أَتَانِی آتٍ مِنْ عِنْدِ رَبِّی فَقَالَ لِی: یَا مُحَمَّدُ! رَبُّکَ یُقْرِئُکَ السَّلَامَ وَ یَقُولُ لَکَ سَلِ الرُّسُلَ عَلَی مَا ذَا أَرْسَلْتُهُمْ مِنْ قَبْلِکَ؟ فَقُلْتُ: مَعَاشِرَ الرُّسُلِ عَلَی مَا ذَا بَعَثَکُمْ رَبِّی قَبْلِی؟ فَقَالَ الرُّسُلُ: عَلَی وَلَایَتِکَ وَ وَلَایَهِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ (عَلَيْهِ السَّلَامُ). (بحار الأنوار ج ‏۲۶ ص ۳۰۷)

فرشته‌ای از طرف پروردگارم نزد من آمد و گفت: یا محمّد! خدایت سلام می‌رساند و می‌گوید که از پیامبران بپرس با چه خصوصیتی آنها را قبل از تو مبعوث به رسالت کرده‌ام؟ به آنها گفتم: ای پیامبران! شما را با چه خصوصیت ارسال کرده‌اند؟ جواب دادند: با شرط ولایت تو و ولایت علی بن ابی طالب (علیه السلام).

 

ألکَاظم عَلَيْهِ السَّلَامُ‌‌: وَلَايَةُ عَلِيٍّ (عَلَيْهِ السَّلَام) ‌مَكْتُوبَةٌ فِي جَمِيعِ صُحُفِ الْأَنْبِيَاءِ وَ لَنْ يَبْعَثَ اللَّهُ نَبِيّاً إِلَّا بِنُبُوَّةِ مُحَمَّدٍ وَ وَصِيَّةِ‌ عَلِيٍّ‌ (صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمَا). (بحار الأنوار ج ۲۶ ص ۲۸۰)

ولایت علی (علیه السلام) در تمام کتاب‌های انبیا نوشته شده است. خداوند هرگز پیامبری را مبعوث نکرده، مگر با اقرار به نبوّت محمّد و وصی او علی (صلوات اللَّه علیهما).

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ مَنْ کُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِیٌّ مَوْلَاهُ اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاهُ وَعَادِ مَنْ عَادَاهُ. (بحار الأنوار ج ۳۷ ص ۱۶۸)

هر که من مولای اویم اینک علی مولای اوست، خداوندا، دوست بدار دوستدارش را و دشمن بدار دشمنش را.

 

أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ:‏ إِنَّ بِوَلَايَتِي أَكْمَلَ اللَّهُ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ دِينَهُمْ وَ أَتَمَّ عَلَيْهِمُ النِّعَمَ وَ رَضِيَ لَهُمْ إِسْلَامَهُمْ. (بحار الأنوار ج ۲۶ ص ۱۴۱)

همانا با ولایت من، خدا دین این امّت را تکمیل کرد و نعمت را بر آنها تمام کرد و برای آنها اسلامشان را راضی شد.

 

24- معرفت أمیر المؤمنین علیه السلام

أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ:‏‏ مَنْ عَرَفَنَا فَقَدْ عَرَفَ اللَّهَ وَ مَنْ أَنْكَرَنَا فَقَدْ أَنْكَرَ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ‌. (بحار الأنوار ج ۲۳ ص ۱۲۸)

هر که ما را بشناسد خداوند را شناخته و هر که منکر ما باشد، خدای عزیز و بلندمرتبه را انکار کرده است.

 

25- محبّت و مودّت أمیر المؤمنین علیه السلام

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏حُبُّ عَلِيٍّ‌ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) إِيمَانٌ وَ بُغْضُهُ كُفْرٌ. (بحار الأنوار ج ۴۹ ص ۱۷۲)

دوستی علی (علیه السلام) ایمان است و دشمنی با او کفر.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏: ‏قَالَ اللَّهُ جَلَّ جَلالُهُ: لَوِ اجْتَمَعَ النَّاسُ كُلُّهُمْ عَلَی وَلَايَةِ عَلِيٍّ‌ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) مَا خَلَقْتُ النَّارَ. (بحار الأنوار ج ۳۹ ص ۲۴۷)

خداوند که بلند است بلندی مرتبه‌اش، فرمود: اگر مردم بر حُبّ علی ا‌بن ‌ابی‌طالب (علیه السلام) گرد می‌­آمدند، خداوند دوزخ را نمی­‌آفرید.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ عُنْوَانُ صَحِيفَةِ الْمُؤْمِنِ حُبُّ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ (عَلَيْهِ السَّلَامُ)‌. (بحار الأنوار ج ۲۷ ص ۱۴۲)

سرلوحه‌ی كارنامه‌ی مؤمن، دوستیِ علی ا‌بن ‌ابی‌طالب (علیه السلام) است.

 

26- یاد أمیر المؤمنین علیه السلام

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ ذِكْرُ عَلِيٍّ‌ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) عِبَادَةٌ. (بحار الأنوار ج ۳۶ ص ۳۷۰)

یاد علی (علیه السلام) عبادت است.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏: ‏زَيِّنُوا مَجَالِسَكُمْ بِذِكْرِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ (عَلَيْهِ السَّلَامُ).(بحار الأنوار ج ۳۸ ص ۱۹۹)

مجالس خود را به ذکر علی ا‌بن ‌ابی ‌طالب (علیه السلام) زینت بخشید.

 

27- شیعیان أمیر المؤمنین علیه السلام

‏ الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: أَنَّ عَلِيّاً عَلَيْهِ السَّلَام وَ شِيعَتَهُ‌ هُمُ الْفَائِزُونَ. (بحار الأنوار ج ۵۲ ص۲۹۴)

علی (علیه السلام) و شيعيان او همان رستگارانِند.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ یَا عَلِیُّ! تَخْرُجُ أَنْتَ وَ شِیعَتُکَ مِنْ قُبُورِکُمْ وَ وُجُوهُکُمْ کَالْقَمَرِ لَیْلَةَ الْبَدْرِ وَ قَدْ فُرِّجَتْ عَنْکُمُ الشَّدَائِدُ وَ ذَهَبَ عَنْکُمُ الْأَحْزَانُ تَسْتَظِلُّونَ تَحْتَ الْعَرْشِ… (بحار الأنوار ج ۷ ص ۱۸۰)

ای علی! تو و شیعیانت از قبر بیرون می‌آیید، در حالی که چهره‌های‌تان همچون ماه شب چهارده می‌درخشد و سختی‌ها از شما برداشته شده و ناراحتی‌های‌تان از بین رفته و در زیر سایه عرش الهی آسوده خاطرید.

 

28- زیارت أمیر المؤمنین علیه السلام

‏ الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مَنْ زَارَ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ (عَلَيْهِ السَّلَامُ‌) مَاشِیاً کَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِکُلِّ خُطْوَةٍ حَجَّةً وَ عُمْرَةً فَإِنْ رَجَعَ مَاشِیاً کَتَبَ لَهُ بِکُلِّ خُطْوَةٍ حَجَّتَانِ وَ عُمْرَتَانِ. (بحار الأنوار ج ۹۷ ص ۲۶۰)

هر کسی که با پای پیاده مقبره امیر المؤمنین (علیه السلام) را زیارت کند، خداوند در برابر هر گامی که بر می‌­دارد ثواب یک حجّ و یک عمره را برایش ثبت می­‌کند، اگر با پای پیاده از زیارت برگردد، در برابر هر گامی که بر می­‌دارد ثواب دو حج کامل و دو عمره برایش ثبت می­‌گردد.

 

‏ الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَام: وَ اللَّهِ! مَا یُطْعِمُ اللَّهُ النَّارَ قَدَماً تَغَبَّرَتْ فِی زِیَارَهِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ (عَلَيْهِ السَّلَامُ)‌ مَاشِیاً کَانَ أَوْ رَاکِباً. (بحار الأنوار ج ۹۷ ص ۲۶۰)

به خدا سوگند! خداوند پایی را که در راه زیارت أمیرالمؤمنین (علیه السلام) چه به صورت پیاده یا سواره بر روی آن گرد و غبار نشسته باشد، طعمه‌ی آتش جهنم نمی‌کند.

 

29- عدم مخالفت با أمیر المؤمنین علیه السلام

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لعَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) فَقَالَ: فَمَا بَالُ قَوْمٍ یُنْکِرُونَ مَنْ لَهُ مَنْزِلَهٌ عِنْدَ اللَّهِ کَمَنْزِلَتِی. (بحار الأنوار ج ۳۹ ص۲۷۷)

پیامبر صَلی الله علیهِ و آله درباره علی بن أبی طالب (علیه السّلام) فرمود: مردمان را چه می‌­شود که منکر کسی می‌­شوند که نزد خدا منزلتی همچون منزلت من دارد.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ إِنَّ اللَّهَ فَرَضَ عَلَيْكُمْ مِنْ طَاعَةِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ (عَلَيْهِ السَّلَامُ)‌ بَعْدِي كَمَا فَرَضَ عَلَيْكُمْ مِنْ طَاعَتِي وَ نَهَاكُمْ عَنْ مَعْصِيَتِهِ. (بحار الأنوار ج ‏26 ص 264)

خداوند اطاعت از علی ا‌بن ‌ابی ‌طالب (علیه السلام) را پس از من واجب کرده، به همان نحو که اطاعت مرا واجب کرده و شما را از مخالفت او نهی کرده است.

 

30- حرمت دشمنی با أمیر المؤمنین علیه السلام

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ مَنْ سَبَّ عَلِیّاً فَقَدْ سَبَّنِی وَ مَنْ سَبَّنِی فَقَدْ سَبَّ اللَّهَ وَ مَنْ سَبَّ اللَّهَ أُدْخِلَ نَارَ جَهَنَّمَ وَ لَهُ عَذَابٌ عَظِیمٌ. (بحار الأنوار ج ۲۷ ص ۲۲۷)

هر که علی را سب کرده و ناسزا گوید، مرا سب کرده و هر که مرا سب کند، خدا را ناسزا گفته و هر که خدا را ناسزا گوید، داخل جهنم می‌شود و به عذابی عظیم گرفتار می‌گردد.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ مَنْ آذَی عَلِيّاً فَقَدْ آذَانِي. (بحار الأنوار ج ۳۹ ص ۳۳۱)

هرکس علی (علیه السلام) را بیازارد، به تحقیق مرا آزار داده است.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏: ‏مَنْ نَاصَبَ عَلِیّاً حَارَبَ اللَّهَ وَ مَنْ شَکَّ فِی عَلِیٍّ فَهُوَ کَافِرٌ. (بحار الأنوار ج ۲۷ ص ۲۳۳)

هر که با علی دشمنی ورزد با خدا به جنگ پرداخته و هر که درباره‌ی علی شک کند، کافر است.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ يَا عَلِيُّ‌! لَوْ أَنَّ أُمَّتِي صَامُوا حَتَّی يَكُونُوا كَالْحَنَايَا وَ صَلُّوا حَتَّی يَكُونُوا كَالْأَوْتَارِ ثُمَّ أَبْغَضُوكَ لَأَكَبَّهُمُ اللَّهُ عَلَی وُجُوهِهِمْ فِي النَّارِ. (بحارالأنوار ج ۲۷ ص۲۲۶)

یا علی! اگر امّت من روزه بگیرند تا همچون کمان خمیده شوند و نماز بخوانند تا چون نخی باریک گردند، ولی تو را دشمن بدارند، خداوند آنها را به رو در آتش می‌­افکند.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ لَا یُبْغِضُ عَلِیّاً إِلَّا فَاسِقٌ أَوْ مُنَافِقٌ أَوْ صَاحِبُ بَدَائِعَ. (بحار الأنوار ج ۲۷ ص ۲۳۰)

دشمنی با علی نمی‌­کند، مگر شخص فاسق یا منافق یا بدعت‌گذار در دین.

 

31- دوستی با دوستان و دشمنی با دشمنان أمیر المؤمنین علیه السلام

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏‏ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَجْمَعَ اللَّهُ لَهُ الْخَيْرَ كُلَّهُ فَلْيُوَالِ عَلِيّاً بَعْدِي وَ لْيُوَالِ أَوْلِيَاءَهُ وَ لْيُعَادِ أَعْدَاءَهُ‏. (بحار الأنوار ج ‏۲۷ ص ۵۵)

هر که دوست دارد خداوند برایش تمام خیر را فراهم کند، باید علی را بعد از من دوست داشته باشد و  دوستانش را دوست بدارد و دشمنانش را دشمن.

 

أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ: أَصْدِقَاؤُكَ‏ ثَلَاثَةٌ وَ أَعْدَاؤُكَ‏ ثَلَاثَةٌ فَأَصْدِقَاؤُكَ: صَدِيقُكَ وَ صَدِيقُ صَدِيقِكَ وَ عَدُوُّ عَدُوِّكَ وَ أَعْدَاؤُكَ عَدُوُّكَ وَ عَدُوُّ صَدِيقِكَ وَ صَدِيقُ عَدُوِّكَ. (بحار الأنوار ج ‏64  ص 195)

دوستان تو سه گروهند و دشمنانت نيز سه گروه؛ دوستانت عبارتند از: دوست تو و دوست دوست تو و دشمن دشمن تو. دشمنانت عبارتند از: دشمن تو و دشمن دوست تو و دوست دشمن تو.

 

32- آثارمودت و محبت به أمیر المؤمنین علیه السلام

32-1- استغفار فرشتگان

‏ الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ خَلَقَ‏ اللَّهُ‏ مِنْ‏ نُورِ وَجْهِ‏ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) سَبْعِينَ أَلْفَ مَلَكٍ يَسْتَغْفِرُونَ لَهُ وَ لِمُحِبِّيهِ إِلَی يَوْمِ الْقِيَامَة. (بحار الأنوار ج ‏23 ص 320)

خداوند از نور چهره‌ی علی ا‌بن ‌ابی ‌طالب (علیه السلام) هفتاد هزار فرشته خلق کرد که تا روز قیامت برای او و دوستدارانش طلب استغفار می‌کنند.

 

32-2- زدایش گناهان

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ حُبُّ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ‌ يَأْكُلُ الذُّنُوبَ كَمَا تَأْكُلُ النَّارُ الْحَطَبَ‌. (بحار الأنوار ج ۳۹ ص ۲۵۷)

دوستی علی گناهان را می‌خورد، همچنان كه آتش هيمه را.

 

32-3- استواری حکمت در قلب

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ مَنْ أَحَبَّ عَلِیّاً أَثْبَتَ اللَّهُ الْحُکْمَ فِی قَلْبِهِ وَ أَجْرَی عَلَی لِسَانِهِ الصَّوَابَ وَ فَتَحَ اللَّهُ لَهُ أَبْوَابَ الرَّحْمَهِ. (بحار الأنوار ج ۳۹ ص ۲۷۷)

هرکس علی را دوست داشته باشد، خداوند حکمت را در قلبش استوار می­‌گرداند و راستی را بر زبانش جاری می‌­سازد و خداوند درهای رحمت را به رویش می­‌گشاید.

 

32-4- پذیرش عبادت

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ مَنْ أَحَبَّ عَلِیّاً یَقْبَلُ اللَّهُ صَلَاتَهُ وَ صِیَامَهُ وَ قِیَامَهُ وَ اسْتَجَابَ اللَّهُ دُعَاءَهُ. (بحار الأنوار ج  ۳۹ ص ۲۷۷)

هرکس علی را دوست بدارد، خداوند نماز و روزه و عبادتش را می‌­پذیرد و دعایش را اجابت می­‌فرماید.

 

32-5-پاداش اخروی

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ مَنْ أَحَبَّ عَلِیّاً مَرَّ عَلَی الصِّرَاطِ کَالْبَرْقِ الْخَاطِفِ. (بحار الأنوار ج  ۳۹ ص ۲۷۷)

که هرکس علی را دوست بدارد، چون برق گذرا از پل صراط عبور خواهد کرد.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ مَنْ أَحَبَّ عَلِیّاً لَا یُنْشَرُ لَهُ دِیوَانٌ وَ لَا یُنْصَبُ لَهُ مِیزَانٌ وَ یُقَالُ لَهُ ادْخُلِ الْجَنَّهَ بِغَیْرِ حِسَابٍ. (بحار الأنوار ج ۳۹ ص ۲۷۷)

بدانید که هرکس علی را دوست بدارد، نامه اعمالش باز نمی­‌شود و برایش میزان سنجشِ اعمال نصب نمی­‌شود و به وی گفته می‌­شود: بدون بازخواست وارد بهشت شو!

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ مَنْ أَحَبَّ عَلِیّاً بَعَثَ اللَّهُ مَلَکَ الْمَوْتِ إِلَیْهِ بِرِفْقٍ وَ دَفَعَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَنْهُ هَوْلَ مُنْکَرٍ وَ نَکِیرٍ وَ نَوَّرَ قَلْبَهُ وَ بَیَّضَ وَجْهَهُ. (بحار الأنوار ج ۳۹ ص ۲۷۷)

هرکس علی را دوست بدارد، خداوند، ملک الموت را با مهربانی بسوی وی می‌­فرستد و خدای عزیز و بلندمرتبه (دو فرشته‌ی) منکر و نکیر را از او باز می­‌دارد و قلبش را نورانی و چهره‌­اش را سپید می­‌گرداند.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏  مَنْ أَحَبَّ عَلِیّاً نَجَّاهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ (بحار الأنوار ج ۳۹ ص ۲۷۷)

بدانید هرکس علی را دوست داشته باشد، خداوند او را از آتش نجات می­‌دهد.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ مَنْ أَحَبَّ عَلِیّاً لَا یَخْرُجُ مِنَ الدُّنْیَا حَتَّی یَشْرَبَ مِنَ الْکَوْثَرِ وَ یَأْکُلَ مِنْ شَجَرَهِ طُوبَی وَ یَرَی مَکَانَهُ مِنَ الْجَنَّهِ. (بحار الأنوار ج ۳۹ ص۲۷۷)

هرکس علی را دوست بدارد، از دنیا خارج نمی­‌شود، مگر اینکه از کوثر نوشیده و از شجره طوبی خورده و جایگاه خود را در بهشت به چشم ببیند.