آداب اسلام

 

چکیده

دین حقیقیِ الهی، اسلام است و دارای شرایط و ویژگی هایی بوده که آنها در آداب اسلام ذکر شده است. کسی که معتقد به آن باشد، از امنیت جانی و مالی برخودار خواهد بود.

 

واژه های مرتبط

تسلیم، مؤمن، ایمان، مُسلم، شهادت به یگانگی خدا

 

1- ‌معنی و مفهوم

اِسْلام به کسر الف و سکون سین، از واژگان قرآن کریم به معنای: انقياد و تسليم شدن است. (مفردات راغب)

اسلام در اصطلاح، اقرار به یگانگی خداوند و به رسالت حضرت محمّد (صلی الله علیه و آله) می‌باشد.

 

2- اهمیّت اسلام

اَللهُ تَعالی: فَمَنْ یُرِدِ اللَّهُ أَنْ یَهْدِیَهُ یَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ. (انعام/125)

پس کسی را که خدا بخواهد هدایت کند، دلش را به پذیرش اسلام می‌گشاید.

نكته‏: رسول خدا (صلی الله عليه و آله) فرمود: نشانه‏‌ی شرح صدر (گشوده شدن دل) چند چيز است: توجّه و گرايش خاضعانه به سوی آخرت و دوری از دنيای حيله‌‏گر، و آمادگی برای مرگ قبل از آنكه فرصت از دست برود. (امالی صدوق ص 532)

 

اَللهُ تَعالی: وَ مَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلامِ دِيناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَ هُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرِينَ‏. (آل عمران/85)

و هر كس غير از اسلام به سراغ دينی ديگر برود، پس هرگز از او قبول نمی‏‌شود و او در قيامت از زيانكاران خواهد بود.

 

اَللهُ تَعالی: الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً. (مائده/3)

امروز، (روز هجده ذی‏‌الحجّه سال دهم هجری كه حضرت امیر المؤمنین (عليه السلام) به فرمان خدا به جانشينی پيامبر اكرم (صلی الله عليه و آله) منصوب شد.) دينتان را برای شما كامل كردم و نعمت خود را بر شما تمام کردم و اسلام را به عنوان دين، برايتان برگزيدم.

 

اَللهُ تَعالی: إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ. (آل عمران/19)

همانا دين (مورد پذيرش) نزد خداوند، اسلام (و تسليم بودن در برابر فرمان خداوند) است.

شایان ذکر: لازمه‌‏ی تسليم بودن در برابر خداوند، پذيرش اسلام به عنوان آخرين دين الهی است.

 

أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ: إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی خَصَّكُمْ بِالْإِسْلَامِ وَ اسْتَخْلَصَكُمْ لَهُ وَ ذَلِكَ لِأَنَّهُ اسْمُ سَلَامَةٍ وَ جِمَاعُ كَرَامَةٍ، اصْطَفَی اللَّهُ تَعَالَی مَنْهَجَهُ وَ بَيَّنَ حُجَجَهُ مِنْ ظَاهِرِ عِلْمٍ وَ بَاطِنِ حُكْمٍ. لَا تَفْنَی غَرَائِبُهُ وَ لَا تَنْقَضِي عَجَائِبُهُ. (نهج البلاغه خطبه 152)

همانا خدای متعال شما را به اسلام اختصاص داد و برای اسلام برگزيد، زيرا اسلام نامی از سلامت است، و فراهم كننده‌ی كرامت جامعه است. راه روشن آن را خدا برگزيد، و حجّت‌های آن را روشن گردانيد. اسلام ظاهرش علم، و باطنش حكمت است، نو آوری‌های آن پايان نگيرد و شگفتی‌هايش تمام نمی‌شود.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: دِينُ اللَّهِ اسْمُهُ الْإِسْلَامُ وَ هُوَ دِينُ اللَّهِ قَبْلَ أَنْ تَكُونُوا حَيْثُ كُنْتُمْ وَ بَعْدَ أَنْ تَكُونُوا فَمَنْ أَقَرَّ بِدِينِ اللَّهِ فَهُوَ مُسْلِمٌ وَ مَنْ عَمِلَ بِمَا أَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهِ فَهُوَ مُؤْمِنٌ.  (بحار الأنوار ج ‏65 ص 241)

نام دین خدا، اسلام است و آن دینی است که پیش از پیدایش شما و بعد از شما نیز بوده و هست. پس هر کس به دین خدا اقرار کند، مسلم است. و هر کس دستورهای خدای عزیز و بلند مرتبه را انجام دهد، مؤمن است.

 

3- ارکان اسلام

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏‏ الْإِسْلَامُ‏ عُرْيَانٌ‏ وَ لِبَاسُهُ‏ التَّقْوَی‏ وَ زِينَتُهُ‏ الْحَيَاءُ وَ مِلَاكُهُ‏ الْوَرَعُ وَ كَمَالُهُ الدِّينُ وَ ثَمَرَتُهُ الْعَمَلُ وَ لِكُلِّ شَيْ‏ءٍ أَسَاسٌ وَ أَسَاسُ الْإِسْلَامِ حُبُّنَا أَهْلَ الْبَيْتِ. (بحار الأنوار ج ‏65 ص 379)

اسلام برهنه است؛ لباس او تقوا و زینت او حیاء و جوهر او پرهیز از معصیت و کمال او دین و میوه‌ی او عمل است و هر چیزی بنیان دارد و بنیان اسلام، محبت به ما اهل بیت است.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: أَثَافِيُ‏ الْإِسْلَامِ‏ ثَلَاثَةٌ الصَّلَاةُ وَ الزَّكَاةُ وَ الْوَلَايَةُ لَا تَصِحُّ وَاحِدَةٌ مِنْهُنَّ إِلَّا بِصَاحِبَتَيْهَا. (بحار الأنوار  ج ‏65 ص 330)

سنگ بناى اسلام سه چيز است: نماز، زكات و ولايت. هيچ يك از آنها بدون دوتاى ديگر صحيح نيست.

 

عِيسَی بْنِ السَّرِيِّ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ) عَلَيْهِ السَّلَامُ( ‏حَدِّثْنِي عَمَّا بُنِيَتْ عَلَيْهِ دَعَائِمُ الْإِسْلَامِ إِذَا أَنَا أَخَذْتُ بِهَا زَكَی عَمَلِي وَ لَمْ يَضُرَّنِي جَهْلُ مَا جَهِلْتُ بَعْدَهُ فَقَالَ: شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) وَ الْإِقْرَارُ بِمَا جَاءَ بِهِ‏ مِنْ‏ عِنْدِ اللَّهِ‏ وَ حَقٌ‏ فِي‏ الْأَمْوَالِ‏ مِنَ‏ الزَّكَاةِ وَ الْوَلَايَةُ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهَا وَلَايَةُ آلِ مُحَمَّدٍ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) وَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) وَ قَالَ: مَنْ مَاتَ وَ لَا يَعْرِفُ إِمَامَهُ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً قَالَ: اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ- أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ‏. .. (كافی ج ‏2 ص 21)

عیسی ابن سری: به امام صادق (که درود بر او باد) عرض کردم: از مبانی اسلام برایم بگو، که اگر به آنها پایبند باشم، اعمالم خالص شود و جهل من به آنچه بعد از آن نمی‌دانم، ضرری به من نرساند. فرمود: شهادت به اینکه معبودی جز خداوند نیست و اینکه محمد (که درود خداوند بر او و خاندانش باد) فرستاده خداوند است، و اقرار به آنچه از جانب خداوند آورده است، و حق زکات مال، و ولایتی که خداوند عزیز و بلندمرتبه به آن امر فرموده است، که همان ولایت خاندان محمد که درود خداوند بر او و خاندانش باد) است. همانا فرستاده‌ی خداوند (که درود خداوند بر او و خاندانش باد) فرمود: هر که بمیرد و امام خود را نشناسد، به مرگ جاهلیت مرده است. خداوند عزیز و بلندمرتبه فرمود: از خدا و رسول و اولیای امر خود اطاعت کنید…

 

3-1- شرط ورود به اسلام

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏‏ يَا أَيُّهَا النَّاسُ قُولُوا لَا إِلَهَ‏ إِلَّا اللَّهُ‏ تُفْلِحُوا وَ. .. (بحار الأنوار ج ‏18 ص 202)

ای مردم! بگویید لا اله الا الله، تا رستگار شوید…

 

اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: الْإِيمَانُ إِقْرَارٌ وَ عَمَلٌ وَ الْإِسْلَامُ إِقْرَارٌ بِلَا عَمَلٍ (کافی ج 2 ص 24)

ایمان، اقرار است و عمل؛ ولی اسلام اقرار است بدون عمل.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: …الْإِسْلَامُ‏ هُوَ الظَّاهِرُ الَّذِي‏ عَلَيْهِ‏ النَّاسُ‏ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ وَ إِقَامُ الصَّلَاةِ وَ إِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَ حِجُّ الْبَيْتِ وَ صِيَامُ شَهْرِ رَمَضَانَ فَهَذَا الْإِسْلَامُ. (بحار الأنوار ج ‏65  ص 246)

اسلام برنامه ظاهری است که مردم دارند؛ شهادت به یگانگی خدا و پیامبری محمّد (صلی الله علیه و آله) برپا داشتن نماز، پرداختن زکات، حجّ خانه خدا و روزه ماه رمضان. این اسلام است.

 

4- فرق بین اسلام و ایمان

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: إِنَّ اللَّهَ فَضَّلَ الْإِيمَانَ عَلَي الْإِسْلَامِ بِدَرَجَةٍ كَمَا فَضَّلَ الْكَعْبَةَ عَلَي الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ. (بحار الانوار ج 64 ص 239)

خداوند ایمان را یک درجه بر اسلام برتری داده، همچنان که کعبه را بر مسجدالحرام برتری داده است.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: وَ الْإِيمَانُ‏ هُوَ الْإِقْرَارُ بِاللِّسَانِ‏ وَ عَقْدٌ فِي‏ الْقَلْبِ‏ وَ عَمَلٌ‏ بِالْأَرْكَانِ‏ وَ الْإِيمَانُ بَعْضُهُ مِنْ بَعْضٍ وَ هُوَ دَارٌ وَ كَذَلِكَ الْإِسْلَامُ دَارٌ وَ الْكُفْرُ دَارٌ فَقَدْ يَكُونُ الْعَبْدُ مُسْلِماً قَبْلَ أَنْ يَكُونَ مُؤْمِناً وَ لَا يَكُونُ مُؤْمِناً حَتَّی يَكُونَ مُسْلِماً فَالْإِسْلَامُ قَبْلَ الْإِيمَانِ وَ هُوَ يُشَارِكُ الْإِيمَانَ فَإِذَا أَتَی الْعَبْدُ كَبِيرَةً مِنْ كَبَائِرِ الْمَعَاصِي أَوْ صَغِيرَةً مِنْ صَغَائِرِ الْمَعَاصِي الَّتِي نَهَی اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَنْهَا كَانَ خَارِجاً مِنَ الْإِيمَانِ سَاقِطاً عَنْهُ اسْمُ الْإِيمَانِ وَ ثَابِتاً عَلَيْهِ اسْمُ الْإِسْلَامِ. (بحار الأنوار ج ‏65 ص 256)

و ایمان اقرار به زبان، بستگی دل و عمل به اندام و جوارح است. اجزای ایمان به هم پیوسته اند و ایمان (چون) خانه‌ی دربسته‌ای است. همچنین اسلام و کفر نیز (مانند) خانه است. پس گاهی بنده‌ی خدا مسلمان است، ولی مؤمن نیست، و مؤمن نمی‌شود مگر بعد از مسلمان شدن. بنابراین اسلام، قبل از ایمان و شرک اوست. پس هر گاه بنده‌ی خدا، گناه بزرگ یا کوچکی که خداوند از آن نهی فرموده انجام دهد، از ایمان بیرون و نام مؤمن نیز از او برداشته می‌شود و فقط نامش مسلمان است.

 

5- آثار اسلام

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: يَقُولُ‏ الْإِسْلَامُ يُحْقَنُ بِهِ الدَّمُ وَ تُؤَدَّی بِهِ الْأَمَانَةُ وَ تُسْتَحَلُ‏ بِهِ‏ الْفُرُوجُ‏ وَ الثَّوَابُ‏ عَلَی الْإِيمَانِ. (كافی ج ‏2 ص 24)

به واسطه‌ی اسلام خون او محفوظ بوده و امانتش به او برگردانده می‌شود، و ازدواج با چنین فردی حلال است، امّا ثواب بردن، با ایمان منظور می‌گردد.

(مسلمان شدن شخص حسب ظاهر با گفتن دو جمله: اشهد انّ لا اله الا الله و  اشهد انّ محمد رسول الله، حاصل می‌شود، این گونه مسلمان شدن، می‌تواند انگیزه‌های مختلفی داشته باشد، حتی انگیزه‌های مادی و منافع شخصی، امّا در عین حال چنین شخصی در روش مسلمانان وارد شده و احکام اجتماعی اسلام بر او جاری می‌گردد.)

 

6- ویژگی های اهل اسلام

6-1- سلطه ناپذیری

اَللهُ تَعالی: وَ لَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكافِرِينَ عَلَی الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا. (نساء/141)

و خداوند هرگز راهی برای سلطه‏‌ی كفّار بر مسلمانان قرار نداده است‏.

 

6-2- گرایش به حقّ

اَللهُ تَعالی: فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ. (روم/30)

پس با گرايش به حقّ به اين دين روی بياور، (اين) فطرت الهی است كه خداوند مردم را بر اساس آن آفريده است، برای آفرينش الهی دگرگونی نيست، اين است دين پايدار، ولی بيشتر مردم نمی‌‏دانند.

 

6-3- راستگویی و صداقت

أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مِلَاكُ‏ الْإِسْلَامِ‏ صِدْقُ‏ اللِّسَانِ‏. (غرر الحکم ص 703)

ملاک اسلام، راستگویی و صداقت در گفتار است.

 

6-4- همنشین نیک

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏‏ وَ أَحْسِنْ مُصَاحَبَةَ مَنْ صَاحَبَكَ تَكُنْ مُسْلِماً. (بحارالانوار ج 66 ص 368)

و همنشینی نیکو باش، تا مسلمان شوی.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ:  كَانَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) يَقُولُ:‏ إِنَّ الْمَعْرِفَةَ بِكَمَالِ‏ دِينِ‏ الْمُسْلِمِ‏ تَرْكُهُ‏ الْكَلَامَ فِيمَا لَا يَعْنِيهِ وَ قِلَّةُ مِرَائِهِ وَ حِلْمُهُ وَ صَبْرُهُ وَ حُسْنُ خُلُقِهِ. (بحار الأنوار ج ‏64 ص 261)

علی بن الحسین (علیه السّلام) بسیار می‌فرمود: به راستی، شناخت کمال دین یک مسلمان این است که؛ سخن بیهوده که سودی برایش ندارد، نگوید. و کمی جدال او در مسائل دین، و بردباری و شکیبایی و خوش خلقی او.

 

6-5- ایمنی از دست و زبان مسلمان

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏‏ يَا عَلِيُّ الْمُؤْمِنُ مَنْ أَمِنَهُ الْمُسْلِمُونَ عَلَی أَمْوَالِهِمْ وَ دِمَائِهِمْ وَ الْمُسْلِمُ‏ مَنْ‏ سَلِمَ‏ الْمُسْلِمُونَ مِنْ يَدِهِ وَ لِسَانِهِ وَ الْمُهَاجِرُ مَنْ هَجَرَ السَّيِّئَاتِ‏. (بحار الأنوار ج ‏74 ص 53)

یا علی! مؤمن کسی است که مال و خون مسلمانان از گزند وی درامان باشد؛ مسلمان کسی است که مسلمانان از دست و زبانش درامان باشند؛ و مهاجر کسی است که از گناهان هجرت کند.

 

6-6- حُسن خُلق

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏‏ حُسْنُ الْخُلُقِ نِصْفُ الدِّینِ وَ قِیلَ لَهُ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) مَا أَفْضَلُ مَا أُعْطِیَ الْمَرْءَ الْمُسْلِمَ قَالَ الْخُلُقُ الْحَسَنُ. (بحار الانوار ج 68 ص 393)

حُسن خُلق نصف دین است. و به حضرت عرض شد: بهترین چیزی که به مسلمان داده شده چیست؟ فرمود: حُسن خُلق.

 

7- برخی تکالیف مسلمان

7-1- دانش طلبی

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏‏ ‏طَلَبُ‏ الْعِلْمِ‏ فَرِيضَةٌ عَلَی‏ كُلِ‏ مُسْلِمٍ‏ أَلَا إِنَ‏ اللَّهَ‏ يُحِبُ‏ بُغَاةَ الْعِلْمِ‏. (بحار الأنوار ج‏1 ص 172)

طلب علم بر هر مسلمان فریضه است. آگاه باشید که خدا طالبان علم را دوست دارد.

 

7-2- رعایت اخلاق

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏‏ خَيْرُ الرِّجَالِ مِنْ‏ أُمَّتِي‏ الَّذِينَ‏ لَا يَتَطَاوَلُونَ‏ عَلَی‏ أَهْلِيهِمْ‏ وَ يَحِنُّونَ. ‏(مكارم الأخلاق ص 216)

بهترین مردان امّت من کسانی هستند که نسبت به خانواده‌ی خود خشن نباشند و اهانت نکنند و دلسوزشان باشند و به آنان ظلم نکنند..

 

أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ: فَوَ اللَّهِ مَا أَغْضَبْتُهَا وَ لَا أَكْرَهْتُهَا عَلَی‏ أَمْرٍ حَتَّی‏ قَبَضَهَا اللَّهُ‏ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَا أَغْضَبَتْنِي وَ لَا عَصَتْ لِي أَمْراً وَ لَقَدْ كُنْتُ أَنْظُرُ إِلَيْهَا فَتَنْكَشِفُ عَنِّي الْهُمُومُ وَ الْأَحْزَانُ… ( بحار الأنوار ج ‏43 ص 92)

به خدا سوگند! هیچگاه فاطمه (سلام الله علیها) را به خشم نیاوردم و او را بر کاری که میل نداشت وادار نکردم، تا زمانی که خداوند عزیز و بلندمرتبه او را به نزد خود برد و او نیز هیچگاه مرا به خشم نیاورد و از فرمان من سرپیچی نکرد و هرگاه به او نگاه می‌کردم، نگرانی‌ها و غم‌هایم زدوده می‌شد.

 

7-3- امین، راستگو، صادق الوعد، امانتدار، چشم پاک، بی آزار و. ..

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏‏ تَقَبَّلُوا لِی سِتَّ خِصَالٍ أَتَقَبَّلْ لَکُمْ بِالْجَنَّةِ إِذَا حَدَّثْتُمْ فَلَا تَکْذِبُوا وَ إِذَا وَعَدْتُمْ فَلَا تُخْلِفُوا وَ إِذَا ائْتَمَنْتُمْ فَلَا تَخُونُوا وَ غُضُّوا أَبْصَارَکُمْ وَ احْفَظُوا فُرُوجَکُمْ وَ کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ وَ أَلْسِنَتَکُمْ. (بحار الانوار ج 68 ص286)

شما مسلمانان شش خصلت را پذیرفته و خود را متّصف به این صفات بکنید؛ من هم در مقابل ضمانت بهشت را برای شما می‌پذیرم: سخن که گفتید، دروغ نگویید. وعده خود را خلاف نکنید. اگر شما را امین دانستند و امانتی به شما سپردند، خیانت نورزید. چشمان خود را از حرام بپوشید. از آمیزش‌های نامشروع بپرهیزید. دست و زبان خود را از آزار و اذیت مردم بازدارید.

 

7-4- اهتمام به امور مسلمین

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏‏ مَنْ أَصْبَحَ لَا يَهْتَمُّ بِأُمُورِ الْمُسْلِمِينَ فَلَيْسَ مِنْهُمْ وَ مَنْ يَسْمَعْ رَجُلًا يُنَادِي‏ يَا لَلْمُسْلِمِينَ‏ فَلَمْ‏ يُجِبْهُ‏ فَلَيْسَ‏ بِمُسْلِمٍ‏. (کافی ج 2 ص 164)

هركس صبح كند، در حالی كه به كارهای مسلمانان اهميّتی نمی‌دهد (و به فكر مسلمين نيست)، او از آنان نيست. و هركس بشنود كه كسی مسلمانان را به كمك فرا می‌خواند، ولی پاسخش ندهد، مسلمان نيست.

 

7-5- پرداخت زکات مال

أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ: وَ مَانِعُ الزَّكَاةِ كَآكِلِ الرِّبَا وَ مَنْ لَمْ يُزَكِّ مَالَهُ فَلَيْسَ‏ بِمُسْلِمٍ‏. (بحار الأنوار ج ‏93 ص 29)

و کسی که زکات نمی‌دهد، مانند رباخوار است و هر کس زکات مالش را پرداخت نکند، مسلمان نیست.

 

7-6- پرهیز از فریب کاری

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏‏  وَ مَنْ غَشَّ مُسْلِماً فِي بَيْعٍ أَوْ فِي شِرَاءٍ فَلَيْسَ مِنَّا وَ يُحْشَرُ مَعَ الْيَهُودِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لِأَنَّهُ مَنْ غَشَّ النَّاسَ فَلَيْسَ‏ بِمُسْلِمٍ‏ وَ…  (وسائل الشيعه  ج ‏17 ص 283)

و هر که در خرید و فروش، مسلمانی را فریب دهد، از ما نیست و در روز قیامت با یهودیان محشور خواهد شد، زیرا هر که مردم را فریب دهد، مسلمان نیست و. ..

 

8- مرزهای اسلام

مَسْعَدَةَ بْنِ صَدَقَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) يَقُولُ… فَقِيلَ‏ لَهُ‏ أَ رَأَيْتَ‏ الْمُرْتَكِبَ‏ لِلْكَبِيرَةِ يَمُوتُ عَلَيْهَا أَ تُخْرِجُهُ مِنَ الْإِيمَانِ وَ إِنْ عُذِّبَ بِهَا فَيَكُونُ عَذَابُهُ كَعَذَابِ الْمُشْرِكِينَ أَوْ لَهُ انْقِطَاعٌ قَالَ يَخْرُجُ مِنَ الْإِسْلَامِ إِذَا زَعَمَ أَنَّهَا حَلَالٌ وَ لِذَلِكَ يُعَذَّبُ أَشَدَّ الْعَذَابِ وَ إِنْ كَانَ مُعْتَرِفاً بِأَنَّهَا كَبِيرَةٌ وَ هِيَ عَلَيْهِ حَرَامٌ وَ أَنَّهُ يُعَذَّبُ عَلَيْهَا وَ أَنَّهَا غَيْرُ حَلَالٍ فَإِنَّهُ مُعَذَّبٌ عَلَيْهَا وَ هُوَ أَهْوَنُ عَذَاباً مِنَ الْأَوَّلِ وَ يُخْرِجُهُ مِنَ الْإِيمَانِ وَ لَا يُخْرِجُهُ مِنَ الْإِسْلَام. (بحار الأنوار ج ‏65  ص 260)

‏مسعده ابن صدقه: حضرت باقر (علیه السلام) می‌فرمود:… کسی عرض کرد: به نظر شما کسی که یکی از گناهان کبیره را انجام دهد و بمیرد، آیا از ایمان بیرون است و عذاب و کیفر او همچون کیفر مشرکین است یا اینکه عذابش قطع شود؟ فرمود: اگر آن گناه را حلال بداند، از اسلام بیرون و کیفرش شدیدترین کیفرهاست. و اگر اعتراف کند به اینکه آن گناه است و بر او حرام است و کیفر هم دارد و هرگز حلال نمی‌شود، عذاب او سبک‌تر از اولی است، فقط از ایمان بیرون می‌رود و نه از اسلام.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: فَقَالَ الْإِسْلَامُ هُوَ الظَّاهِرُ الَّذِي عَلَيْهِ النَّاسُ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ وَ إِقَامُ الصَّلَاةِ وَ إِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَ حِجُّ الْبَيْتِ وَ صِيَامُ شَهْرِ رَمَضَانَ فَهَذَا الْإِسْلَامُ وَ قَالَ الْإِيمَانُ مَعْرِفَةُ هَذَا الْأَمْرِ مَعَ هَذَا فَإِنْ أَقَرَّ بِهَا وَ لَمْ يَعْرِفْ هَذَا الْأَمْرَ كَانَ مُسْلِماً وَ كَانَ ضَالًّا. (بحار الانوار ج 65 ص 247)

اسلام برنامه ظاهری است که مردم دارند؛ شهادت به یگانگی خدا و پیامبری محمّد (که درود خداوند بر او و خاندانش باد) ، برپا داشتن نماز، پرداختن زکات، حجّ خانه خدا و روزه‌ی ماه رمضان. این اسلام است، ولی ایمان شناسایی این امر (امامت) است. با این وصف اگر کسی بدان اقرار کند و این امر را نشناسد، مسلمان است، ولی (مسلمانی) که راه را گم کرده است.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ:  الْإِسْلَامُ‏ غَيْرُ الْإِيمَانِ‏ وَ كُلُّ‏ مُؤْمِنٍ‏ مُسْلِمٌ‏ وَ لَيْسَ‏ كُلُُّ مُسْلِمٍ‏ مؤمن [مُؤْمِناً] وَ لَا يَسْرِقُ السَّارِقُ حِينَ يَسْرِقُ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ وَ لَا يَزْنِي الزَّانِي حِينَ يَزْنِي وَ هُوَ مُؤْمِنٌ وَ أَصْحَابُ الْحُدُودِ مُسْلِمُونَ لَا مُؤْمِنُونَ وَ لَا كَافِرُونَ فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَی لَا يُدْخِلُ النَّارَ مُؤْمِناً وَ قَدْ وَعَدَهُ الْجَنَّةَ وَ لَا يُخْرِجُ مِنَ النَّارِ كَافِراً وَ قَدْ أَوْعَدَهُ النَّارَ وَ الْخُلُودَ فِيهَا. ..{وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ‏.}. (نساء/48) (بحار الأنوار ج ‏65 ص 241)

اسلام غیر از ایمان است و هر مؤمنی، مسلمان است، ولی هر مسلمانی، مؤمن نیست. دزد، در حال دزدی مؤمن نیست و زناکار در حال زنا، مؤمن نیست. و آنها که باید از دست حاکم شرع حد بخورند و مجازات شوند، مسلمانند، نه مؤمن و نه کافر؛ زیرا خداوند بزرگ و برتر مؤمن را به دوزخ نبرد، چون نوید بهشت به او داده، و کافر را از آتش بیرون نکند، چون وعده دوزخ و جاوید بودن در آن را به او داده است… {و کمتر از آن را می‌بخشد.}

 

8-1- شرط خروج از اسلام 

اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: كُلُّ شَيْ‏ءٍ يَجُرُّهُ‏ الْإِقْرَارُ وَ التَّسْلِيمُ‏، فَهُوَ الْإِيمَانُ‏؛ وَ كُلُّ شَيْ‏ءٍ يَجُرُّهُ الْإِنْكَارُ وَ الْجُحُودُ، فَهُوَ الْكُفْر.  (كافی  ج ‏4 ص 146)

هر آنچه از تصدیق و تسلیم حاصل شود، ایمان است؛ و هر آنچه از انکار و ردّ حاصل شود، کُفر است.

 

دَاوُدَ بْنِ كَثِيرٍ الرَّقِّيِّ: قُلْت‏ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ (عَلَيْها سَلَامُ) سُنَنُ رَسُولِ اللَّهِ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) كَفَرَائِضِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَقَالَ: إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فَرَضَ فَرَائِضَ مُوجَبَاتٍ عَلَی الْعِبَادِ فَمَنْ تَرَكَ فَرِيضَةً مِنَ الْمُوجَبَاتِ فَلَمْ‏ يَعْمَلْ‏ بِهَا وَ جَحَدَهَا كَانَ‏ كَافِراً وَ أَمَرَ رَسُولُ‏ اللَّهِ‏ بِأُمُورٍ كُلُّهَا حَسَنَةٌ فَلَيْسَ مَنْ تَرَكَ بَعْضَ مَا أَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهِ عِبَادَهُ مِنَ الطَّاعَةِ بِكَافِرٍ وَ لَكِنَّهُ تَارِكٌ لِلْفَضْلِ مَنْقُوصٌ مِنَ الْخَيْرِ. (كافی ج ‏2 ص 383)

داود ابن کثیر رقی: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: سنت‌های رسول خدا (که درود خدا بر او و خاندانش باد) مانند واجبات خداوند عزیز و بلندمرتبه است؟ فرمود: خداوند عزیز و بلندمرتبه واجباتی را بر بندگانش واجب کرده است. پس هر کس واجبی از واجبات را ترک کند و آن را انکار کند، کافر است. رسول خدا به اموری امر کرده است که همه‌ی آنها خیر است. پس هر که برخی از آنچه خداوند عزیز و بلندمرتبه بندگانش را به آن امر کرده است از باب طاعت ترک کند، کافر نیست، بلکه او ترک کننده‌ی فضیلت و باز مانده از خیر است.

 

9- کمال اسلام

اَللهُ تَعالی: الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً. (مائده/3)

امروز، (روز هجده ذی ‏الحجّه سال دهم هجری كه امیر المؤمنین (عليه السلام) به فرمان خدا به جانشينی پيامبر اكرم (صلی الله عليه و آله) منصوب شد) كافران از (زوال) دين شما مأيوس شدند، پس، از آنان نترسيد و از من بترسيد. امروز دينتان را برای شما كامل كردم و نعمت خود را بر شما تمام کردم و اسلام را به عنوان دين برايتان برگزيدم.

 

اَلسّجادُ عَلَيْهِ السَّلَامُ:‏ إِنَ‏ الْمَعْرِفَةَ بِكَمَالِ‏ دِينِ‏ الْمُسْلِمِ‏ تَرْكُهُ‏ الْكَلَامَ فِيمَا لَا يَعْنِيهِ وَ قِلَّةُ مِرَائِهِ وَ حِلْمُهُ وَ صَبْرُهُ وَ حُسْنُ خُلُقِهِ. (کافی ج 2 ص 240)

کمال دین مسلمان در ترک سخنان بیهوده و کمی جدال و نزاع، و بردباری و صبر و حسن خلق اوست.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: أَرْبَعٌ مَنْ کُنَّ فِیهِ کَمُلَ إِسْلَامُهُ وَ أُعِینَ عَلَی إِیمَانِهِ وَ مُحِّصَتْ ذُنُوبُهُ وَ لَقِیَ رَبَّهُ وَ هُوَ عَنْهُ رَاضٍ وَ لَوْ کَانَ فِیمَا بَیْنَ قَرْنِهِ إِلَی قَدَمَیْهِ ذُنُوبٌ حَطَّهَا اللَّهُ عَنْهُ وَ هِیَ الْوَفَاءُ بِمَا یَجْعَلُ لِلَّهِ عَلَی نَفْسِهِ وَ صِدْقُ اللِّسَانِ مَعَ النَّاسِ وَ الْحَیَاءُ مِمَّا یَقْبُحُ عِنْدَ اللَّهِ وَ عِنْدَ النَّاسِ وَ حُسْنُ الْخُلُقِ مَعَ الْأَهْلِ وَ النَّاسِ… (بحار الانوار ج 68 ص 280)

چهار چیز است که در هر کس باشد، اسلامش کامل است و کمکی است به ایمانش و از گناهش پاک می‌شود و خدا را با رضایت و خشنودی ملاقات خواهد کرد و اگر سر تا پایش گناه باشد، خداوند مهربان آن گناهان را از او فرو می ریزد و می‌آمرزد. آن چهار چیز عبارتند از:
1- وفا و پایبند بودن به آنچه که برای خدا بر خود لازم کرده است. (عهد، نذر و قسم)
2- راستگویی و داشتن زبان راست با مردم.
3- احساس شرم و حیا از آنچه که نزد خدا و نزد مردم زشت و ناپسند است.
4- خوش اخلاقی با خانواده و با مردم…

 

10- مراقبت از اسلام

 10-1- ثروت اندوزی و لذت‌جویی‌

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏‏. .. وَ لَكِنِّي أَخَافُ أَنْ يُفْتَحَ‏ عَلَيْكُمُ‏ الدُّنْيَا بَعْدِي‏ فَيُنْكِرَ بَعْضُكُمْ بَعْضاً وَ يُنْكِرَكُمْ أَهْلُ السَّمَاءِ عِنْدَ ذَلِكَ فَمَنْ صَبَرَ وَ احْتَسَبَ ظَفِرَ بِكَمَالِ ثَوَابِهِ ثُمَّ قَرَأَ: {ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ باقٍ وَ لَنَجْزِيَنَّ الَّذِينَ صَبَرُوا أَجْرَهُمْ‏.} (نحل/96)  (بحار الأنوار  ج ‏79 ص 137)

… ولی من بیم آن دارم که پس از من دنیا بر شما گشوده گردد و شما منکر همدیگر شوید و در این صورت آسمانیان شما را انکار کنند. پس هر کس صبر پیشه کند و خویشتنداری کند، به نهایت ثواب دست یابد. سپس این آیه را تلاوت فرمود: {آنچه نزد شماست به پايان می‏‌رسد، و آنچه نزد خداست باقی و پايدار است، كسانی‌كه صبر پيشه كردند، همانا مزدشان را بر پايه نيكوترين كاری است كه می‏‌كردند.}

 

10-2- زمامداران غیر شایسته    

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏‏ إِنِّي‏ أَخَافُ‏ عَلَيْكُمُ‏ اسْتِخْفَافاً بِالدِّينِ‏ وَ بَيْعَ‏ الْحُكْمِ‏ وَ قَطِيعَةَ الرَّحِمِ‏ وَ أَنْ تَتَّخِذُوا الْقُرْآنَ مَزَامِيرَ تُقَدِّمُونَ أَحَدَكُمْ وَ لَيْسَ بِأَفْضَلِكُمْ فِي الدِّينِ. ( بحار الأنوار ج ‏69 ص 227)

من از شما می‌ترسم که دین را سبک بشمارید و در اجراء حکم رشوه بگیرید و قطع رحم کنید و قرآن را در آلات لهو بخوانید. کسی را بر خود حاکم کنید که بهترین و با فضیلت‌ترین شما در دین نباشد.

 

10-3- تکذیب تقدیر و در مقابل تصدیق باورهای خرافی

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏‏‏ أَخَافُ عَلَی أُمَّتِي ثَلَاثاً اسْتِسْقَاءً بِالْأَنْوَاءِ وَ حَيْفَ‏ السُّلْطَانِ‏ وَ تَكْذِيباً بِالْقَدَرِ. (بحار الأنوار ج‏55 ص330)

بر امّت خود از سه چیز می‌ترسم: طلب باران از انواء (بنا به باورهای خرافی و طالع بینی، طلب باران از ستارگان و اجرام آسمانی)، ستم پادشاه (حاکم به مردم) و تکذیب آنچه تقدیر شده است.

 

10-4- غیبت

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏‏  الْغِيبَةُ أَسْرَعُ‏ فِي‏ دِينِ‏ الرَّجُلِ‏ الْمُسْلِمِ مِنَ الْأَكِلَةِ فِي جَوْفِهِ… (کافی ج 2 ص 357)

غیبت زودتر از مرض اَکِلَه در شکم آدمی، دین مرد را فاسد می‌کند…

شایان ذکر: اَکِلَهْ: بر وزن فَرِحَهْ، عفونتی است در عضو بدن، که آن را فاسد می‌کند. قانقاریا هم به آن گفته می‌شود.

 

11- تکریم فقیر مسلمان

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:‏‏. ..أَلَا وَ مَنِ اسْتَخَفَ بِفَقِيرٍ مُسْلِمٍ فَقَدِ اسْتَخَفَّ بِحَقِّ اللَّهِ وَ اللَّهُ يَسْتَخِفُّ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا أَنْ يَتُوبَ وَ قَالَ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ): مَنْ أَكْرَمَ فَقِيراً مُسْلِماً لَقِيَ اللَّهَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ هُوَ عَنْهُ رَاضٍ. (بحارالانوار ج 73 ص 233)

…آگاه باشید، هر کس مسلمان فقیری را خوار بشمارد، حق خداوند را خوار شمرده است و خداوند روز قیامت او را خوار و خفیف می‌گرداند، مگر اینکه توبه کند و نیز فرمود: هر کس مسلمان فقیری را اکرام کند، روز قیامت خداوند را درحالی ملاقات می‌کند که از او راضی و خشنود است…

 

12- مراتب و درجات اسلام

اَللهُ تَعالی: قالَتِ الْأَعْرابُ آمَنَّا قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَ لكِنْ قُولُوا أَسْلَمْنا وَ لَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمانُ فِي قُلُوبِكُمْ وَ إِنْ تُطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ. (حجرات/14)

[برخی از] باديه‌نشينان گفتند: ايمان آورديم. بگو: هنوز ايمان نياورده‌ايد، بلکه بگوييد: اسلام آورديم. و هنوز در دل‌های شما ايمان داخل نشده است. و اگر خدا و پيامبر او را فرمان بريد از [ارزش‌] كرده‌هايتان چيزی كم نمی‌كند. خدا آمرزنده مهربان است.

 

اَللهُ تَعالی: الَّذِينَ آمَنُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا مُسْلِمِينَ.  (زخرف/69)

همان كسانی كه به آيات ما ايمان آورده و تسليم (مسلمان) بودند.

 

اَللهُ تَعالی: هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلی‏ تِجارَةٍ تُنْجِيكُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ. (صف/10 و 11)

ای كسانی كه ايمان آورده‌‏ايد! آيا شما را بر تجارتی كه از عذاب دردناك (قيامت) نجاتتان دهد، راهنمايی كنم؟    به خدا و رسولش ايمان آوريد و با اموال و جان‏هايتان در راه خدا جهاد كنيد.

 

اَللهُ تَعالی: حَتَّی يُحَكِّمُوكَ فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَ يُسَلِّمُوا تَسْلِيماً. (نساء/65)

مگر زمانی كه در مشاجرات و نزاع‏‌های خود، تو را داور قرار دهند، و در دل خود هيچ‏گونه احساس ناراحتی از قضاوت تو نداشته باشند (و در برابر داوری تو) كاملًا تسليم باشند.

 

اَللهُ تَعالی: أَلا إِنَّ أَوْلِياءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ. (یونس/62)

آگاه باشيد! كه به طور قطع بر اوليای خدا، نه ترسی است و نه اندوهگين می‌‏شوند.

 

13- پیشگامی در اسلام

اَللهُ تَعالی: وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِينَ وَ الْأَنْصارِ وَ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ وَ أَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ. (توبه/100)

و نخستين پيشگامانِ از مهاجران و انصار و كسانی‌ ‏كه با نيكوكاری آنان را پيروی كردند، خداوند از آنها راضی است و آنان نيز از خدا راضی، و (خدا) برای آنان باغ‌هايی فراهم ساخته كه نهرها از پای (درختان) آن جاری است، هميشه در آن جاودانه‌‏اند. اين است رستگاری و كاميابی بزرگ.

 

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ: يَا عَلِيُّ أَنْتَ أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ إِسْلَاماً وَ أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ إِيمَاناً وَ أَنْتَ‏ مِنِّي‏ بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ‏ مِنْ‏ مُوسَی‏. (بحار الأنوار ج ‏40 ص 78)

ای علی! تو نخستین مسلمان و نخستین مؤمن هستی و برای من همچون هارون برای موسی هستی.

 

أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ: اللَّهُمَّ إِنِّي‏ أَوَّلُ‏ مَنْ‏ أَنَابَ‏، وَ سَمِعَ وَ أَجَابَ، لَمْ يَسْبِقْنِي بِالصَّلَاةِ إِلَّا رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ). (بحار الأنوار ج ‏34 ص 111)

بار خدایا! من اولین کسی هستم که به تو دل داده، و امرت را شنیده و پاسخ گفته‌ام، احدی در نماز جز پیامبر (که درود خداوند بر او و خانواده‌ی او باد) بر من پیشی نگرفت.

 

14- دعوت به اسلام

أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ:  لَمَّا بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) إِلَی الْيَمَنِ قَالَ يَا عَلِيُّ لَا تُقَاتِلْ أَحَداً حَتَّی تَدْعُوَهُ إِلَی الْإِسْلَامِ وَ ايْمُ اللَّهِ لَأَنْ يَهْدِيَ اللَّهُ عَلَی‏ يَدَيْكَ‏ رَجُلًا خَيْرٌ لَكَ‏ مِمَّا طَلَعَتْ‏ عَلَيْهِ الشَّمْسُ وَ لَكَ وَلَاؤُهُ يَا عَلِيُّ. (بحار الأنوار  ج ‏97 ص 34)

هنگامی که پیامبر (که درود خداوند بر او و خاندانش باد) مرا به سوی یمن فرستاد، فرمود: ای علی! با کسی پیکار مکن، مگر آنکه پیشتر او را به اسلام دعوت کرده باشی. سوگند به خدا! هدایت یافتن یک شخص به وسیله‌ی تو، در حالی که دوستی و ولایتت را برگزیده است، برای تو از هر چیزی که خورشید بر آن طلوع می‌کند بهتر است.