آداب اهل بیت علیهم السلام

 

چکیده

اهل بیت علیهم السلام انسان‌هایی الهی و پاکیزه هستند که خداوند آنها را در بین ما قرار داده است. آداب اهل بیت علیهم السلام مجموعه‌ی وظایف ما را در قبال آنها مشخص می‌کند و دارای آثاریست که در رشد و تعالی انسان‌ها نقش دارد.

 

1- معنی و مفهوم اهل بیت علیهم السلام

واژه اهل به معانی سزاوار و لایق به چیزی، مختار و منتخب، خاندان، اقوام و خویشان، عیال و فرزندان، ملت و امت و… «بیت» نیز به معنای خانه و محل سکونت است. اهل‌بیت در لغت به معنای ساکنان یک خانه هستند.

اهل‌بیت در اصطلاح به اهل‌بیت رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) اطلاق می‌‌شود. دانشمندان شیعه اتفاق نظر دارند که مراد از اهل بیت، پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) امیر المؤمنین، حضرت زهرا، امام حسن و امام حسین  (علیهم السلام) هستند که به خمسه‌ی طیبه و اصحاب کساء نیز شناخته می‌شوند… (مفردات، لسان العرب)

 

2- اهمیت اهل بیت علیهم السلام

اَللهُ تَعالی:… إِنَّما يُريدُ اللهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً (احزاب/33)

… خداوند فقط می‌خواهد پليدی [گناه] را از شما اهل بيت دور كند و كاملاً شما را پاك سازد.

 

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ إِنَّا أَهْلُ بَیْتٍ قَدْ أَذْهَبَ اللَّهُ عَنَّا الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ. (بحار الأنوار ج ‏23 ص 116)

ما خانواده‌ای هستیم که خداوند پلیدی‌های پنهان و آشکار را از ما برطرف کرده است.

 

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ إِنَّمَا مَثَلُ أَهْلِ بَيْتِي فِيكُمْ كَمَثَلِ سَفِينَةِ نُوحٍ مَنْ رَكِبَهَا نَجَا وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهَا غَرِقَ وَ مَثَلِ بَابِ حِطَّةٍ مَنْ دَخَلَهُ نَجَا وَ مَنْ لَمْ يَدْخُلْهُ هَلَك‏. (بحار الأنوار ج ‏23 ص 105)

مثَل اهل بیت من در میان شما، چون کشتی نوح است؛ هر که سوار آن شد، نجات یافت و هر که تخلف کرد، غرق شد. و همچون درب حطّه (در احادیث جایگاه امیر المؤمنین( علیه السلام) و اهل بیت پیامبر (صلی الله علیه و آله) در میان مسلمانان همانند باب‌ حطّه برای بنی‌اسرائیل خوانده شده که ورود از آن (محبت و ولایت آنان) باعث آمرزش گناهان و معیار ایمان به خداست.). هر که داخل گردید، نجات یافت و کسی که داخل نشد، هلاک گردید.

 

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ أَنَا مِیزَانُ الْعِلْمِ وَ عَلِیٌّ کِفَّتَاهُ وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ خُیُوطُهُ وَ فَاطِمَهُ عِلَاقَتُهُ وَ الْأَئِمَّهُ مِنْ بَعْدِی عَمُودُهُ یُوزَنُ فِیهِ أَعْمَالُ الْمُحِبِّینَ لَنَا وَ الْمُبْغِضِینَ لَنَا. ‏ (بحار الأنوار ج ‏23 ص 139)

من ترازوی علم هستم و علی دو کفّه آن و حسن و حسین بندهای ترازو و فاطمه، قسمت اتصال دو کفّه است و ائمه‌ی بعد من، عمود آن هستند. اعمال دوستداران و دشمنان ما در آن سنجیده می‌شود.

 

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ خَیْرُکُمْ خَیْرُکُمْ لِأَهْلِی مِنْ بَعْدِی. (بحار الأنوار ج ‏23 ص 104)

بهترینِ شما، بهترین کسی است که پس از من، خیرخواه ترین باشد نسبت به خانواده‌ی من.

 

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ اجْعَلُوا أَهْلَ بَیْتِی مِنْکُمْ مَکَانَ الرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ وَ مَکَانَ الْعَیْنَیْنِ مِنَ الرَّأْسِ فَإِنَّ الْجَسَدَ لَا یَهْتَدِی إِلَّا بِالرَّأْسِ وَ لَا یَهْتَدِی الرَّأْسُ إِلَّا بِالْعَیْنَیْنِ. (بحار الأنوار ج ‏23 ص 121)

اهل بیت مرا در (همچون) جایگاه سر برای بدن و دو چشم برای سر قرار دهید، زیرا بدن بدون سر و سر بدون چشم‌ها هدایت نمی‌شود.

 

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏: مَنْ قَالَ رَضِیتُ بِاللَّهِ رَبّاً وَ بِالْإِسْلَامِ دِیناً وَ بِمُحَمَّدٍ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ)  رَسُولًا وَ بِأَهْلِ بَیْتِهِ أَوْلِیَاءَ کَانَ حَقّاً عَلَی اللَّهِ أَنْ یُرْضِیَهُ یَوْمَ الْقِیَامَهِ… (بحار الأنوار ج ‏91 ص 180)

هر کسی بگوید: “خشنودم به خداوندی خدا، و اینکه دینم را اسلام، پیامبرم را محمد (صلّی اللَّه علیه و آله) و زمامدارانم را اهل بیت رسول خدا قرار داد.” خداوند بر خود لازم می‌داند که او را در روز قیامت خشنود سازد.

 

3- معرفت اهل بیت علیهم السلام

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: نَحْنُ‏ وَ اللَّهِ‏ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَی‏ الَّذِي لَا يَقْبَلُ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِمَعْرِفَتِنَا قَالَ فَادْعُوهُ بِهَا. (بحار الأنوار ج ‏91 ص 6)

به خدا قسم! ما آن نام‌های نیکو هستیم  که خدا از بندگان هیچ عملی را قبول نمی‌کند، مگر با معرفت ما.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: الَّذِي لَا يَقْبَلُ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِمَعْرِفَتِنَا. (بحار الأنوار ج ‏91 ص 5)

[دعايی] از هيچ كس، جز با شناخت ما پذيرفته نمی‌شود.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: لَوْ أَنَ‏ عَبْداً عَبَدَ اللَّهَ‏ مِائَةَ عَامٍ‏ مَا بَيْنَ الرُّكْنِ وَ الْمَقَامِ يَصُومُ النَّهَارَ وَ يَقُومُ اللَّيْلَ حَتَّی يَسْقُطَ حَاجِبَاهُ عَلَی عَيْنَيْهِ وَ تَلْتَقِيَ تَرَاقِيهِ هَرَماً جَاهِلًا لِحَقِّنَا لَمْ يَكُنْ لَهُ ثَوَاب‏. (بحار الأنوار ج ‏27 ص 177)

اگر کسی صد سال، یعنی یک عمر، در مسجدالحرام، بین رکن و مقام عبادت کند، روزها روزه بگیرد و شب‌ها شب زنده‌داری کند، تا پوسیده بشود و در اثر عبادت پوستش به استخوان برسد، امّا حقّ اهل‌بیت (سلام ‌الله‌ علیهم) را نشناسد، ثوابی نمی‌برد.

 

4- ولایت اهل بیت علیهم السلام

أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ عَلَيْهِ السَّلَامُ:‏ إِنَّ أَمْرَنَا صَعْبٌ مُسْتَصْعَبٌ لَا یَحْتَمِلُهُ إِلَّا عَبْدٌ امْتَحَنَ اللَّهُ قَلْبَهُ لِلْإِیمَانِ. (بحار الأنوار ج ‏2 ص 212)

همانا کار ما – ولایت اهل بیت پیامبر (علیهم السّلام) – سخت و تحمّل آن دشوار است، که جز مؤمن دیندار که خدا او را آزموده، و ایمانش در دل استوار بوده، قدرت پذیرش و تحمّل آن را ندارد.

 

اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ السَّلَامُ:‏ إِنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ خَمْساً وَ لَمْ يَفْتَرِضْ إِلَّا حَسَناً جَمِيلًا الصَّلَاةَ وَ الزَّكَاةَ وَ الْحَجَّ وَ الصِّيَامَ وَ وَلَايَتَنَا أَهْلَ الْبَيْتِ فَعَمِلَ النَّاسُ بِأَرْبَعٍ وَ اسْتَخَفُّوا بِالْخَامِسَةِ وَ اللَّهِ لَا يَسْتَكْمِلُوا الْأَرْبَعَةَ حَتَّی يَسْتَكْمِلُوهَا بِالْخَامِسَة. (بحار الأنوار ج ‏23 ص 105).

خداوند پنج چیز را واجب کرده و هر چه را که واجب کند، نیکو و ارزنده است: نماز، زکات، حج، روزه و ولایت ما اهل بیت. مردم به آن چهار چیز عمل کرده‌اند، ولی نسبت به پنجمی کوتاهی می‌ورزند. به خدا قسم! انجام آن چهار چیز کامل نیست، مگر به وسیله‌ی پنجمی.

 

أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ عَلَيْهِ السَّلَامُ فِی خُطْبَتِهِ عِنْدَ ذِکْرِ آلِ النَّبِیِّ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ): … هُمْ أَسَاسُ الدِّینِ وَ عِمَادُ الْیَقِینِ إِلَیْهِمْ یَفِی ءُ الْغَالِی وَ بِهِمْ یَلْحَقُ التَّالِی وَ لَهُمْ خَصَائِصُ حَقِّ الْوَلَایَهِ وَ فِیهِمُ الْوَصِیَّهُ وَ الْوِرَاثَهُ. (بحار الأنوار ج ‏23 ص 117)

آل محمّد (صلی الله علیه و آله) اساس دین و پایگاه یقینند؛ تندروان و کندروان، هر دو به سوی آنها بر می‌گردند؛ امتیازات ولایت به ایشان اختصاص دارد و وراثت و وصایت مخصوص آنها است.

 

أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ:‏ فَلَا تَزُولُوا عَنِ الْحَقِّ وَ وَلَايَةِ أَهْلِ الْحَقِّ فَإِنَ‏ مَنِ‏ اسْتَبْدَلَ‏ بِنَا هَلَكَ وَ فَاتَتْهُ الدُّنْيَا وَ خَرَجَ مِنْهَا. (بحار الأنوار ج ‏10 ص 105)

از حق و ولايت اهل آن، منحرف نشويد، كه هر كس به جای ما ديگری را بگيرد، هلاك می‌شود و دنيا را از دست می‌دهد و از آن حسرتمندانه بيرون می‌رود.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: عُرِجَ بِالنَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) السَّمَاءَ مِائَهً وَ عِشْرِینَ مَرَّهً مَا مِنْ مَرَّهٍ إِلَّا وَ قَدْ أَوْصَی اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِیهَا إِلَی النَّبِیِّ بِالْوَلَایَهِ لِعَلِیٍّ وَ الْأَئِمَّهِ مِنْ بَعْدِهِ (عَلَيْهِمُ السَّلَامُ) أَکْثَرَ مِمَّا أَوْصَاهُ بِالْفَرَائِضِ. (بحار الأنوار ج ‏23 ص 69)

پیامبر (صلی الله علیه و آله) را صد و بیست مرتبه به معراج بردند و در هر مرتبه خداوند عزیز و بلندمرتبه  به پیامبر در مورد ولایت علی بن ابی طالب و امامان بعد از او (علیهم السلام) سفارش می‌کرد، بیشتر از آنچه درباره‌ی واجبات سفارش می‌کرد.

 

5- مقدم داشتن اهل بیت علیهم السلام

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ يَقُولُ أَهْلُ بَيْتِي نُجُومُ الْأَرْضِ فَلَا تَتَقَدَّمُوهُمْ‏ وَ قَدِّمُوهُمْ‏ فَهُمُ الْوُلَاةُ بَعْدِي. (بحار الأنوار ج ‏28 ص 201)

خاندان من ستارگانی برای اهل زمین‌اند، پس از آنان جلو نیفتید، بلکه آنان را جلو قرار دهید، که آنان پس از من صاحبان ولایت هستند.

 

6- احترام و مراعات اهل بیت علیهم السلام

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: لِلَّهِ‏ عَزَّ وَ جَلَّ حُرُمَاتٌ‏ ثَلَاثٌ‏ لَيْسَ‏ مِثْلَهُنَ‏ شَيْ‏ءٌ ؛كِتَابُهُ…وَ بَيْتُهُ… وَ عِتْرَةُ نَبِيِّكُمْ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ). ( بحار الأنوار ج ‏24 ص 185)

احترام سه چیز نزد خداوند عزیز و بلندمرتبه به قدری زیاد است که هیچ چیز دیگری همانند آنها نیست: قرآن او… خانه‌اش کعبه… و خاندان پیامبرتان (صلی الله علیه و آله).

 

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ مَنْ أَحَبَّ أَنْ یُنْسِئَ اللَّهُ لَهُ فِی أَجَلِهِ وَ أَنْ یَتَمَتَّعَ بِمَا خَوَّلَهُ اللَّهُ فَلْیَخْلُفْنِی فِی أَهْلِی خِلَافَهً حَسَنَهً فَإِنَّهُ مَنْ لَمْ یَخْلُفْنِی فِیهِمْ بَتَکَ اللَّهُ عُمُرَهُ وَ وَرَدَ عَلَیَّ یَوْمَ الْقِیَامَهِ مُسْوَدّاً وَجْهُهُ. (بحار الأنوار ج  23 ص 116)

هر کس مایل است خدا، اجل او را به دست فراموشی سپارد و او را از نعمت‌هایی که به او ارزانی داشته بهره‌مند کند، رفتار خوبی با اهل بیت من داشته باشد. هر کس شرط احترام آنها را نگه ندارد، خدا عمرش را کوتاه می‌کند و در روز قیامت با چهره‌ای سیاه وارد بر من می‌شود.

 

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ إِنِّی وَ أَهْلَ بَیْتِی مُطَهَّرُونَ فَلَا تَسْبِقُوهُمْ فَتَضِلُّوا وَ لَا تَتَخَلَّفُوا عَنْهُمْ فَتَزِلُّوا وَ لَا تُخَالِفُوهُمْ فَتَجْهَلُوا وَ لَا تُعَلِّمُوهُمْ فَإِنَّهُمْ أَعْلَمُ مِنْکُمْ هُمْ أَعْلَمُ النَّاسِ کِبَاراً وَ أَحْلَمُ النَّاسِ صِغَاراً فَاتَّبِعُوا الْحَقَّ وَ أَهْلَهُ حَیْثُ کَانَ. (بحار الأنوار ج ‏23 ص 130)

اهل بیت من پاکند. بر آنها سبقت نگیرید که گمراه می‌شوید و تخلف نورزید که منحرف می‌شوید و مخالفت نکنید که نادانی شما را احاطه می‌کند. به آنها چیزی نیاموزید، زیرا ایشان از شما داناترند. آنها داناترین مردم در بزرگی و حلیم‌ترین آنها در کوچکی هستند. پیرو حق باشید، هر جا که هست.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: لَا تَذْكُرُوا سِرَّنَا بِخِلَافِ عَلَانِيَتِنَا وَ لَا عَلَانِيَتَنَا بِخِلَافِ‏ سِرِّنَا حَسْبُكُمْ‏ أَنْ تَقُولُوا مَا نَقُولُ وَ تَصْمُتُوا عَمَّا نَصْمُتُ.(كافی ج ‏8 ص 88)

نام ما را در نهان به کار نبرید، برخلاف آنچه در حضور ما به کار می‌برید و نام ما را در حضور ما آنگونه به کار نبرید که در نهان به کار می‌برید. کافی است آنچه را ما می‌گوییم، بگویید و درباره‌ی آنچه سکوت می‌کنیم، سکوت کنید.

 

7- برتری اهل بیت علیهم السلام بر دیگران

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ مَنْ دَانَ بِدِینِی وَ سَلَکَ مِنْهَاجِی وَ اتَّبَعَ سُنَّتِی فَلْیَدِنْ بِتَفْضِیلِ الْأَئِمَّهِ مِنْ أَهْلِ بَیْتِی عَلَی جَمِیعِ أُمَّتِی فَإِنَّ مَثَلَهُمْ فِی هَذِهِ الْأُمَّهِ مَثَلُ بَابِ حِطَّهٍ فِی بَنِی إِسْرَائِیلَ. (بحار الأنوار ج ‏23 ص 119)

هر که متدیّن به دین من است، در راه شریعت من قدم نهاده و پیرو سنّت من است، باید معتقد باشد که ائمه و پیشوایان از اهل بیتم، بر تمام امّت فضیلت دارند. مَثَل آنها در میان امّت، مانند درب حطّه بنی اسرائیل است.

 

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ إِنَّ لِکُلِّ نَبِیٍّ عَصَبَهً یَنْتَمُونَ إِلَیْهَا إِلَّا وُلْدَ فَاطِمَهَ فَأَنَا وَلِیُّهُمْ وَ أَنَا عَصَبَتُهُمْ وَ هُمْ عِتْرَتِی خُلِقُوا مِنْ طِينَتِي وَ وَيْلٌ لِلْمُكَذِّبِينَ بِفَضْلِهِمْ. ‏(بحار الأنوار ج ‏23 ص 105)

هر خانواده‌ای از جانب پدرِ فرزندانشان به آنها نسبت داده می‌شود، مگر فرزندان فاطمه (علیها السّلام) که من ولیّ آنها و مرکز نژادی ایشان هستم و آنها فرزندان من هستند که از سرشت من خلق شده‌اند. وای بر آن کسانی که فضل و مقام آنها را تکذیب کنند!

 

8- مودت و محبت اهل بیت علیهم السلام

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: أَنَ‏ مَوَدَّةَ أَهْلِ‏ بَيْتِي‏ مَفْرُوضَةٌ وَاجِبَةٌ عَلَی‏ كُلِّ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَة. (بحار الأنوار ج 22 ص 315)

مودّت اهل بیت من بر هر مرد و زن با ایمان، فرض و واجب است.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: أَوَّلُ مَا یُسْأَلُ عَنْهُ الْعَبْدُ حُبُّنَا أَهْلَ الْبَیْتِ. (بحار الأنوار ج ‏7 ص 260)

اولین چیزی که از عبد درباره‌ی آن سؤال می‌شود، محبت ما اهل بیت است.

 

‏اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ مَاتَ شَهِيداً أَلَا وَ مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ مَاتَ مَغْفُوراً لَهُ أَلَا وَ مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ مَاتَ تَائِباً أَلَا وَ مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ مَاتَ مُؤْمِناً مُسْتَكْمِلَ الْإِيمَانِ. (بحار الأنوار ج‏ 23 ص 233)

هر کس بر محبت آل محمّد از دنیا برود، شهید مرده است. بدانید هر کس بر محبت آل محمّد بمیرد آمرزیده است. بدانید هر کس بر محبت آل محمّد بمیرد با توبه از دنیا رفته است. اگاه باشید هر کس بر محبت آل محمّد بمیرد، با ایمان کامل از دنیا رفته است.

 

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ أَلَا وَ مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه بَشَّرَهُ مَلَكُ الْمَوْتِ بِالْجَنَّةِ ثُمَّ مُنْكَرٌ وَ نَكِيرٌ أَلَا وَ مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه يُزَفُّ إِلَی الْجَنَّةِ كَمَا تُزَفُّ الْعَرُوسُ إِلَی بَيْتِ زَوْجِهَا أَلَا وَ مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه فُتِحَ لَهُ فِي قَبْرِهِ بَابَانِ إِلَی الْجَنَّةِ. (بحار الأنوار ج ‏23 ص 233)

اگاه باشید هر کس بر محبت آل محمّد بمیرد، ملک الموت به او بشارت بهشت می‌دهد، بعد از او منکر و نکیر. بدانید و هر کس بر محبت آل محمّد بمیرد، او را به بهشت می‌برند، مانند عروسی که به خانه شوهرش می‌رود. بدانید و هر کس بر محبت آل محمّد بمیرد، دو در برای او در قبرش به بهشت گشوده می‌شود.

 

‏اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ مَنْ‏ أَحَبَ‏ أَنْ‏ يَحْيَا حَيَاتِي‏ وَ يَمُوتَ مِيتَتِي وَ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ الَّتِي وَعَدَنِي رَبِّي بِهَا وَ هِيَ جَنَّةُ الْخُلْدِ فَلْيَتَوَالَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَ ذُرِّيَّتَهُ مِنْ بَعْدِهِ فَإِنَّهُمْ لَنْ يُخْرِجُوهُمْ مِنْ بَابِ هُدًی وَ لَنْ يُدْخِلُوهُمْ فِي بَابِ ضَلَالَةٍ. (بحار الأنوار ج ‏23 ص 110)

هر که مایل است به (روش) زندگی من زنده باشد و به (روش) مرگ من بمیرد و داخل بهشتی که خدایم وعده داده – که جنّت خُلد است – بشود، علی بن ابی طالب و فرزندانش را بعد از او دوست بدارد. هرگز آنان موجب خارج شدن از هدایت و داخل شدن در گمراهی نمی‌شوند.

 

9- صلوات بر اهل بیت علیهم السلام

أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ:‏ صَلُّوا عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقْبَلُ‏ دُعَاءَكُمْ‏ عِنْدَ ذِكْرِ مُحَمَّدٍ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه) وَ دُعَائِكُمْ لَهُ وَ حِفْظِكُمْ إِيَّاهُ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه)‏. (بحار الأنوار ج ‏90 ص 309)

بر محمّد و خاندان او صلوات بفرستید؛ چرا که خداوند عزیز و بلندمرتبه به هنگام یاد محمّد(صلی الله علیه و آله) و دعای بر او و رعایت او، دعای شما را می‌پذیرد.

 

اَلرِّضَا عَلَيْهِ السَّلَامُ: مَنْ لَمْ يَقْدِرْ عَلَی مَا يُكَفِّرُ بِهِ ذُنُوبَهُ فَلْيُكْثِرْ مِنَ الصَّلَاةِ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ فَإِنَّهَا تَهْدِمُ الذُّنُوبَ هَدْماً. (بحار الأنوار ج ‏91 ص 47)

هر كه نمی‌تواند كاری كند كه به سبب آن گناهانش زدوده شود، بر محمّد و خاندان او بسيار درود فرستد؛ زيرا صلوات گناهان را ريشه كن می‌كند.

 

‏اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ مَنْ‏ صَلَّی‏ عَلَيَ‏ وَ لَمْ‏ يُصَلِ‏ عَلَی‏ آلِي‏ لَمْ‏ يَجِدْ رِيحَ الْجَنَّةِ وَ إِنَّ رِيحَهَا لَتُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ خَمْسِمِائَةِ عَامٍ. (بحار الأنوار ج ‏8 ص 186)

هرکسی که بر من درود فرستد و بر آل من درود نفرستد، بوی بهشت را که از مسافت پانصد سال راه به مشام می‌رسد، نمی‌تواند استشمام کند.

 

10- اطاعت و پیروی از اهل بیت علیهم السلام

اَللهُ تَعالی: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ… (نساء/59)

ای كسانی كه ايمان آورده‏ ايد! خدا را اطاعت كنيد  و پيامبر خدا و صاحبان امر را اطاعت كنيد…

 

أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ:‏ لَنَا عَلَی‏ النَّاسِ‏ حَقُ‏ الطَّاعَةِ وَ الْوَلَايَةِ. (عيون الحكم ص420)

برای ما، بر عهده‌ی مردم حقّ اطاعت و ولایت است.

 

أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ:‏ انْظُرُوا أَهْلَ‏ بَيْتِ‏ نَبِيِّكُمْ‏ فَالْزَمُوا سَمْتَهُمْ‏، وَ اتَّبِعُوا أَثَرَهُمْ، فَلَنْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ هُدًی وَ لَنْ يُعِيدُوكُمْ فِي رَدًی‏. (بحار الأنوار ج ‏34 ص 82)

توجه کنید به اهل بیت پیامبرتان (صلی الله علیه و آله) و درجهت و راه آنها بروید و آثارشان را پیروی کنید؛ چرا که آنها شما را از راه هدایت خارج نمی‌سازند و در پستی نمی‌اندازند.

 

اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: إِنَّا أَهْلُ بَیْتٍ مِنْ عِلْمِ اللَّهِ عَلِمْنَا وَ مِنْ حُکْمِهِ أَخَذْنَا وَ مِنْ قَوْلِ الصَّادِقِ سَمِعْنَا فَإِنْ تَتَّبِعُونَا تَهْتَدُوا. (بحار الأنوار ج ‏2 ص 94)

ما اهل بیت از علم خدا دانش آموختیم و از حکمت‌های خدا برگرفتیم و از گفتار راستگو شنیدیم. پس اگر از ما پیروی کنید، هدایت خواهید یافت.

 

11- فدا نمودن جان و مال در راه اهل بیت علیهم السلام

أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ:‏ فَاخْتَارَ لَنَا شِيعَةً… وَ يَبْذُلُونَ‏ أَنْفُسَهُمْ‏ وَ أَمْوَالَهُمْ‏ فِينَا فَأُولَئِكَ مِنَّا وَ إِلَيْنَا وَ هُمْ مَعَنَا فِي الْجِنَانِ. (عيون الحكم ص152)

و برای ما پيروانی برگزیده كه… جان‌های خود را و مال‌های خود را در راه ما می‌دهند، پس ايشان از ما و بسوی ما هستند و ايشان با ما در بهشت هستند.

 

12- ذکر فضایل اهل بیت علیهم السلام

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: خَيْرُ النَّاسِ‏ مِنْ‏ بَعْدِنَا مَنْ ذَاكَرَ بِأَمْرِنَا وَ عَادَ إِلَی ذِكْرِنَا. (بحار الأنوار ج ‏71 ص 354)

بهترین مردم، پس از ما، کسی است که در امر ما مذاکره می‌­کند ، و به یاد کردن از ما بازمی‌­گردد .

 

اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: إِنَّ‏ ذِكْرَنَا مِنْ‏ ذِكْرِ اللَّهِ‏ وَ ذِكْرَ عَدُوِّنَا مِنْ ذِكْرِ الشَّيْطَانِ. (بحار الأنوار ج ‏72  ص 468)

همانا ذکر ما از ذکر خدا است، و ذکر دشمن ما از ذکر شیطان است.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: فَأَحْيُوا أَمْرَنَا يَا فُضَيْلُ! فَرَحِمَ اللَّهُ مَنْ أَحْيَا أَمْرَنَا. (بحارالأنوار ج ‏44 ص 282)

ای فضیل! امر دینِ ما را زنده کنید، رحمت خدا بر آنكه امر ما را زنده بدارد.

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مَنْ‏ ذَكَرَنَا أَوْ ذُكِرْنَا عِنْدَهُ‏ فَخَرَجَ‏ مِنْ عَيْنِهِ مِثْلُ جَنَاحِ الذُّبَابِ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ذُنُوبَهُ وَ لَوْ كَانَتْ أَكْثَرَ مِنْ زَبَدِ الْبَحْر. (بحار الأنوار ج ‏44 ص 282)

هر کسی نام ما را ببرد، یا نام ما نزد او برده شود و به اندازه‌ی بال مگسی اشک از چشمش خارج شود، خدا گناهان او را می‌آمرزد، هر چند به اندازه‌ی کف دریا باشد.

 

13- استعانت از اهل بیت علیهم السلام

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: نَحْنُ‏ السَّبَبُ‏ بَيْنَكُمْ‏ وَ بَيْنَ‏ اللَّهِ‏ عَزَّ وَ جَل‏. (بحار الأنوار ج ‏23 ص 101)

ما (اهل بیت) وسیله‌ی خداوند، بین شما و پروردگار عزیز و بلندمرتبه هستیم.

 

اَلرِّضَا ‏عَلَيْهِ السَّلَامُ: إِذَا نَزَلَتْ‏ بِكُمْ‏ شَدِيدَةٌ فَاسْتَعِينُوا بِنَا عَلَی‏ اللَّهِ‏ عَزَّ وَ جَلَّ وَ هُوَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَ‏ :{وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنی‏ فَادْعُوهُ بِها.} (اعراف/180). (بحار الأنوار ج ‏91 ص 22)

هر گاه برای شما سختی و مشکلی پیش آمد، از ما استعانت بجویید و به وسیله‌ی ما از خدای عزیز و بلندمرتبه رفع مشکلات خود را بخواهید. و این است معنای سخن خدای عزیز و بلندمرتبه است که فرمود: {خداوند نام‌های نیک دارد، پس او را با آن نام‌ها بخوانید.}

 

اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مَنْ دَعَا اللَّهَ بِنَا أَفْلَحَ وَ مَنْ دَعَاهُ بِغَيْرِنَا هَلَكَ وَ اسْتَهْلَك‏. (بحار الأنوار ج ‏91 ص 2)

هر كه خدا را به وسيله‌ی ما بخواند رستگار است و هر كه بغير از ما بخواند، هلاك می‌شود و به هلاكت می‌كشاند.

 

14- تمسک به اهل بیت علیهم السلام

اَللهُ تَعالی: وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَ لَا تَفَرَّقُوا… (ال عمران/ 103)

همگی به ریسمان خدا [قرآن و اهل بیت (علیهم السلام)] چنگ زنید، و پراکنده و گروه گروه نشوید…

 

‏ اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ إِنِّي قَدْ تَرَكْتُ‏ فِيكُمُ‏ الثَّقَلَيْنِ‏ مَا إِنْ‏ تَمَسَّكْتُمْ‏ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدِي وَ أَحَدُهُمَا أَكْبَرُ مِنَ الْآخَرِ كِتَابُ اللَّهِ حَبْلٌ مَمْدُودٌ مِنَ السَّمَاءِ إِلَی الْأَرْضِ وَ عِتْرَتِي أَهْلُ بَيْتِي أَلَا وَ إِنَّهُمَا لَنْ يَفْتَرِقَا حَتَّی يَرِدَا عَلَيَّ الْحَوْضَ. (بحار الأنوار ج ‏23 ص 106)

من در میان شما دو چیز گران گذاشتم. تا وقتی که به آن دو چنگ بزنید، بعد از من گمراه نمی‌شوید و هر کدام از دیگری بزرگ‌تر است؛ کتاب خدا که ریسمان متّصل از آسمان به زمین است و عترتم که اهل بیت من هستند. متوجه باشید که آنها از یکدیگر جدا نمی‌ شوند، تا در حوض کوثر پیش من آیند.

 

‏ اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ مَنْ‏ أَحَبَ‏ أَنْ‏ يَتَمَسَّكَ‏ بِالْقَضِيبِ‏ الْيَاقُوتِ‏ الْأَحْمَرِ الَّذِي غَرَسَهُ اللَّهُ تَعَالَی فِي جَنَّةِ عَدْنٍ فَلْيَتَمَسَّكْ بِحُبِّ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) وَ ذُرِّيَّتِهِ الطَّاهِرِينَ (عَلَيْهِم السَّلَام). (بحار الأنوار ج ‏23  ص 111)

هر که مایل است دست بیندازد به شاخه‌ی یاقوت احمری که خداوند آن را در بهشت، در جنت عدن کاشته است، به حب علی بن ابی طالب (علیه السلام) و ذریه طاهرین او (علیهم السّلام) چنگ بزند.

 

15- حاجت خواهی از اهل بیت علیهم السلام

يَعْقُوبَ الْكُلَيْنِيِّ عَمَّنْ سَمَّاهُ قَالَ: كَتَبْتُ إِلَی أَبِي الْحَسَنِ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) أَنَّ الرَّجُلَ يُحِبُّ أَنْ يُفْضِيَ‏ إِلَی‏ إِمَامِهِ‏ مَا يُحِبُ‏ أَنْ‏ يُفْضِيَ‏ إِلَی رَبِّهِ قَالَ فَكَتَبَ إِنْ كَانَتْ لَكَ حَاجَةٌ فَحَرِّكْ شَفَتَيْكَ فَإِنَّ الْجَوَابَ يَأْتِيكَ. (بحار الأنوار ج ‏91 ص 22)

کلینی به نقل از کسی که نام برده این روایت را آورده است که او گفت: من نامه‌ای برای امام هادی (علیه السلام) نوشتم: شخص دوست دارد حاجتی را از امامش بخواهد، همان‌گونه که از پروردگارش می‌خواهد. امام (علیه السلام) در جواب نوشتند: هرگاه حاجتی داشتی، کافی است که لب بجنبانی، حاجتت بر آورده می‌شود.

 

16- سوال از اهل بیت علیهم السلام

اَلرِّضَا عَلیهِ السّلامُ: قَالَ اللَّهُ {فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ.} وَ هُمُ الْأَئِمَّهُ {إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ.} (نحل/43) فَعَلَیْهِمْ أَنْ یَسْأَلُوهُمْ وَ لَیْسَ عَلَیْهِمْ أَنْ یُجِیبُوهُمْ إِنْ شَاءُوا أَجَابُوا وَ إِنْ شَاءُوا لَمْ یُجِیبُوا. (بحار الأنوار ج ‏23 ص 176)

خداوند فرمود : { از دانایان [به کتاب های آسمانی و آگاهان به اخبار پیشینیان] بپرسید.} اهل ذکر، ائمه (علیهم السّلام) هستند. { اگر نمی دانید.} مردم باید از آنها بپرسند، ولی بر ائمه واجب نیست جوابشان را بدهند. در صورتی که بخواهند جواب می‌دهند و اگر خواستند، جواب نمی‌دهند.

 

17- فراگیری و نشر روایات اهل بیت علیهم السلام

أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ عَلَيْهِ السَّلَامُ: لَا تَعِی حَدِیثَنَا إِلَّا صُدُورٌ أَمِینَهٌ وَ أَحْلَامٌ رَزِینَهٌ. (بحار الأنوار ج ‏2  ص 212)

حدیث ما را جز سینه‌های امانت‌پذیر، و عقل‌های بردبار فرا نگیرد.

 

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ مَنْ رَدَّ حَدِیثاً بَلَغَهُ عَنِّی فَأَنَا مُخَاصِمُهُ یَوْمَ الْقِیَامَهِ فَإِذَا بَلَغَکُمْ عَنِّی حَدِیثٌ لَمْ تَعْرِفُوا فَقُولُوا اللَّهُ أَعْلَمُ. (بحار الأنوار ج ‏2 ص 212)

کسی که حدیثی را که از ما برایش رسیده است را رد کند، پس من روز قیامت دشمن او هستم. وقتی حدیثی از ما به شما رسید و به آن علم نداشتید، بگویید خدا داناتر است.

 

18- دفاع از اهل بیت علیهم السلام

هِشَامِ بْنِ الْحَکَمِ: قَالَ لِی أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) مَا فَعَلَ ابْنُ الطَّیَّارِ قَالَ قُلْتُ مَاتَ قَالَ رَحِمَهُ اللَّهُ وَ لَقَّاهُ نَضْرَهً وَ سُرُوراً فَقَدْ کَانَ شَدِیدَ الْخُصُومَهِ عَنَّا أَهْلَ الْبَیْتِ. (بحار الأنوار ج ‏2 ص 136)

هشام بن حكم: امام صادق (عليه السلام) از من پرسيد: ابن طيّار چه شد؟ گفتم: از دنیا رفت. فرمود: خدا رحمتش كند و او را با چهره‌ای شاداب و شادمان، ملاقات كند. وی بسيار دفاع كننده از ما اهل بيت بود.

 

19- رجوع به اهل بیت علیهم السلام

اَللهُ تَعالی: وَ إِذا جاءَهُمْ أَمْرٌ مِنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذاعُوا بِهِ وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَی الرَّسُولِ وَ إِلی أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ… (نساء/83)

و هنگامی‌كه خبری اميدبخش يا نگران‌كننده به آنها برسد، [بدون تحقيق] آن را شايع می‌سازند؛ در‌حالی‌كه اگر آن را به پيامبر و پيشوايانشان باز گردانند، كسانی كه قدرت تشخيص كافی دارند، از ريشه‌های مسائل آگاه خواهند شد. [و به آنها اطّلاع خواهند داد]…

 

اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَ: {‏وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَی الرَّسُولِ وَ إِلی‏ أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ} (نساء/83) قَالَ: نَحْنُ‏ أُولُو الْأَمْرِ الَّذِينَ‏ أَمَرَ اللَّهُ‏ عَزَّ وَ جَلَّ بِالرَّدِّ إِلَيْنَا. (مستدرك الوسائل ج‏17 ص271)

در مورد کلام خداوند عزیز و بلندمرتبه: { و اگر آن را به پيامبر و اوليای امر خود ارجاع كنند، به طور قطع از ميان آنان كسانی‌اند كه [می‌توانند درست و نادرست‌] آن را دريابند.} فرمود: ما صاحبان امر هستیم که خداوند امر کرده امور و اخبار به ما بازگشت شود [و صدق و کذب آنان و وجوه آن از ما پرسیده شود.].

 

20- شاد بودن در شادی و محزون بودن در حُزن اهل بیت علیهم السلام

اَلرِّضَا عَلَيْهِ السَّلَامُ: إِنْ‏ سَرَّكَ‏ أَنْ‏ تَكُونَ‏ مَعَنَا فِي‏ الدَّرَجَاتِ‏ الْعُلَی‏ مِنَ الْجِنَانِ فَاحْزَنْ لِحُزْنِنَا وَ افْرَحْ لِفَرَحِنَا. (بحارالأنوار ج ‏44 ص 286)

اگر دوست داری در درجات عالی بهشت، همراه ما باشی، محزون باش به حزن ما و خوشحال باش برای شادی ما.

 

21- دوستی با دوستان و دشمنی با دشمنان اهل بیت علیهم السلام

‏اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مَنْ‏ أَحَبَّنَا لِلَّهِ‏ وَ أَحَبَ‏ مُحِبَّنَا لَا لِغَرَضِ دُنْيَا يُصِيبُهَا مِنْهُ وَ عَادَی عَدُوَّنَا لَا لِإِحْنَةٍ كَانَتْ بَيْنَهُ وَ بَيْنَهُ ثُمَّ جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ عَلَيْهِ مِنَ الذُّنُوبِ مِثْلُ رَمْلِ عَالِجٍ وَ زَبَدِ الْبَحْرِ غَفَرَ اللَّهُ تَعَالَی لَه‏. (بحار الأنوار ج‏27 ص54)

هر که ما را برای خدا دوست داشته باشد، و دوست داشته باشد دوست ما را، نه به جهت هدفی دنیوی که به وسیله‌ی او به آن برسد، و دشمن بدارد دشمن ما را، نه به واسطه‌ی کینه که بین او و دشمن ماست، در صورتی که وارد قیامت شود، با این که دارای گناهی باشد به اندازه‌ی ریگ انبوه و کف دریا، خداوند او را می‌آمرزد.

 

22- نکوهش دشمنی با اهل بیت علیهم السلام

‏الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ أَلَا وَ مَنْ مَاتَ عَلَی بُغْضِ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِم السَّلَام، جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ: آيِسٌ مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ أَلَا وَ مَنْ مَاتَ عَلَی بُغْضِ آلِ مُحَمَّدٍ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه) مَاتَ كَافِراً أَلَا وَ مَنْ مَاتَ عَلَی بُغْضِ آلِ مُحَمَّدٍ (صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) لَمْ يَشَمَّ رَائِحَةَ الْجَنَّةِ. (بحار الأنوار ج ‏23 ص 233)

بدانید هر کس با کینه‌ی آل محمّد علیهم السّلام) بمیرد، روز قیامت که می‌آید بر پیشانی او نوشته شده است: مأیوس از رحمت خداست. بدانید هر کس بر بغض آل محمّد (صلی الله علیه و آله) بمیرد، کافر از دنیا رفته است. بدانید هر کس بر بغض آل محمّد (صلی الله علیه و آله) بمیرد، بوی بهشت را استشمام نمی‌کند.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ مَنْ‏ قَاتَلَنِي‏ فِي‏ الْأُولَی‏ وَ قَاتَلَ‏ أَهْلَ بَيْتِي فِي الثَّانِيَةِ حَشَرَهُ اللَّهُ فِي الثَّالِثَةِ مَعَ الدَّجَّالِ. (بحار الأنوار ج 23 ص 105)

هر که در ابتدای اسلام با ما به جنگ برخاست و در مرحله‌ی دوم با اهل بیت من به جنگ پردازد، خدا او را در آینده با دجّال محشور می‌کند.

 

23- نکوهش نافرمانی اهل بیت علیهم السلام

الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: إِنَّكُمْ قَدْ رَأَيْتُمْ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَمْ يَجْعَلْ لِأَحَدٍ مِنَ النَّاسِ فِي خِلَافِنَا خَيْراً. (كافي ج ‏8 ص 88)

و شما دیده‌اید که خدای عزیز و بلندمرتبه برای کسانی که با ما مخالفت ورزیدند، خیری قرار نداده است.

 

24- نکوهش ستم به اهل بیت علیهم السلام

‏الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهُ‏‏‏:‏ حُرِّمَتِ الْجَنَّهُ عَلَی مَنْ ظَلَمَ أَهْلَ بَیْتِی وَ آذَانِی فِی عِتْرَتِی. (بحار الأنوار ج ‏23 ص 235)

بهشت حرام شده است بر هر کسی که بر اهل بیت من ستم روا دارد و مرا در مورد عترتم بیازارد.

 

25- نکوهش انکار اهل بیت علیهم السلام

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهُ‏‏‏:‏ إِنَّ أَهْلَ بَیْتِیَ الْهُدَاهُ بَعْدِی أَعْطَاهُمُ اللَّهُ فَهْمِی وَ عِلْمِی وَ خُلِقُوا مِنْ طِینَتِی فَوَیْلٌ لِلْمُنْکِرِینَ حَقَّهُمْ مِنْ بَعْدِیَ الْقَاطِعِینَ فِیهِمْ صِلَتِی لَا أَنَالَهُمُ اللَّهُ شَفَاعَتِی. (بحار الأنوار ج ‏23 ص137)

اهل بیت من، هادیان بعد از من هستند. خداوند فهم و علم مرا به ایشان عطا کرده است و ایشان را از سرشت من آفریده است. وای بر منکرین حق ایشان بعد من و کسانی که رابطه با آنها را قطع کنند! شفاعت من به ایشان نمی‌رسد.

 

26- نکوهش حسادت به اهل بیت علیهم السلام

اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: نَحْنُ‏ النَّاسُ‏ الْمَحْسُودُونَ‏ عَلَی‏ مَا آتَانَا اللَّهُ مِنَ الْإِمَامَةِ دُونَ خَلْقِ اللَّهِ أَجْمَعِين‏. (كافی ج ‏1 ص 205)

ما مردمی هستیم که به خاطر امامتی که خداوند به ما داده و به دیگر مردم نداده، مورد حسد واقع شده‌اند.

 

أَبِي حَمْزَةَ الثُّمَالِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) فِي هَذِهِ الْآيَةِ {أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى‏ ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً} (نساء/54) قَالَ نَحْنُ‏ وَ اللَّهِ‏ النَّاسُ‏ الَّذِينَ‏ قَالَ‏ اللَّهُ‏ تَعَالَى‏ وَ نَحْنُ وَ اللَّهِ الْمَحْسُودُونَ وَ نَحْنُ أَهْلُ هَذَا الْمُلْكِ الَّذِي يَعُودُ إِلَيْنَا. (بحار الأنوار ج ‏23 ص 288)

ابو حمزه ثمالی از امام صادق (علیه السّلام) درباره آیه‌ی: {بلكه به مردم، براى آنچه خدا از فضل خويش به آنان عطا كرده رشك مى‌ورزند؛ در حقيقت، ما به خاندان ابراهيم كتاب و حكمت داديم، و به آنان ملكى بزرگ بخشيديم.} نقل کرد که فرمود: به خدا سوگند ما «الناس» هستیم که خدا فرموده است. و به خدا سوگند! ما همان کسانی هستیم که مورد رشک هستیم و ما اهل این ملکی هستیم که به ما برمی­‌گردد.

 

27- نکوهش دروغ بستن به اهل بیت علیهم السلام

اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مَا أَحَدٌ أَکْذَبَ عَلَی اللَّهِ وَ لَا عَلَی رَسُولِ اللَّهِ مِمَّنْ کَذَّبَنَا أَهْلَ الْبَیْتِ، أَوْ کَذَبَ عَلَیْنَا لِأَنَّا نَتَحَدَّثُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ وَ عَنِ اللَّهِ فَإِذَا کَذَّبَنَا فَقَدْ کَذَّبَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ. (بحار الأنوار ج ‏2 ص 191)

دروغ‌گوترین مردم نسبت به خدا و رسولش کسی است که ما اهل بیت را تکذیب یا بر ما دروغ بندد، زیرا ما از خدا و رسولش می‌گوییم و تکذیب ما به تکذیب خدا و رسول باز می‌گردد.

 

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ مَنْ کَذَبَ عَلَیَّ مُتَعَمِّداً أَوْ رَدَّ شَیْئاً أَمَرْتُ بِهِ فَلْیَتَبَوَّأْ بَیْتاً فِی جَهَنَّمَ. (بحار الأنوار ج ‏2 ص 212)

کسی که به طور عمد بر ما دروغ ببندد یا چیزی را که ما امر کرده‌ایم رد کند، پس جایگاهش را در خانه‌ی جهنم آماده سازد.

 

اَلرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‏‏‏:‏ مَنْ‏ كَذَبَ‏ عَلَيْنَا أَهْلَ‏ الْبَيْتِ‏ حَشَرَهُ‏ اللَّهُ‏ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَی يَهُودِيّاً وَ إِنْ أَدْرَكَ الدَّجَّالَ آمَنَ بِهِ وَ إِنْ لَمْ يُدْرِكْهُ آمَنَ بِهِ فِي قَبْرِه‏. (بحار الأنوار ج ‏47 ص 357)

هر کس بر اهل بیت دروغ بندد، روز قیامت به صورت یهودیِ کور محشور می‌شود. اگر دجّال را درک کند، به وی ایمان می‌آورد و اگر درک نکند، در قبرش به وی ایمان خواهد آورد.