آداب تعقیبات نماز

آداب تعقیبات نماز

 

چکیده

از آنجا که نماز ارتباط بنده با خداست، سزاوار است که بنده پس از اتمام آن به کار دیگری جز تعقیب آن نپردازد، و این خود بزرگداشت خداست. نمازگزار با رعایت آداب تعقیبات نماز به تکمیل آن می‌پردازد و از آثار آن برخوردار می‌گردد.

 

1– معنی و مفهوم تعقیبات

تعقیب در لغت، به ‌معنای دنبال کردن، از پیِ چیزی رفتن یا دنبال امری یا کسی را گرفتن است، و در اصطلاح فقهی، مجموعه‌ای از اعمال مستحب است که پس از نماز انجام می‌گیرد. (بنگرید به لغتنامه دهخدا و منابع فقهی)

 

2- اهمیت تعقیبات نماز

الله تعالی: فَإِذَا فَرَغْتَ فَانْصَبْ وَ إِلَى رَبِّكَ فَارْغَبْ. (انشراح/7 و 8)

پس چون فراغت‏ يافتى به طاعت بكوش و با اشتياق به سوى پروردگارت روى آور.

 

الله تعالی: وَمِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَأَدْبَارَ السُّجُودِ. (ق/40)

و پاره‏‌اى از شب و به دنبال سجود [به صورت تعقيب و نافله] او را تسبيح گوى.

 

‏ الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَام: فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَ‏: {فَإِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ وَ إِلى‏ رَبِّكَ فَارْغَبْ‏.} (انشراح/7و8) قَالَ: الدُّعَاءُ بَعْدَ الْفَرِيضَةِ إِيَّاكَ أَنْ تَدَعَهُ. (بحار الأنوار  ج ‏82 ص 325)

از امام صادق (علیه السلام) روایت شده که در مورد آیه­ {پس چون فراغت يافتى، به طاعت بكوش؛ و با اشتياق، به سوى پروردگارت روى آور.} فرمود: [منظور از آن]، دعا بعد از نماز واجب است، مراقب باش آن را ترک نکنی.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه: قَالَ اللَّهُ جَلَّ جَلَالُهُ: يَا ابْنَ آدَمَ اذْكُرْنِي بَعْدَ الْغَدَاةِ سَاعَةً وَ بَعْدَ الْعَصْرِ سَاعَةً أَكْفِكَ مَا أَهَمَّك‏. (بحار الأنوار ج ‏82  ص 319 )

خداوندی که بزرگ است جلال او، فرموده است: ای فرزند آدم! ساعتی بعد از نماز صبح و ساعتی بعد از نماز عصر ذکر مرا بگو تا هر چه را که به خاطرش تلاش می­‌کنی، به مقدار کافی به تو بدهم.

 

الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَام: مَنْ صَلَّى صَلَاةً فَرِيضَةً وَ عَقَّبَ إِلَى أُخْرَى فَهُوَ ضَيْفُ اللَّهِ وَ حَقٌّ عَلَى اللَّهِ أَنْ يُكْرِمَ ضَيْفَهُ. (كافی ج ‏3 ص 341)

هر كه نماز واجب را بجای آورد، و بعد از آن تعقيب بخواند تا نماز ديگر (يعنى به خواندن دعاهايى كه بعد از نماز بايد خواند و قرائت قرآن و غيره مشغول گردد تا وقت نماز ديگر) پس آن بنده مهمان خدا مى‌باشد و حق است بر خداى عزیز و بلندمرتبه به اينكه مهمان خود را اكرام كند.

 

3- تعقیبات مشترک نماز

3-1- قرائت آیات و سوره‌های قرآن

أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَام: مَنْ أَرَادَ أَنْ يُكْتَالَ لَهُ بِالْمِكْيَالِ الْأَوْفَى فَلْيَقُلْ فِي‏ دُبُرِ كُلِ‏ صَلَاةٍ {سُبْحانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ.‏}  ( الصافات/ 180-182). (بحار الأنوار  ج ‏83 ص 23)

هر کس می­‌خواهد با ترازوی پر به او پاداش داده شود، پس بعد از هر نماز بگوید: {سبحان ربِّک ربِّ العزه عمّا یصفونَ  و سلامٌ علی المرسلینَ  و الحمدُ لله ربِّ العالمین.} : {منزه است پروردگار تو، پروردگار با عزت از آنچه توصیف می‌­کنند؛ و سلام بر فرستادگان؛ و ستایش باد خدا را که پروردگار تمام جهانیان است.}

 

أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَام: مَنْ‏ قَرَأَ ” آيَةَ الْكُرْسِيِ “‏ فِي‏ دُبُرِ كُلِ‏ صَلَاةٍ مَكْتُوبَةٍ تُقُبِّلَتْ صَلَاتُهُ وَ يَكُونُ فِي أَمَانِ اللَّهِ وَ بِعِصْمَةِ اللَّهِ. (بحار الأنوار  ج ‏83 ص 34)

هر کس آیة الکرسی را بعد از هر نماز واجب بخواند، نمازش پذیرفته می­‌شود و در پناه و نگهداری خدا خواهد بود.

 

3-2- تسبیحات حضرت زهرا سلام الله علیها

مُحَمَّدِ بْنِ عُذَافِرٍ: دَخَلْتُ مَعَ أَبِي عَلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) فَسَأَلَهُ أَبِي عَنْ تَسْبِيحِ فَاطِمَةَ (عَلَيْهَا السَّلَامُ) فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ حَتَّى أَحْصَاهَا أَرْبَعاً وَ ثَلَاثِينَ مَرَّةً، ثُمَّ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَتَّى بَلَغَ سَبْعاً وَ سِتِّينَ، ثُمَّ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ حَتَّى بَلَغَ مِائَةً يُحْصِيهَا بِيَدِهِ جُمْلَةً وَاحِدَةً. (كافی ج ‏3 ص 342)
راوی گوید: همراه پدرم خدمت امام صادق (علیه السلام) رسیدیم. پدرم  از ایشان در باره تسبیحات حضرت فاطمه (سلام الله علیها) پرسید. امام ذکر ” الله اکبر” را گفتند تا 34 مرتبه شد، سپس ” الحمد لله ” را تا 33 مرتبه شد و پس از آن “سبحان الله” را تا 33 مرتبه شد. همه را امام با دستشان شمردند.

 

‏الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَام: تَسْبِيحُ الزَّهْرَاءِ فَاطِمَةَ (عَلَيْهَا السَّلَامُ) فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ صَلَاةِ أَلْفِ رَكْعَةٍ فِي كُلِّ يَوْم‏.(بحار الأنوار ج ‏82 ص331)

[گفتن] تسبیح فاطمه زهرا (عليها سلام) بعد از هر نماز، در نزد من از هزار رکعت نماز در هر روز بهتر است.

 

الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَام: مَنْ سَبَّحَ اللَّهَ فِي دُبُرِ الْفَرِيضَةِ تَسْبِيحَ فَاطِمَةَ الزَّهْرَاءِ (عَلَيْهَا السَّلَامُ) الْمِائَةَ مَرَّةٍ وَ أَتْبَعَهَا بِلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ. (كافی  ج ‏3 ص 342)

هر كس در تعقيبات نماز واجب، صد مرتبه تسبيحات فاطمه زهرا (عليها سلام) را بخواند و در پى آن ” لا إله إلّا اللّه ” بگويد، خداوند او را مى آمرزد.

 

3-3- دعا

البَاقرُ عَلَيْهِ السَّلَام: الدُّعَاءُ بَعْدَ الْفَرِيضَةِ أَفْضَلُ مِنَ الصَّلَاةِ تَنَفُّلًا. (كافی ج ‏3 ص 342)

دعا كردن، پس از نماز واجب، برتر از خواندن نماز مستحبّى است.

 

الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَام: فَإِذَا قَضَيْتَ الصَّلَاةَ بَعْدَ أَنْ‏ تُسَلِّمَ‏ وَ أَنْتَ جَالِسٌ فَانْصَبْ فِي الدُّعَاءِ مِنْ أَمْرِ الْآخِرَةِ وَ الدُّنْيَا فَإِذَا فَرَغْتَ مِنَ الدُّعَاءِ فَارْغَبْ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ يَتَقَبَّلَهَا مِنْك‏. (بحار الأنوار  ج ‏82 ص 325)

چون نمازت را به‌جا آوردی، پیش از آنکه سلام دادی و در همان حال که نشسته‌­ای در کار دنیا و آخرت به دعا بکوش و چون از دعا فارغ شدی با اشتیاق به‌سوی خداوند عزیز و بلندمرتبه روی آور تا از تو آن را بپذیرد.

 

البَاقرُ عَلَيْهِ السَّلَام: عَلَيْكُمْ بِالْمُوجِبَتَيْنِ فِي‏ دُبُرِ كُلِ‏ صَلَاةٍ، قُلْتُ: وَ مَا الْمُوجِبَتَانِ؟ قَالَ: قَالَ تَسْأَلُ اللَّهَ الْجَنَّةَ وَ تَتَعَوَّذُ بِهِ مِنَ النَّار. (بحار الأنوار  ج ‏83 ص27)

بر شما باد دو چیز لازم پس از هر نماز! عرض کردم: آن دو چیز لازم و واجب چیست؟ فرمود: اینکه بهشت را از خدا بخواهی و از آتش به خدا پناه ببری.

 

‏الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَام: إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فَرَضَ عَلَيْكُمُ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسَ فِي أَفْضَلِ السَّاعَاتِ فَعَلَيْكُمْ بِالدُّعَاءِ فِي أَدْبَارِ الصَّلَوَات‏.(بحار الأنوار ج ‏82 ص 320)

خدای عزیز و بلندمرتبه، بجای آوردن نمازهای پنجگانه را در بهترین ساعت‌­ها برای شما واجب کرده است؛ پس، بعد از نمازها به دعا بپردازید.

 

‏الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَام: إِذَا صَلَّیْتَ فَقُلْ بِعَقِبِ صَلَاتِکَ: ” اللَّهُمَّ لَکَ صَلَّیْتُ وَ لَکَ دَعَوْتُ وَ إِلَیْکَ رَجَوْتُ فَأَسْأَلُکَ أَنْ تَجْعَلَ لِی فِی صَلَاتِی وَ دُعَائِی بَرَکَهً تُکَفِّرُ بِهَا سَیِّئَاتِی وَ تُبَیِّضُ بِهَا وَجْهِی وَ تُکْرِمُ بِهَا مَقَامِی وَ تَحُطُّ بِهَا عَنِّی وِزْرِی، اللَّهُمَّ احْطُطْ عَنِّی وِزْرِی وَ اجْعَلْ مَا عِنْدَکَ خَیْراً لِی الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی قَضَی عَنِّی {صَلَاهً کانَتْ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ کِتاباً مَوْقُوتاً.}” (نساء/103). (بحار الأنوار  ج ‏83 ص 35)

هرگاه نماز خواندی، در دنباله نمازت بگو: “خدایا! برای تو نماز خواندم و برای تو دعا کردم و به تو امیدوار گشتم. پس از تو می­خواهم در نماز و دعایم برکتی قرار دهی که با آن، بدی­هایم را بپوشانی و رویم را سفید گردانی و جایگاهم را با آن بزرگوارانه کنی و به خاطر آن، بارم را سبک کنی. خدایا! بارم را سبک گردان و آنچه را پیش توست، مایه خیر و خوشی من قرار ده؛ سپاس خدایی را که {نماز بر مؤمنان، در اوقات معين مقرر شده است.} را از من به جای آورده ساخت.

 

الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَام: جَاءَ جَبْرَئِيلُ (عَلَيْهِ السَّلَام) إِلَى يُوسُفَ (عَلَيْهِ السَّلَام) وَ هُوَ فِي السِّجْنِ فَقَالَ: قُلْ فِي‏ دُبُرِ كُلِ‏ صَلَاةٍ مَفْرُوضَةٍ “اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِي مِنْ أَمْرِي فَرَجاً وَ مَخْرَجاً وَ ارْزُقْنِي مِنْ حَيْثُ أَحْتَسِبُ وَ مِنْ حَيْثُ لَا أَحْتَسِبُ” ثَلَاثَ مَرَّات‏. (بحار الأنوار ج ‏12ص 256)

جبرئیل نزد یوسف (علیه السلام) که در زندان بود آمد و فرمود: به دنبال نمازهای واجبت این دعا را سه بار بخوان: خدایا! در کار من گشایش و برون رفتی قرار بده و از جایی که گمان می‌برم و از جایی که گمان نمی‌برم مرا روزی بده.

 

3-4- صلوات

الکَاظمُ عَلَيْهِ السَّلَام: مَنْ قَالَ فِي دُبُرِ صَلَاةِ الصُّبْحِ‏ وَ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ قَبْلَ أَنْ يَثْنِيَ رِجْلَيْهِ أَوْ يُكَلِّمَ أَحَداً {إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً.} (احزاب/56) «” اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ ذُرِّيَّتِهِ” قَضَى اللَّهُ لَهُ مِائَةَ حَاجَةٍ سَبْعِينَ فِي الدُّنْيَا وَ ثَلَاثِينَ فِي الْآخِرَة. (بحار الأنوار  ج ‏83 ص 95)

هرکس در دنباله نماز صبح و نماز مغرب، قبل از اینکه پاهایش را بگشاید و یا با کسی سخن بگوید، یک بار بگوید: “{إن الله و ملائکته یصلون علی النبی یا أیها الذین آمنوا صلوا علیه و سلموا تسلیماً.} اللهم صل علی محمد و ذریته و علی أهل بیته”:{خدا و فرشتگانش بر پیامبر درود می فرستند؛ ای کسانی که ایمان آورده اید، بر او درود فرستید و به فرمانش بخوبی گردن نهید} خدایا! بر محمد و نسل او و بر افراد خانه­ او درود فرست. خداوند، صد نیاز او را برآورده می­‌کند: هفتاد تا از آنها در آخرت و سی تا در دنیا.

 

الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَام: قُلْ بَعْدَ الْفَجْرِ ” اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ” مِائَةَ مَرَّةٍ يَقِي اللَّهُ بِهِ وَجْهَكَ مِنْ حَرِّ جَهَنَّم‏. (بحار الأنوار  ج ‏ 83 ص 135)

بعد از نماز صبح، صد مرتبه بگو: ” اللهم صل علی محمد و آل محمد ” : خدایا! بر محمد و خاندان محمد درود فرست.”  که با آن، خدا صورت تو را از گرمای جهنم نگاه می‌­دارد.

 

3-5- استغفار

البَاقرُ عَلَيْهِ السَّلَام: مَنِ‏ اسْتَغْفَرَ اللَّهَ‏ بَعْدَ صَلَاةِ الْفَجْرِ سَبْعِينَ مَرَّةً غَفَرَ اللَّهُ لَهُ وَ لَوْ عَمِلَ ذَلِكَ الْيَوْمَ أَكْثَرَ مِنْ سَبْعِينَ ‏أَلْفَ ذَنْب‏. (بحار الأنوار  ج ‏80 ص 111)

کسی که بعد از نماز صبح هفتاد مرتبه استغفار کند، خداوند او را می‌بخشاید، حتی اگر در آن روز بیش از هفتاد هزار گناه کند.

 

‏الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَام: مَنِ اسْتَغْفَرَ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ بَعْدَ الْعَصْرِ سَبْعِينَ مَرَّةً غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ذَلِكَ الْيَوْمَ سَبْعَمِائَةِ ذَنْبٍ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ ذَنْبٌ فَلِأَبِيهِ وَ إِنْ لَمْ يَكُنْ لِأَبِيهِ فَلِأُمِّهِ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لِأُمِّهِ فَلِأَخِيهِ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لِأَخِيهِ فَلِأُخْتِهِ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لِأُخْتِهِ فَلِلْأَقْرَبِ وَ الْأَقْرَب‏. (بحار الأنوار  ج ‏83  ص 78)

هر کس بعد از  نماز عصر، هفتاد مرتبه از خدای عزیز و بلندمرتبه آمرزش بخواهد، خداوند در آن روز هفتصد گناه را از او می­‌آمرزد و اگر گناهی نداشته باشد، از گناهان پدرش و اگر پدرش گناهی نداشته باشد، ازگناهان مادرش و اگر مادرش گناهی نداشته باشد، از گناهان  برادرش و اگر برادرش گناهی نداشته باشد، از گناهان خواهرش و اگر خواهرش گناهی نداشته باشد، از خویشان او به ترتیب نزدیک بودن، می‌­آمرزد.

 

الصَّادِقِ عَلَيْهِ السَّلَام: مَنْ قَالَ فِي دُبُرِ صَلَاةِ الْفَرِيضَةِ قَبْلَ أَنْ يَثْنِيَ رِجْلَيْهِ ” أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ ذُو الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ ” غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ذُنُوبَهُ‏ وَ لَوْ كَانَتْ‏ مِثْلَ‏ زَبَدِ الْبَحْر. (بحار الأنوار ج ‏83 ص 5)

هر کس در دنباله نماز واجب، قبل از اینکه پاهایش را جمع کند (از حالت دو زانو خارج شود) بگوید: ” أستغفر الله الذی لا إله إلا هو الحیُّ القیّوم ذو الجلال و الإکرام و أتوب إلیه ” : ” از خدایی که هیچ معبودی جز او نیست، زنده و پاینده و دارای شکوه و بزرگواری است، آمرزش می­‌خواهم و به سوی او بازمی­‌گردم.” خداوند گناهانش را می­‌بخشد، هرچند به اندازه‌ی کف دریا باشد.

 

3-6- تکبیر

البَاقرُ عَلَيْهِ السَّلَام: إِذَا سَلَّمْتَ‏ فَارْفَعْ‏ يَدَيْكَ‏ بِالتَّكْبِيرِ ثَلَاثاً. (بحار الأنوار ج ‏83 ص 22)

هرگاه سلام نمازت را دادی، دستان خود را سه بار به همراه گفتن تكبير بالا بياور.

 

3-7- تهلیل

الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَام: مَنْ قَالَ بَعْدَ فَرَاغِهِ مِنَ الصَّلَاةِ قَبْلَ أَنْ يُزَوِّلَ رُكْبَتَيْهِ: ” أَشْهَدُ أَنْ‏ لَا إِلَهَ‏ إِلَّا اللَّهُ‏ وَحْدَهُ‏ لَا شَرِيكَ‏ لَهُ‏ إِلَهاً وَاحِداً أَحَداً صَمَداً لَمْ يَتَّخِذْ صَاحِبَةً وَ لَا وَلَداً ” عَشْرَ مَرَّاتٍ مَحَا اللَّهُ عَنْهُ أَرْبَعِينَ أَلْفَ أَلْفِ سَيِّئَةٍ وَ كَتَبَ لَهُ أَرْبَعِينَ أَلْفَ أَلْفِ حَسَنَةٍ وَ كَانَ مِثْلَ مَنْ قَرَأَ الْقُرْآنَ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ مَرَّةً ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَيَّ فَقَالَ أَمَّا أَنَا فَلَا أُزَوِّلُ رُكْبَتَيَّ حَتَّى أَقُولَهَا مِائَةَ مَرَّةٍ وَ أَمَّا أَنْتُمْ فَقُولُوهَا عَشْرَ مَرَّاتٍ‏. (بحار الأنوار ج ‏83  ص 27)

هر کس بعد از تمام شدن نماز و قبل از اینکه زانوهایش از زمین جدا شود، ده مرتبه بگوید: ” أشهد أن لا إله إلا الله وحده لا شریک له إلها واحدا أحدا صمداً لم یتخذ صاحبه و لا ولداً ” : ” گواهی می­‌دهم که هیچ خدایی جز الله وجود ندارد، یگانه است و شریکی برای او نیست، خدای یکتای یگانه و بی‌­نیازی است که نه یاوری می­‌گیرد و نه فرزندی.” خداوند از او چهل هزار هزار بدی را پاک می­‌کند و برای او چهل هزار هزار خوبی می­‌نویسد و مانند کسی است که دوازده مرتبه قرآن خوانده است. سپس حضرت رو به من کرد و فرمود: من قبل از اینکه زانوهایم را از زمین بردارم، صد مرتبه آن را می­‌خوانم، ولی شما ده مرتبه بخوانید.

 

3-8- لعن دشمنان اسلام

الْحُسَيْنِ بْنِ ثُوَيْرٍ وَ أَبِي سَلَمَةَ السَّرَّاجِ‏ قَالا: سَمِعْنَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (عَلَيْهِ السَّلَام) وَ هُوَ يَلْعَنُ‏ فِي‏ دُبُرِ كُلِ‏ مَكْتُوبَةٍ أَرْبَعَةً مِنَ الرِّجَالِ وَ أَرْبَعاً مِنَ النِّسَاءِ فُلَانٌ‏ وَ فُلَانٌ وَ فُلَانٌ وَ مُعَاوِيَةُ وَ يُسَمِّيهِمْ وَ فُلَانَةَ وَ فُلَانَةَ وَ هِنْداً وَ أُمَّ الْحَكَمِ أُخْتَ مُعَاوِيَة. (بحار الأنوار  ج ‏22 ص 128)

دو نفر از اصحاب گویند ما از امام جعفر صادق (علیه السلام) شنیدیم که ایشان در پایان هر نماز واجب، چهار نفر از مردان و چهار نفر از زنان را لعن می فرستاد: فلان، فلان، فلان، معاویه، و نام آنان را می­‌برد و از زنان فلانی، فلانی، هند و ام الحکم خواهر معاویه.

 

3-9- سجده شکر

جَعْفَرِ بْنِ عَلِيٍّ: رَأَيْتُ أَبَا الْحَسَنِ (عَلَيْهِ السَّلَام) وَ قَدْ سَجَدَ بَعْدَ الصَّلَاةِ فَبَسَطَ ذِرَاعَيْهِ عَلَى الْأَرْضِ وَ أَلْصَقَ جُؤْجُؤَهُ بِالْأَرْضِ فِي دُعَائِه‏. (كافی ج ‏3 ص 324)

جعفر بن على: ابو الحسن امام كاظم (عليه السلام) را بعد از نماز، در حال سجده‌ی شكر ديدم كه ساعد خود را بر زمين گذاشته و سينه ‏اش را بر خاك نهاد و دعا كرد.

 

4- تعقیبات نماز ظهر و عصر

أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَام: يَقُولُ بَعْدَ فَرِيضَةِ الظُّهْرِ سَبْعَ مَرَّاتٍ وَ يَأْخُذُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى مَحَاسِنَهُ وَ يَرْفَعُ يَدَهُ الْيُسْرَى ” يَا رَبَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَعْتِقْ رَقَبَتِي مِنَ النَّار”. (بحار الأنوار ج ‏83 ص 73)

بعد از نماز ظهر، در حالی که با دست راست ریشش را گرفته و دست چپش را بالا برده، می­گوید: “یا رب محمد و آل محمد صل علی محمد و آل محمد و أعتق رقبتی من النار”:” ای پروردگار محمد و خاندان محمد، بر محمد و خاندان محمد درود فرست و گردنم را از آتش برهان.”

 

‏الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَام: فی الدُّعَاءُ بَعْدَ صَلَاةِ الْعَصْر: ” اللَّهُمَ‏ اصْرِفْ‏ عَنِّي‏ مِنَ‏ الْعَاهَاتِ‏ وَ الْآفَاتِ‏ وَ الْبَلِيَّاتِ‏ مَا أُطِيقُ وَ مَا لَا أُطِيقُ صَرْفَهُ إِلَّا بِك “‏. (بحار الأنوار ج ‏83 ص 88)

در دعاى بعد از نماز عصر: “خدایا! سختی‌­ها و آفت‌­ها و بلاها را از من دور کن، چه توان دور کردن آن را جز با کمک تو داشته باشم و چه نداشته باشم.”

 

5- تعقیبات نماز مغرب و عشاء

الکاظمُ عَلَيْهِ السَّلَام: إِذَا صَلَّيْتَ الْمَغْرِبَ فَلَا تَبْسُطْ رِجْلَكَ وَ لَا تُكَلِّمْ أَحَداً حَتَّى تَقُولَ مِائَةَ مَرَّةٍ  “بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ ”  مِائَةَ مَرَّةٍ فِي الْمَغْرِبِ وَ مِائَةَ مَرَّةٍ فِي الْغَدَاةِ فَمَنْ قَالَهَا دُفِعَ عَنْهُ مِائَةُ نَوْعٍ مِنْ أَنْوَاعِ الْبَلَاءِ أَدْنَى نَوْعٍ مِنْهُ الْبَرَصُ وَ الْجُذَامُ وَ الشَّيْطَانُ وَ السُّلْطَانُ. (بحار الأنوار ج ‏83 ص 131)

وقتی نماز مغرب را خواندی، پاهایت را دراز نکن و با کسی سخن مگو تا اینکه صد مرتبه بگویی: ” بسم الله الرحمن الرحیم، و لا حول و لا قوه إلا بالله العلی العظیم” : “به نام خدای بخشنده مهربان؛ و هیچ نیرو و توانی جز به سبب خدای والا مرتبه­ بزرگ وجود ندارد.” هر کس آن را صد مرتبه در مغرب و صد مرتبه در صبح بگوید، خداوند صد نوع گرفتاری را که کمترین آن، جذام و برص و شیطان و فرمانروای سلطه‌­گر است، از او دور می‌­کند.

 

الکَاظمُ عَلَيْهِ السَّلَام: مَنْ‏ قَرَأَ {إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ‏ فِي‏ لَيْلَةِ الْقَدْرِ} سَبْعَ مَرَّاتٍ بَعْدَ الْعِشَاءِ الْآخِرَةِ كَانَ فِي ضَمَانِ اللَّهِ حَتَّى يُصْبِح‏. (بحار الأنوار  ج ‏83  ص 125)

هرکس بعد از عشاء هفت مرتبه سوره­ {إنا أنزلناه فی لیله القدر} (قدر) را بخواند، تا صبح در ضمانت خدا خواهد بود.

 

6- تعقیبات نماز صبح

الرِّضَا عَلَيْهِ السَّلَام:‏ يَنْبَغِي‏ لِلرَّجُلِ‏ إِذَا أَصْبَحَ‏ أَنْ يَقْرَأَ بَعْدَ التَّعْقِيبِ خَمْسِينَ آيَة. (بحار الأنوار  ج ‏83 ص 191)

شايسته است كه مرد بعد از تعقيب [نماز صبح‏]، پنجاه آيه بخواند.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه: مَنْ قَرَأَ {قُلْ‏ هُوَ اللَّهُ‏ أَحَدٌ} بَعْدَ صَلَاةِ الصُّبْحِ‏ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ مَرَّةً فَكَأَنَّمَا قَرَأَ الْقُرْآنَ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ وَ كَانَ أَفْضَلَ أَهْلِ الزَّمَنِ إِذَا اتَّقَى. (بحار الأنوار ج ‏89 ص 359)

هر کس بعد از نماز صبح دوازده مرتبه (سوره) قل هو الله احد را بخواند، گویی چهار بار قرآن را خوانده است. و بهترین اهل زمان خواهد شد، اگر تقوا پیشه کند.

 

الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَام: مَنْ أَرَادَ دُخُولَ الْجَنَّةِ مِنْ أَيِّ أَبْوَابِهَا شَاءَ وَ يَكُونَ فِي صَحِيفَتِهِ ” لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) ” فَلْيَقُلْ كُلَّ يَوْمٍ عَقِيبَ صَلَاةِ الصُّبْحِ: ” الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي ذَهَبَ بِاللَّيْلِ بِقُدْرَتِهِ ” إِلَى قَوْلِهِ ” أَقْرِئَا مُحَمَّداً مِنِّي السَّلَام.”‏. (بحار الأنوار ج ‏83 ص 183)

هر کس از هر دری که بخواهد وارد بهشت شود، و در پرونده او ” لا إله إلا الله، محمد رسول الله (صلی الله علیه و آله)” : “هیچ خدایی جز الله وجود ندارد، محمد فرستاده­ خدا است.”  نوشته شود، باید هر روز پس از نماز صبح بگوید: “الحمد لله الذی ذهب اللیل بقدرته”: “سپاس خدایی را که با قدرت خود، شب را برد.” تا عبارت ” أقرئا محمداً منی السلام” : ” ای دو فرشته! بر محمد (صلی الله علیه و آله) از سوی من سلام برسانید.”

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه: فَإِذَا صَلَّيْتَ الصُّبْحَ فَقُلْ عَشْرَ مَرَّاتٍ ” سُبْحَانَ‏ اللَّهِ‏ الْعَظِيمِ‏ وَ بِحَمْدِهِ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيم‏.” (بحار الأنوار ج ‏83 ص 19)

پس هنگامی که نماز صبح را خواندی، ده مرتبه بگو: “سبحان الله العظیم و بحمده و لا حول و لا قوه إلا بالله العلی العظیم.” : “منزه است خدای بزرگ و او را می­‌ستایم و هیچ نیرو و هیچ قوتی جز با خدای والا مرتبه و بزرگ نیست.”

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه: مَنْ صَلَّى الْغَدَاةَ فَقَالَ قَبْلَ أَنْ يَنْفُضَ‏ رُكْبَتَيْهِ عَشْرَ مَرَّاتٍ‏ ” لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‏ وَحْدَهُ‏ لا شَرِيكَ لَهُ‏ لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ يُمِيتُ وَ يُحْيِي وَ هُوَ حَيٌّ لَا يَمُوتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَ هُوَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ ”  وَ فِي الْمَغْرِبِ مِثْلَهَا لَمْ يَلْقَ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ عَبْدٌ بِعَمَلٍ أَفْضَلَ مِنْ عَمَلِهِ إِلَّا مَنْ جَاءَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ. (كافی ج ‏2 ص 518)

هر كه نماز صبح بخواند و پيش از آنكه زانوها را حركت دهد (يعنى از آن حالتی كه در وقت سلام نماز داشته تغيير نكند) ده بار بگويد: “لا اله الا اللَّه‏ وحده لا شريك له، له الملك و له الحمد يحيى و يميت و يميت و يحيى و هو حى لا يموت‏ بيده الخير و هو على كل شى‏ء قدير” و در نماز مغرب نيز چنين كند، هيچ بنده‏‌اى خداى عزیز و بلندمرتبه را به كردارى بهتر از كردار او ديدار نكند، مگر آن كس كه مانند كار او (به درگاه خداوند كارى) آورده است.

 

7- آثار تعقیبات نماز

7-1- پاداش

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه: أَيُّمَا امْرِئٍ مُسْلِمٍ جَلَسَ فِي مُصَلَّاهُ الَّذِي صَلَّى فِيهِ الْفَجْرَ يَذْكُرُ اللَّهَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ كَانَ لَهُ مِنَ الْأَجْرِ كَحَاجِّ رَسُولِ اللَّهِ )صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه) فَإِنْ جَلَسَ فِيهِ حَتَّى يَكُونَ سَاعَةٌ تَحِلُّ فِيهِ الصَّلَاةُ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ أَوْ أَرْبَعاً غُفِرَ لَهُ مَا سَلَفَ وَ كَانَ لَهُ مِنَ الْأَجْرِ كَحَاجِّ بَيْتِ اللَّهِ. (بحار الأنوار ج ‏82 ص 315)

هرکس در مکانی که نماز صبح را در آنجا خوانده، بنشیند و تا طلوع خورشید در آنجا بماند و ذکر خدا را گوید، پاداشی برابر پاداش زیارت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) خواهد داشت و اگر آن قدر بنشیند که وقت نماز شود، آنگاه دو یا چهار رکعت نماز به جای آورد، همه­ گناهان گذشته­ او بخشیده می‌­شود و پاداشی برابر زیارت خانه­‌ی خدا خواهد داشت .

 

الکَاظمُ عَلَيْهِ السَّلَام: مَنْ‏ قَرَأَ “إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ‏ فِي‏ لَيْلَةِ الْقَدْرِ” بَعْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ عَشْرَ مَرَّاتٍ مَرَّتْ لَهُ عَلَى مِثَالِ أَعْمَالِ الْخَلَائِقِ.‏ (بحار الأنوار  ج ‏83 ص 80)

هرکس بعد از نماز عصر، ده مرتبه “إنا أنزلناه فی لیله القدر” (قدر) را بخواند، برای او مثل اعمال نیک همه آفریدگان نوشته می‌­شود.

 

الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَام: مَنْ قَالَ بَعْدَ الْعَصْرِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ ” اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الْأَوْصِيَاءِ الْمَرْضِيِّينَ بِأَفْضَلِ صَلَوَاتِكَ وَ بَارِكْ عَلَيْهِمْ بِأَفْضَلِ بَرَكَاتِكَ وَ السَّلَامُ عَلَيْهِمْ وَ عَلَى‏ أَرْوَاحِهِمْ‏ وَ أَجْسَادِهِمْ‏ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ ” كَانَ لَهُ مِثْلُ ثَوَابِ عِبَادَةِ الثَّقَلَيْنِ فِي ذَلِكَ الْيَوْم‏. (بحار الأنوار  ج ‏83 ص 79)

هر کس بعد از نماز عصر روز جمعه بگوید: “خدایا! بر محمد و خاندان محمد، جانشینان مورد پسند، با پُرفضیلت­‌ترین درودهایت درود فرست و با پرفضیلت‌­ترین برکت­‌هایت، خجستگی قرار بده، و سلام و رحمت خدا و برکت­‌های او بر آنها و بر روح­‌هایشان و بدن‌هایشان باد.” برای او در آن روز ثوابی مثل ثواب عبادت انس و جن خواهد بود.

 

7-2- سپرآتش

أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَام: مَنْ صَلَّى فَجَلَسَ فِي مُصَلَّاهُ إِلَى طُلُوعِ الشَّمْسِ كَانَ لَهُ سِتْراً مِنَ النَّارِ. (بحار الأنوار ج ‏82 ص 315)

هر کس نماز بگزارد و تا طلوع خورشید در مکانی که نماز گزارده بنشیند، برای او سپری از آتش خواهد بود.

 

7-3- دفع بلا

الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَام: مَنْ بَسْمَلَ وَ حَوْلَقَ فِي‏ دُبُرِ كُلِ‏ صَلَاةٍ مِنَ الْفَجْرِ وَ الْمَغْرِبِ سَبْعاً دَفَعَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ سَبْعِينَ نَوْعاً مِنْ أَنْوَاعِ الْبَلَاءِ أَهْوَنُهَا الرِّيحُ وَ الْبَرَصُ وَ الْجُنُونُ وَ يُكْتَبُ فِي دِيوَانِ السُّعَدَاءِ وَ إِنْ كَانَ شَقِيّاً. (بحار الأنوار  ج ‏83 ص 112)

هرکس بسمله یعنی “بسم الله الرحمن الرحیم”  و حولقه یعنی “لا حول و لا قوه إلا بالله العلی العظیم”  را بعد از هر نماز صبح و مغرب، هفت بار بگوید، خداوند هفتاد نوع گرفتاری را از او دور می‌­کند که کمترین آنها باد و برص و جنون است، و در فهرست سعادتمندان نوشته می­‌شود، هرچند از تیره‌­بختان باشد.

 

قَالَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ (عَلَيْهِ السَّلَام) لِلْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ: أَ لَا أَدُلُّکَ عَلَی أَمْرٍ إِذَا فَعَلْتَهُ کُنْتَ وَلِیَّ اللَّهِ حَقّاً قُلْتُ: بَلَی قَالَ: تُسَبِّحُ اللَّهَ فِی دُبُرِ کُلِّ صَلَاهٍ عَشْراً وَ تَحْمَدُهُ عَشْراً وَ تُکَبِّرُهُ عَشْراً وَ تَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ عَشْراً یَصْرِفُ ذَلِکَ عَنْکَ أَلْفَ بَلِیَّهٍ فِی الدُّنْیَا أَیْسَرُهَا اَلرِّدَّةُ عَنْ دِینِکَ وَ یَدَّخِرُ لَکَ فِی الْآخِرَةِ أَلْفَ مَنْزِلَةٍ أَیْسَرُهَا مُجَاوَرَةُ نَبِیِّکَ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه. (بحار الأنوار  ج ‏83 ص 34)

امیرالمؤمنین (علیه السلام) به براء بن عازب فرمود: آیا می­‌خواهی تو را به چیزی راهنمایی کنم که اگر انجام دهی، دوست حقیقی خداوند باشی؟ گفتم: بلی. فرمود: بعد از هر نماز، ده مرتبه “سبحان الله” می­‌گویی و ده مرتبه “الحمد لله” و ده مرتبه “الله اکبر” و ده مرتبه “لا إله إلا الله” می­‌گویی. این کار از تو هزار بلا را در دنیا که کمترین آنها برگشتن از دین است، دور می­‌کند و در آخرت، هزار جایگاه را برای تو ذخیره می­‌کند که آسان‌ترین آن، همجواری با پیامبرت، محمد صلی الله علیه و آله است.

 

7-4- شفاعت دیگران

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه: مَنْ قَرَأَ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ مَكْتُوبَةٍ ” قُلْ‏ هُوَ اللَّهُ‏ أَحَدٌ ” مِائَةَ مَرَّةٍ جَازَ الصِّرَاطَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ عَنْ يَمِينِهِ ثَمَانِيَةَ أَذْرُعٍ وَ عَنْ شِمَالِهِ ثَمَانِيَةَ أَذْرُعٍ وَ جَبْرَئِيلُ آخِذٌ بِحُجْزَتِهِ وَ هُوَ يَنْظُرُ فِي النَّارِ يَمِيناً وَ شِمَالًا فَمَنْ رَأَى فِيهَا مِمَّنْ يَعْرِفُهُ دَخَلَ بِذَنْبٍ غَيْرِ شِرْكٍ أَخَذَ بِيَدِهِ فَأَدْخَلَهُ الْجَنَّةَ بِشَفَاعَتِه‏. (بحار الأنوار  ج ‏83 ص 36)

هر کس در دنباله‌ی هر نماز واجب، صد مرتبه ” قل هو الله أحد” بخواند، در قیامت در حالی از پل صراط عبور می‌کند که هشت ذراع در طرف راست او و هشت ذراع در طرف چپ او جا باشد و جبرئیل اختیار او را به دست گرفته باشد و او از سمت راست و چپ به آتش می‌­نگرد. پس اگر کسی از آشنایان را ببیند که به گناهی غیر از شرک در آنجا وارد شده باشد، دستش را می­‌گیرد و با شفاعت خود، وارد بهشت می­‌سازد.

 

7-5- عدم بازخواست در قیامت

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه: مَنْ أَرَادَ أَنْ لَا يَقِفَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى قَبِيحِ أَعْمَالِهِ وَ لَا يُنْشَرَ لَهُ دِيوَانٌ فَلْيَقْرَأْ هَذَا الدُّعَاءَ فِي‏ دُبُرِ كُلِ‏ صَلَاةٍ وَ هُوَ ” اللَّهُمَّ إِنَّ مَغْفِرَتَكَ أَرْجَى مِنْ‏ عَمَلِي وَ إِنَّ رَحْمَتَكَ أَوْسَعُ مِنْ ذَنْبِي اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ ذَنْبِي عِنْدَكَ عَظِيماً فَعَفْوُكَ أَعْظَمُ مِنْ ذَنْبِي اللَّهُمَّ إِنْ لَمْ أَكُنْ أَهْلًا أَنْ تَرْحَمَنِي فَرَحْمَتُكَ أَهْلٌ أَنْ تَبْلُغَنِي وَ تَسَعَنِي لِأَنَّهَا وَسِعَتْ كُلَّ شَيْ‏ءٍ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِين.” (بحار الأنوار  ج ‏83 ص 37)

هر کس می­‌خواهد در روز قیامت خداوند از کارهای زشت او بازخواست نکند و پرونده او را نگشاید، بعد از هر نماز این دعا را بخواند: “خدایا! آمرزش تو امیدوار کننده‌­تر از عمل من است و رحمت تو گسترده‌­تر از گناه من. خدایا! اگر گناه من پیش تو بزرگ است، پس گذشت تو بزرگ‌تر از گناه من است؛ خدایا! گرچه من سزاوار نیستم که مرا مورد رحمت خودت قرار دهی، ولی رحمت تو این قابلیت را دارد که به من برسد و مرا در بر بگیرد، چرا که رحمت تو بر همه چیز گسترده است؛ به مهربانی­ات ای مهربان‌ترین مهربانان.”

 

7-6- بهشت

أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَام: سَمِعْتُ نَبِيَّكُمْ عَلَى أَعْوَادِ الْمِنْبَرِ وَ هُوَ يَقُولُ مَنْ‏ قَرَأَ “آيَةَ الْكُرْسِيِ‏” فِي‏ دُبُرِ كُلِ‏ صَلَاةٍ مَكْتُوبَةٍ لَمْ يَمْنَعْهُ مِنْ دُخُولِ الْجَنَّةِ إِلَّا الْمَوْتُ وَ لَا يُوَاظِبُ عَلَيْهَا إِلَّا صِدِّيقٌ أَوْ عَابِدٌ.(بحار الأنوار  ج ‏73 ص 195)

هر که پس از هر نماز واجب ” آیة الکرسی ” را بخواند، مانعی از رفتن به بهشت ندارد، جز همان مرگ، و کسی بر آن مواظبت ندارد، جز صدیق یا عابد.

 

7-7- امان از گناه

أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَام: مَنْ صَلَّى الْفَجْرَ وَ قَرَأَ ” قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ” إِحْدَى عَشْرَةَ مَرَّةً لَمْ يَتْبَعْهُ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ ذَنْب‏. (بحار الأنوار ج ‏80 ص 112)

کسی که نماز صبح بخواند و یازده مرتبه سوره ” قل هو الله أحد” را بخواند در آن روز گناهی برایش پیش نمی‌آید.

 

7-8- افزایش روزی

أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَام: التَّعْقِيبُ بَعْدَ الْغَدَاةِ وَ بَعْدَ الْعَصْرِ يَزِيدُ فِي الرِّزْق‏. (بحار الأنوار ج ‏82 ص 321)

تعقیب خواندن بعد از نماز صبح و عصر، روزی را زیاد می‌­کند.

 

‏الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَام: التَّعْقِيبُ أَبْلَغُ‏ فِي‏ طَلَبِ‏ الرِّزْقِ‏ مِنَ الضَّرْبِ فِي الْبِلَادِ. (بحار الأنوار  ج ‏82 ص 315)

تعقيبات نماز، شما را سريع‌تر از سفر تجارت به روزى مقدّر مى‌رساند.

 

7-9- آمرزش گناهان

‏ الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَام: مَنْ كانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ فَلَا يَدَعْ أَنْ يَقْرَأَ فِي دُبُرِ الْفَرِيضَةِ بِ ” قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ” فَإِنَّهُ مَنْ قَرَأَهَا جَمَعَ اللَّهُ لَهُ خَيْرَ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ غَفَرَ لَهُ وَ لِوَالِدَيْهِ وَ مَا وَلَدَا. (كافی ج ‏2 ص 622)

هر کس به خدا و روز قيامت ايمان دارد، خواندن سوره‌ی توحيد را پس از نماز واجب ترک نکند؛ زيرا هر کس چنين کند، خداوند برای او خير دنيا و آخرت را جمع می‌کند و او و پدر و مادر و نسل وی را می‌آمرزد.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه: مَنِ اسْتَغْفَرَ بَعْدَ الْعَصْرِ سَبْعِينَ مَرَّةً غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ذُنُوبَ سَبْعِينَ سَنَة. (بحار الأنوار  ج ‏83 ص 79)

هرکس بعد از عصر، هفتاد مرتبه آمرزش بخواهد، خداوند برای او گناهان هفتاد سال را می‌­آمرزد.

 

البَاقرُ عَلَيْهِ السَّلَام: مَنِ اسْتَغْفَرَ بَعْدَ صَلَاةِ الْفَجْرِ سَبْعِينَ مَرَّةً غَفَرَ اللَّهُ لَهُ وَ لَوْ عَمِلَ ذَلِكَ الْيَوْمَ سَبْعِينَ أَلْفَ ذَنْبٍ وَ مَنْ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْ سَبْعِينَ أَلْفَ ذَنْبٍ فَلَا خَيْرَ فِيه‏. (جامع الأخبار ص 57)

هر کس بعد از نماز فجر، هفتاد بار استغفار کند، خداوند او را می‌آمرزد؛ حتی اگر در آن روز هفتاد هزار گناه مرتکب شده باشد. و هر کس بیشتر از هفتاد هزار گناه مرتکب شود، خیری در او نیست.

 

7-10- استجابت دعا

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه: مَا مِنْ أَحَدٍ مِنْ أُمَّتِی قَضَی الصَّلَاةَ ثُمَّ مَسَحَ جَبْهَتَهُ بِیَدِهِ الْیُمْنَی، ثُمَّ قَالَ: ” اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ عَالِمُ الْغَیْبِ وَ الشَّهَادَةِ اللَّهُمَّ أَذْهِبْ عَنَّا الْحَزَنَ وَ الْهَمَّ وَ الْفِتَنَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَ مَا بَطَنَ ” إِلَّا أَعْطَاهُ اللَّهُ مَا سَأَلَ. (بحار الأنوار ج ‏83 ص 35)

هر کس از امت من نمازش را به جای آورد و پس از آن، دست راستش را به پیشانی­اش بکشد و بگوید: “خدایا! ستایش مخصوص توست. هیچ خدایی جز تو وجود ندارد. داننده‌ی غیب و آشکار هستی. خدایا! ناراحتی و غصه و گرفتاری­‌ها را خواه آشکار باشند و خواه نهانی، از ما بِبر.” بی‌شک خداوند خواسته او را به او عطا می­‌کند.

 

الرَسُولُ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه: مَا مِنْ عَبْدٍ یَبْسُطُ کَفَّیْهِ دُبُرَ صَلَاتِهِ ثُمَّ یَقُولُ: ” إِلَهِی وَ إِلَهَ إِبْرَاهِیمَ وَ إِسْحَاقَ وَ یَعْقُوبَ وَ إِلَهَ جَبْرَئِیلَ وَ مِیکَائِیلَ وَ إِسْرَافِیلَ أَسْأَلُکَ أَنْ تَسْتَجِیبَ دَعْوَتِی فَإِنِّی مُضْطَرٌّ وَ تَعْصِمَنِی فِی دِینِی فَإِنِّی مُبْتَلًی وَ تَنَالَنِی بِرَحْمَتِکَ فَإِنِّی مُذْنِبٌ وَ تَنْفِیَ عَنِّی الْفَقْرَ فَإِنِّی مِسْکِینٌ ” إِلَّا کَانَ حَقّاً عَلَی اللَّهِ أَنْ لَا یَرُدَّ یَدَیْهِ خَائِبَتَیْنِ. (بحار الأنوار  ج ‏83 ص 34)

هر بنده­‌ای که بعد از نماز دستانش را گشوده و بگوید: ” ای خدای من و خدای ابراهیم و اسحاق و یعقوب و خدای جبرئیل و میکائیل و اسرافیل! از تو می­‌خواهم که دعایم را مستجاب کنی که من درمانده‌­ام، و مرا در دینم نگهدار، که من گرفتارم، و رحمت خودت را بر من برسان که من گناهکارم، و تهیدستی را از من دور کن که من بیچاره‌­ام.” همانا بر عهده‌ی خدا خواهد بود که دستانش را نومید برنگرداند.

 

7-11- درک قائم آل محمد صلی الله علیه و آله

‏الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَام: مَنْ قَالَ بَعْدَ صَلَاةِ الْفَجْرِ وَ بَعْدَ صَلَاةِ الظُّهْرِ:”  اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ ” لَمْ‏ يَمُتْ‏ حَتَّى‏ يُدْرِكَ‏ الْقَائِمَ‏ مِنْ آلِ مُحَمَّد صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه ٍ. (بحار الأنوار  ج ‏83 ص 77)

هر كس بعد از نماز صبح و پس از نماز ظهر بگويد: ” بار خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست و فرج  آنان را شتاب بخش. ”  نمى‌ميرد تا قائم (قیام کننده) از خاندان محمد (صلی الله علیه و آله) را دريابد.